Είναι όντως έτσι; 

Ποσες φορές έχεις αναφωνήσει ότι δε σε καταλαβαίνει κανείς; Άσε, θα σου πω εγώ: αμέτρητες! Είναι όμως πραγματικά έτσι; Όντως δεν σε καταλαβαίνει κανείς ή μήπως σε βολεύει να το λες αυτό για να νιώθεις καλύτερα; 

Η αλήθεια μάλλον είναι κάπου στη μέση. 

Είναι βαθιά ανάγκη του ανθρώπου να βρίσκει δικαιολογίες. Είτε υπάρχουν αυτές είτε όχι. Μια ενδόμυχη δικαιολογία είναι και η φράση αυτή. Γιατί όταν λες ότι δεν σε καταλαβαίνει κανείς, αυτόματα δίνεις ένα άλλοθι στο εαυτό σου και ένα ελαφρυντικό. 

Ποσο όμως προσπάθησες να σε καταλάβει ο άλλος; Και κυρίως ποσο έχεις προσπαθησει να καταλάβεις εσύ τον άλλον; Γιατί στη ζωή όλα είναι αμφίδρομα. Μην περιμένεις να σε καταλάβει κανείς αν δεν προσπαθήσεις να κάνεις και εσυ το ίδιο.

Ναι, κανείς δε θέλει να είναι μόνος του. Για την ακρίβεια όλοι θελουμε να είμαστε με τους ανθρώπους που αγαπάμε και κυρίως μας αγαπούν. Γιατι σ’ αυτούς μπορούμε να τα «φορτώνουμε» πιο εύκολα. Αυτούς μπορούμε να τους «κατηγορούμε» πιο εύκολα, ξέροντας ότι θα μας το συγχωρήσουν. 

Έλα, παραδέξου το, και συ έχεις σκεφτεί έτσι. Είναι όμως έτσι ακριβώς; Περίπου, θα λεγα. Γιατί η αγάπη δεν κρύβεται μόνο στην αντοχή, στην υπομονή και στην κατανόηση όπως όλοι πιστεύουμε. Η αγάπη βρίσκεται στις συμπεριφορές. Κανείς που σ’ αγαπάει δε θα προσπαθησει ποτέ να σε μειώσει ή να σε θίξει. Όχι ηθελημένα τουλάχιστον. Γιατί πάνω στα νεύρα μας όλοι λέμε πολλά. Αλλά στις πράξεις μας φαίνεται τι νιώθουμε και τι όχι. Αγαπάμε μόνο αυτούς που μας αγαπάνε; Δε ξέρω. Παντως σίγουρα μας αγαπάνε εκείνοι που προσπαθούν για μας, no matter what. 

Ας τους προσέχουμε λίγο παραπάνω για να μην τους χάσουμε, λοιπόν.