Ο φοιτητής Τ.Ε.Φ.Α.Α. Δημήτρης Παντελαίων, μας μιλά για την εμπειρία του στην Τσεχία

Τον Δημήτρη τον γνώρισα πριν από 5 χρόνια περίπου, μέσω ενός πολύ καλού μου φίλου, που είναι ξαδέλφια. Όταν μου διηγήθηκε την εμπειρία του στην Τσεχία σκέφτηκα, πως είναι μια ευκαιρία που κανένας φοιτητής δεν θα έπρεπε να χάσει (και σίγουρα ζήλεψα λίγο)… Σκέφτηκα, λοιπόν, να του κάνω μερικές ερωτήσεις, για να μάθω κι εγώ αλλά και εσείς περισσότερα και γιατί όχι, ίσως να είστε οι επόμενοι που θα ζήσετε αυτή την μοναδική εμπειρία!

– Ποιες διαφορές εντοπίζεις τόσο σε βιοτικό, όσο και σε εκπαιδευτικό επίπεδο μεταξύ Ευρώπης και Ελλάδας;

Όσον αφορά το βιοτικό επίπεδο, καταρχάς στην Τσεχία, όπως και σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες υπήρχε κράτος και οργάνωση, σε αντίθεση με την Ελλάδα. Ωστόσο, σε θέμα περίθαλψης θα μπορούσα να πω, ότι είναι περίπου τα ίδια, γιατί κι εκεί επικρατεί ένα χάος. Αλλά σε γενικές γραμμές τα πράγματα είναι πιο καλά από την Ελλάδα. Σε εκπαιδευτικό επίπεδο, θα σου μιλήσω συγκεκριμένα για τα ΤΕΦΑΑ. Δεν υπήρχαν υποχρεωτικά μαθήματα για όλες τις ειδικότητες, αλλά ο καθένας μπορούσε να επιλέξει όποιο μάθημα τον ενδιέφερε, πράγμα που απ’ τη μία είναι καλό, γιατί ο φοιτητής διαλέγει αυτό που θέλει να κάνει, αλλά από την άλλη ίσως στερηθεί κάποια βασικά πράγματα. Αντίθετα, στην Ελλάδα τα πιο σημαντικά μαθήματα είναι υποχρεωτικά, ενώ αυτά που είναι επιλογής είναι δευτερεύουσας σημασίας.

– Το πρόγραμμα Erasmus μπορεί να σε ωφελήσει μετέπειτα  και σε επαγγελματικό επίπεδο;

Ναι, γιατί σίγουρα θα κάνεις καινούργιες επαφές και θα μπορείς να δουλέψεις στο εξωτερικό, ειδικά σε προγράμματα που αφορούν την πρακτική άσκηση. Επίσης, είναι σίγουρα ένα πλεονέκτημα ότι θα έχεις εξασκήσει τις ικανότητές σου, στο να επικοινωνείς και σε άλλες γλώσσες.

– Ποιες ήταν οι σκέψεις και τα συναισθήματά σου το βράδυ πριν φύγεις για την Τσεχία, αλλά και όταν έπρεπε να επιστρέψεις στην Ελλάδα;

Πριν φύγω από την Ελλάδα ήμουν στεναχωρημένος και λίγο αγχωμένος, γιατί δεν ήξερα τι θα αντιμετωπίσω, αλλά απ’ την άλλη ήμουν αισιόδοξος και ανυπόμονος. Ήταν κάτι που ήθελα να το κάνω από τότε που μπήκα στη σχολή. Όταν έφυγα από την Τσεχία το προηγούμενο βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ, γιατί περνούσαν από το μυαλό μου όλες οι όμορφες στιγμές που είχα ζήσει εκείνη την περίοδο και ξενέρωνα στην ιδέα ότι όπου να ΄ναι θα πρέπει να επιστρέψω στην ελληνική πραγματικότητα.

– Ποια ήταν η καλύτερη ανάμνηση που σου έμεινε και ποια η χειρότερη;

Έχω σίγουρα πολλές καλές αλλά και πολλές κακές αναμνήσεις από το Erasmus. Φαντάσου ότι είναι σαν να περνάς 10 χρόνια από τη ζωή σου συμπυκνωμένα σε 5 μήνες. Η καλύτερη ανάμνηση ήταν όταν είχαμε πάει στην Πράγα στα γενέθλιά μου και είχαμε περάσει πολύ ωραία. Η χειρότερη ήταν όταν με πήρε η μάνα μου και μου είπε ότι πέθανε ο παππούς μου στην Σουηδία και δεν μπορούσα να πάω.

– Ποιο ήταν το πιο απρόσμενο πράγμα που σου συνέβη εκεί;

Ήταν Χριστούγεννα και είχαμε πάει στην Πράγα. Γενικά οι Τσέχοι έχουν μεγάλο πρόβλημα με τον αλκοολισμό και είναι πολύ σύνηθες φαινόμενο να βλέπεις μεθυσμένους στον δρόμο να κοιμούνται, να ξερνάνε κλπ… Γενικά οι κεντρικές και βόρειες ευρωπαϊκές χώρες έχουν κάτι που το ονομάζουν “predrinking” , δηλαδή μεθούν πρώτα στο σπίτι και μετά πηγαίνουν στα clubs και αυτό ήταν κάτι που σ’ εμάς τους Έλληνες φαινόταν πολύ περίεργο. Μια φορά θυμάμαι ότι κάποιος είχε μεθύσει τόσο πολύ που είχε πάθει επιληψία και αν δεν ήμασταν κι εμείς εκεί, μπορεί και να μην ζούσε τώρα.

– Τι σου έμεινε πιο έντονα;

Η ξέγνοιαστη και πιο χαλαρή ζωή, η διασκέδαση και τα πολλά πάρτι και γενικά ότι δεν έχεις πολλές υποχρεώσεις και σε νοιάζει μόνο το να περάσεις καλά.

– Υπήρχαν στιγμές που σου έλειπε η Ελλάδα;

Από την Ελλάδα μου έλειψε πιο πολύ το φαγητό, γιατί στην Τσεχία πραγματικά δεν τρωγόταν και εννοείται ο καιρός! Οι άνθρωποι εδώ δεν μου έλειψαν τόσο γιατί κι εκεί έκανα παρέα με Έλληνες, αλλά σίγουρα μου έλειψαν οι φίλοι και οι συγγενείς μου γιατί είχα να τους δω περίπου 5 μήνες. Αλλά ήξερα ότι θα τους ξανασυναντήσω μετά, οπότε κοιτούσα να το ευχαριστηθώ.

– Αν είχες την δυνατότητα να γυρίσεις το χρόνο πίσω και να ξαναζήσεις αυτή την εμπειρία, τι θα άλλαζες;

Λοιπόν, εγώ στην Τσεχία είχα μια σχέση, πράγμα για το οποίο δεν μετανιώνω. Αλλά μετανιώνω σίγουρα που έκανα μόνο σχέση. Θα προτιμούσα, δηλαδή, να ήμουν ελεύθερος να γνωρίσω κι άλλες κοπέλες και να αποκτήσω περισσότερες εμπειρίες. Επίσης μετανιώνω για το ότι έκανα παρέα μόνο με  Έλληνες. Κάποιες φιλίες, βέβαια, μείνανε ,αλλά θα ήθελα να αλληλεπιδρούσα περισσότερο με άλλους λαούς, όπως και έκανα μέχρι έναν βαθμό με Πορτογάλους και Ισπανούς. Αλλά θα ήθελα να το είχα κάνει  λίγο παραπάνω.

– Τι θα συμβούλευες κάποιον που σχεδιάζει να συμμετάσχει σ’ αυτό το πρόγραμμα;

Να πάει χωρίς δεύτερη σκέψη! Θα τον συμβούλευα σίγουρα να μην ξοδεύει πολλά χρήματα άσκοπα και να τα μαζεύει για να πηγαίνει ταξίδια, γιατί είναι πολύ σημαντικό αυτό. Και γενικότερα να επικοινωνεί με τους ντόπιους, για να μαθαίνει πράγματα και να γνωρίσει και άλλες κουλτούρες και πολιτισμούς.

– Έχεις μετανιώσει που διάλεξες την Τσεχία;

Οι επιλογές ήταν περιορισμένες, γιατί πολλές χώρες ζητούσαν πτυχίο στη γλώσσα τους για να σε δεχθούν, ενώ η Τσεχία ήταν μια χώρα που μιλούσαν Αγγλικά. Δεν το έχω μετανιώσει γιατί η ζωή εκεί είναι πάρα πολύ καλή και το Brno είναι ένας πολύ δημοφιλής προορισμός για Erasmus. Είναι επίσης και στην κεντρική Ευρώπη και είναι κοντά πολλές χώρες που μπορείς να πας με το ΚΤΕΛ. Εγώ είχα επισκεφτεί την Σλοβακία, την Ουγγαρία, την Ιταλία, την Γερμανία και την Ολλανδία.

– Σε ποια χώρα πέρασες πιο ωραία;

Πιο ωραία ήταν στην Ιταλία, γιατί είναι πολύ κοντά στην δική μας νοοτροπία, είχε πάντα πολύ ωραίο καιρό και οι Ιταλοί είναι γενικά πολύ καλοί και ζεστοί άνθρωποι και μοιάζουν πολύ με τους Έλληνες.

– Τι είναι το Erasmus για σένα;

Θα ακουστεί κλισέ, αλλά είναι εμπειρία ζωής!