Αποχαιρετώντας το πιο σκοτεινό, διαστημικό παραμύθι της αμερικάνικης TV με 11 στιγμές, μια από κάθε σεζόν

To φθινόπωρο του 1992, ο 36χρονος σεναριογράφος Chris Carter εργαζόταν σκληρά επάνω στο σενάριο μιας νέας σειράς, με επιρροές από τη Σιωπή των Αμνών, το Twilight Zone, τη σειρά τρόμου “Kolchak:The Night Stalker”, αλλά και από μια αμφιλεγόμενη επιστημονική αναφορά πως τουλάχιστον 3.7 εκατομμύρια Αμερικάνοι έχουν υπάρξει θύματα απαγωγής από εξωγήινους. Ο τίτλος της σειράς ήταν “X-Files”. Η σεναριακή ιδέα της σειράς είχε αρχικά απορριφθεί από τους διοικούντες του καναλιού FOX, όμως ο Carter, σε συνεργασία με τον βετεράνο τηλεοπτικό δημιουργό Daniel Sackheim (NYPD Blue) κατόρθωσε να πάρει το τελικό “ok” και η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 10 Σεπτεμβρίου 1993.

Σήμερα, περίπου 25 χρόνια αργότερα, 202 επεισόδια (+2 επεισόδια της νέας σεζόν που ήδη προβάλλονται) και 2 ταινίες και ένα τηλεοπτικό διάλειμμα που διήρκεσε περίπου 12 χρόνια, αργότερα, η θρυλική σειρά ετοιμάζεται –εκτός συγκλονιστικού απροόπτου να ρίξει αυλαία με ένα φινάλε που ίσως και να αποκαλύπτει την Αλήθεια που κρύβεται εκεί Έξω. Μέχρι να φτάσουμε σε αυτή την κάθαρση (;) για τον Mulder και τη Scully, ας θυμηθούμε 11 σταθμούς του ταξιδιού τους, έναν από κάθε σεζόν της σειράς.

“Ice” (Season 1, Επεισόδιο 8)

Σε επιστημονικό εργαστήριο στην Alaska συμβαίνουν ξαφνικά μαζικές δολοφονίες και το δίδυμο των πρακτόρων του FBI, Dana Scully και Fox Mulder – που μετράνε μόλις ελάχιστους μήνες συνεργασίας- βρίσκονται εκεί για να ερευνήσουν αυτό το παρανοϊκό γεγονός. Συγκρατήστε τη λέξη «παράνοια»,είναι η αιτία που θα φέρει όπλο στα χέρια του Mulder, σημαδεύοντας τη νεαρή συνάδελφο του.

“Die Hand Die Verletzt” (Season 2, Επεισόδιο 14)

«Το χέρι που πληγώνει» είναι ο τίτλος ενός από τα “monster of the week” επεισόδια της σειράς, το οποίο με επίκεντρο τη δολοφονία ενός εφήβου σε ένα φιλήσυχο προάστιο, μας χαρίζει ένα κατάμαυρο, κυνικό σχόλιο στις «εναλλακτικές» θρησκείες και τον σατανισμό, με το δίδυμο των Glen Morgan – James Wong σε μια από τις καλύτερες σεναριακές στιγμές τους

Clyde Bruckman’s Final Repose  (Season 3, Eπεισόδιο 4)

Τα X-Files είναι αστεία, εφιαλτικά, με πολιτικές-κοινωνικές στιγμές αλληγορίας, ακόμα και συγκινητικά. Στο επεισόδιο “Clyde Bruckman” ο πρωταγωνιστής προβλέπει το μέλλον και ζητά τη βοήθεια των 2 πρακτόρων ώστε να αποφευχθεί μια σειρά από δολοφονίες επιστημόνων. Το “Clyde Bruckman” είναι ένα έπος, μια αλληγορία για τον φόβο του ανθρώπου για το μέλλον, τη ζωή και το θάνατο.

Home (Season 4, Επεισόδιο 2)

Αυτό είναι το πιο τρομακτικό επεισόδιο των X-Files. Πρωταγωνιστεί μια «οικογένεια» από διεστραμμένους/παραμορφωμένους δολοφόνους που – μεταξύ άλλων- έχουν φυλακίσει την παραπληγική τους μητέρα ώστε να την βασανίζουν και να διαπράττουν αιμομικτικές σχέσεις μαζί της καθημερινά. Το “Home” είναι ίσως η πιο εφιαλτική ώρα στην ιστορία της αμερικάνικης τηλεόρασης.

Small Potatoes (Season 4, Επεισόδιο 20)

Είναι η εποχή που η σειρά υπογράφει το ένα καλύτερο “monster of the week” επεισόδιο από το άλλο. Εδώ ο Vince Gilligan (Breaking Bad) υπογράφει την ιστορία ενός άντρα που επικοινωνεί τηλεφωνικά ή online με γυναίκες (το 1997) και τις πείθει πως είναι ο άντρας τους ή η απόλυτη φαντασίωση τους. Συγκεκριμένα ο Eddie Van Blundht μπορεί να μεταμορφώνεται σε όποιον άντρα/φαντασίωση θέλει εκείνος, με δολοφονικά αποτελέσματα. Το πιο κοντινό επεισόδιο της σειράς σε ρομαντική κομεντί;

The Post-Modern Prometheus” (Season 5, Επεισόδιο 5)

Μια ιστορία για έναν σύγχρονο Frankenstein, κινηματογραφημένη σε άσπρο και μαύρο. Ένα κομψοτέχνημα της σύγχρονης τηλεόρασης, στο οποίο αρχικά είχε προταθεί στις Roseanne και Cher να συμμετάσχουν, απαντώντας τελικά αρνητικά. Και οι δυο το μετάνιωσαν τελικά. Προφανώς.

Monday  (Season 6, Επεισόδιο 14)

Μια ληστεία που πάει στραβά, ο Mulder κάνει το λάθος να βρίσκεται εκεί. Δέχεται πυροβολισμούς. Την επόμενη μέρα συμβαίνει ξανά το ίδιο. Και την επόμενη. Μοιάζει με τη Μέρα της Μαρμότας αυτή η Δευτέρα που δεν τελειώνει ποτέ, με τις ερμηνείες, τη σκηνοθεσία και το σενάριο να συνθέτουν μια κορυφαία στιγμή του 60υ κύκλου.

Hollywood A.D.(Season 7, Επεισόδιο 19)

Η σειρά μπαίνει στα 00`s με επεισόδια που διακρίνονται κυρίως για έντονα αυτοσαρκαστικές στιγμές, meta τηλεοπτικό χιούμορ και την περί alien/κυβερνητικής συνομωσίας μυθολογία της σειράς να μην οδηγεί πουθενά. Κρατάμε τη σκηνή του split – screen αφρόλουτρου των Scully, Mulder, Skinner από εδώ, που υπογραμμίζει ιδανικά το πώς τα X-Files ρίχνουν έξω τα ντέρτια και τους καημούς τους.

Via Negativa (Season 8, Επεισόδιο 7)

Fox Mulder out – John Doggett in: Διανύουμε εκείνη την εποχή που ο David Duchovny έχει αποχωρήσει από την παραγωγή της σειράς λόγω διαφωνιών σχετικά με το συμβόλαιο του και τη θέση του έχει πάρει ο Robert Patrick, υποδυόμενος το νέο χαρακτήρα – πράκτορα του FBI – John Doggett. Αυτό το επεισόδιο είναι μια απόπειρα των X-Files να γίνουν Εφιάλτης Στο Δρόμο με τις Λεύκες, με τον Εφιάλτη να παγιδεύεται στο μυαλό του Doggett και να απειλεί άμεσα τη ζωή της Scully.

Sunshine Days  (Season 9, Επεισόδιο 18)

Ο Mulder έχει χάσει αδελφή, πατέρα και μητέρα. Η Scully έχει χάσει την αδελφή και το παιδί της. Ο Doggett έχει χάσει τον γιο του. Τελικά, τα X-Files είναι μια σειρά για την Αλήθεια που βρίσκεται εκεί Έξω, για την Αληθινή Οικογένεια που στο πέρας της ζωής σου διαμορφώνεις/αποκτάς. Το μήνυμα της σειράς αποτυπώνεται ιδανικά σε αυτό το επεισόδιο που σκηνοθετεί/γράφει ο Vince Gilligan, όπου ο πρωταγωνιστής μετατρέπει το σπίτι του σε σκηνικό της σειράς “Brady Bunch”, γιατί πολύ απλά, δεν είχε ποτέ οικογένεια. Η Scully λαμβάνει ένα σημάδι, μια αλήθεια που επιβεβαιώνει ότι η πέρα από τον άνθρωπο ζωή υπάρχει και οι πράκτορες Reyes και Doggett ενώνουν τα χέρια, σε μια στιγμή που συνειδητοποιούν ότι ο ένας είναι η οικογένεια του άλλου.

Mulder and Scully Meet the Were-Monster (Season 10, Επεισόδιο 3)

Ο Darin Morgan αναβιώνει μια ιστορία που είχε δημιουργήσει για τη σειρά “Night Stalker”, με πρωταγωνιστή έναν άνθρωπο, που μπορεί κάποτε να υπήρξε και ως σαύρα με ανθρωποφαγικές διαθέσεις, αλλά και έντονα στοχαστική ματιά στη ματαιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Ή σειρά τρυπώνει στο ερμάρι των πιο λαμπερών της τερατολογικών αναμνήσεων και ξεθάβει ένα σχεδόν συγκινητικό παραμύθι τρόμου, που είναι και η καλύτερη στιγμή της 10ης σεζόν.

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr