Δέκα σημαντικές αναμνήσεις του παρελθόντος δέχονται συμβουλές από το… παρόν!

Ο χρόνος -δυστυχώς ή ευτυχώς- δε γυρίζει πίσω. Όμως, εάν είχες μια ευκαιρία να μιλήσεις στον νεαρότερο εαυτό σου, τι θα του έλεγες; Πώς θα τον συμβούλευες να αντιδράσει σε γεγονότα του παρελθόντος; Θα μετάνιωνες για κάτι; Να μια μικρή ευκαιρία, λοιπόν, να του πεις πράγματα που ίσως δεν του έχεις πει ποτέ.

Εσύ, Δανάη, αν σου μιλούσες τώρα για το τότε, τι θα σου έλεγες:

1. Για την πρώτη μέρα στο σχολείο:

Θα μου έλεγα «Μείνε ψύχραιμη. Σε λίγες ώρες θα είσαι στην πλατεία και θα παίζεις ποδόσφαιρο, σε λίγες μέρες θα γνωρίσεις τις καλύτερές σου φίλες για τα επόμενα 6 χρόνια και σε λίγους μήνες θα γνωρίσεις το αγόρι που θα σου αρέσει επίσης για τα επόμενα χρόνια, οπότε θα περάσει γρήγορα το βάσανο»

2. Για τη στιγμή πριν το πρώτο φιλί:

Η μαμά μου με έπιασε γύρω στα 5 να φιλιέμαι με ένα παιδί από τη γειτονιά έχοντας βάλει μια πετσέτα ανάμεσα στα χείλη μας και όταν με ρώτησε «Δανάη, τι κάνεις;», της απάντησα «Για να μην κολλήσω aids». Οπότε πριν απ’ το συγκεκριμένο φιλί θα μου έλεγα «Μη φοβάσαι τίποτα.Όρμα!»

3. Για την πρώτη μεγάλη απογοήτευση:

«Αχ και να ήξερες πόσες φορές θα στεναχωρηθείς για ασήμαντα πράγματα! Πάρε βαθιά ανάσα, να σε νοιάζει μόνο η υγεία και να μην ξεχνάς να δίνεις αγάπη. Αυτό θα έλεγα και τότε και τώρα και για πάντα, σε μένα και σε όλους!

4. Για την πρώτη φορά που έκλαψες για έναν έρωτα:

Λύκειο. «Σε λίγα χρόνια θα γελάς με τους φίλους σου γι αυτό το κλάμα!» Και όντως γελάω πολύ!

5. Για ένα σκληρό αποχαιρετισμό:

Έναν έχω βιώσει. Πριν από 884 μέρες. Μια ανώτερη δύναμη με ανάγκασε να χαιρετήσω τον παππού μου. Με τσάκισε. Ακόμα με τσακίζει και δυστυχώς δεν έχω λόγια γι αυτό. Δε ξέρω τι θα μου έλεγα γιατί ακόμα νιώθω τρομερό κενό,δεν τολμώ να το συζητήσω. «Απόψε κλείσαμε ένα χρόνο και είναι ψέμα, αυτά που λεν’ πως όλα ο χρόνος τα γιατρεύει…»,  με αυτό το στίχο του Κραουνάκη -με ειλικρίνεια δηλαδή- θα με γέμιζα με δύναμη.

6. Για μια στιγμή που δε μίλησες και το μετάνιωσες:

«Θα έρθουν πολλές τέτοιες στιγμές. Μίλα!», αυτό το λέω κάθε φορά που δεν κάνω κάτι που θέλω και μετά ουρλιάζω μέσα μου μετανιωμένη!.. Αχ και να ξέραμε τι χάνουμε όλοι μας όταν δειλιάζουμε!

7. Για την πρώτη φορά που προσπάθησες να μαγειρέψεις:

Δημοτικό. Έφτιαξα ψωμί, ο παππούς μου καθόταν στον καναπέ και μου έκανε παρέα. Τώρα, θα μου έσφιγγα το χέρι και θα μου έλεγα: «ο παππούς θα κάνει ψέματα οτι του αρέσει, είναι αίσχος!» Και θα γελούσα!

8. Για μια δουλειά που τελικά δεν πήρες:

Μέχρι στιγμής δε μου έχει τύχει, γιατί έχω πάει μόνο σε μια οντισιόν που με πήραν – άλλωστε είμαι μόλις ένα χρόνο στη δουλειά. Τρεμω για τη συγκεκριμένη φάση αλλά θα προσπαθήσω να είμαι ψύχραιμη γιατί είναι αναπόφευκτο. Υπάρχουν δουλειές που έχω ζηλέψει αλλά «όλα γίνονται για κάποιο λόγο.» Κοινότοπο όμως σοφό. Αυτό θα μου έλεγα, λοιπόν!

9. Για το πως διαχειρίστηκες μια μεγάλη σου επιτυχία: 

Χμμ… Δεν ξέρω τι θα πει «μεγάλη» επιτυχία. Τον τελευταίο χρόνο έχω συμμετάσχει σε 3 φοβερές παραστάσεις και έχω συνεργαστεί με ανθρώπους που δε φανταζόμουν. Θα μου έλεγα αυτό που μου λέω καθημερινά: «Τα πόδια στη γη, το μυαλό στο κεφάλι σου αλλά τα όνειρα στον ουρανό, πάντα δουλειά και προσπάθεια!»

10. Γι’ αυτό που είσαι σήμερα:

«Κρίμα οι κόποι των ανθρώπων που σε μεγάλωσαν κορίτσι μου!» (Χαχαχαχα)

*Η Δανάη Μπάρκα είναι ηθοποιός και αυτή την περιόδο πρωταγωνιστεί στη θεατρική παράσταση «Νίκη».

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr