Δέκα σημαντικές αναμνήσεις του παρελθόντος δέχονται συμβουλές από το… παρόν!

Ο χρόνος -δυστυχώς ή ευτυχώς- δε γυρίζει πίσω. Όμως, εάν είχες μια ευκαιρία να μιλήσεις στον νεαρότερο εαυτό σου, τι θα του έλεγες; Πώς θα τον συμβούλευες να αντιδράσει σε γεγονότα του παρελθόντος; Θα μετάνιωνες για κάτι; Να μια μικρή ευκαιρία, λοιπόν, να του πεις πράγματα που ίσως δεν του έχεις πει ποτέ.

Εσύ, Ιάκωβε, αν σου μιλούσες τώρα για το τότε, τι θα σου έλεγες:

  1. Για την πρώτη μέρα στο σχολείο: Θυμάμαι την πρώτη μου μέρα στο γυμνάσιο. Ήμουν πολύ αγχωμένος γιατί οι γονείς μου μου είχαν αλλάξει σχολείο για να είμαι κοντά στο σπίτι και έτσι έχασα όλους τους συμμαθητές μου απ’ το δημοτικό. Θα ήθελα να μπορούσα να τους πείσω να μη μου αλλάξουν σχολείο γιατί εκτός απ’ τους συμμαθητές έχασα και την Αθανασία, τον πρώτο μου έρωτα.
  2. Για τη στιγμή πριν το πρώτο φιλί: Αυτό ήρθε πολύ εύκολα γιατί τα κορίτσια από μικρό ήθελαν να με φιλήσουν. Ίσως να μην έπρεπε να τις αφήνω, γιατί μετά μου έμεινε συνήθεια.
  3. Για την πρώτη μεγάλη απογοήτευση: Η πρώτη μου μεγάλη απογοήτευση ήταν μετά τη δραματική σχολή γιατί είπα όχι σε μια πρόταση που δεν έπρεπε να πω. Πίστευα ότι θα ήταν αποτυχία αλλά έπεσα τόσο έξω. Απογοητεύτηκα με την λάθος επιλογή μου. Θα μου έλεγα: «δεν πρέπει να βλέπεις τα πράγματα μόνο όπως τα κοιτάς εσύ αλλά πρέπει να μάθεις πως τα βλέπουν και οι άλλοι»
  4. Για την πρώτη φορά που έκλαψες για έναν έρωτα: «Είναι θέμα χρόνου να μην νιώθεις τίποτα για το άτομο που έκλαψες». Ο χρόνος είναι αμείλικτος με τον έρωτα.
  5. Για ένα σκληρό αποχαιρετισμό: Τίποτα. Δε θα του έλεγα τίποτα. Αν πρέπει να φύγεις από κάπου, πρέπει να φύγεις. Χωρίς τύψεις, χωρίς να κοιτάξεις πίσω, χωρίς να σκεφτείς ούτε μια στιγμή τι θα γινόταν αν έμενες. Αν πρέπει να φύγεις, έφυγες.
  6. Για μια στιγμή που δε μίλησες και το μετάνιωσες: Άνοιξε το, το ρημάδι γι αυτό στο έδωσε ο θεός. Άνοιξε το. Την ΑΒ την ξέρεις άρθρωσε και μίλα.
  7. Για την πρώτη φορά που προσπάθησες να μαγειρέψεις: Δεν ήξερα ότι υπάρχει φαγητό με τέτοιο χρώμα.
  8. Για μια δουλειά που τελικά δεν πήρες: Εξαρτάται πόσο την ήθελα και τι μεσολάβησε για να μην την πάρω. Αν ήταν δική μου υπαιτιότητα θα έλεγα να μη στεναχωριέμαι γιατί θα χάσω κι άλλες έτσι.
  9. Για το πως διαχειριστηκες μια μεγάλη σου επιτυχία: Δυστυχώς όχι με επιτυχία. Μόλις έκανα κάτι επιτυχημένο, το μυαλό μου αντί να κάτσει και να το ευχαριστηθεί έτρεχε ήδη στο επόμενο πρότζεκτ. Έχω καταλάβει πλέον ότι ευτυχία για μένα είναι η συνεχής δημιουργία. Δεν ξέρω ίσως να το βλέπω και σαν αντίδοτο για το φόβο του θανάτου.
  10. Γι’ αυτό που είσαι σήμερα: Το παρόν είχε ελάχιστη σημασία πάντα για μένα όπως και το παρελθόν. Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι το μέλλον και αυτό που λέω στον εαυτό μου είναι γίνε καλύτερος απ’ ότι ήσουν χθες. Ο τρόπος που βλέπεις το αύριο είναι η κινητήριος δύναμη για το τώρα.

*Ο Ιάκωβος Μυλωνάς είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης. Πρωταγωνιστεί και σκηνοθετεί τη θεατρική παράσταση «Η αληθινή ιστορία της Αΐντας και του Ρανταμές» στο Θησείον.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr