Παρασκευή και 13! Μία ημερομηνία που έχει αποτελέσει έμπνευση ώστε να δημιουργηθεί ένας από τους μεγαλύτερους «πετσοκόφτες» στην ιστορία του κινηματογράφου.

*Πιθανόν να παίξουν spoilers για κάποιες από τις ταινίες.

Εσύ που είσαι στην δουλειά και κωλοχαίρεσαι που έφτασε η Παρασκευή… τι να σου πω; Παρασκευή και 13, μια μέρα που για κάποιους αποτελεί «γκαντεμομέρα» και για κάποιους άλλους είναι ετούτη η μέρα μέσα στον χρόνο που θα κλείσει κάνοντας μαραθώνιο με τις ταινίες «Friday the 13th». Μιας και σε βλέπω πως ψήνεσαι (ειδικά εσύ που δεν έχεις δει τις ταινίες), είναι ευκαιρία να μιλήσουμε για τον πρωταγωνιστή αυτού του franchise, τον θρυλικό-απέθαντο-Rambo-Lego-υπερμέγιστο Jason Voorhees.

Μια φορά και έναν καιρό υπήρχε μία καλοκαιρινή κατασκήνωση στο New Jersey με όνομα «Camp Crystal Lake». Δεν είχε τίποτα το σπουδαίο σε σχέση με άλλες κατασκηνώσεις, τα παιδάκια έκαναν διάφορες δραστηριότητες όπως κολύμπι και τοξοβολία, τα βράδια τραγουδούσαν και έτρωγαν marshmallows… και τέλος πάντων ήταν μια κλασική Αμερικάνικη κατασκήνωση (χωρίς πατριωτισμό, αετούς και εκρήξεις). Το καλοκαίρι του 1957 όμως συνέβη μία τραγωδία που «βάρυνε» την ατμόσφαιρα της κατασκήνωσης.

Η μαγείρισσα της κατασκήνωσης, Pamela Voorhees, ήταν μια μοναχική μητέρα που μεγάλωνε το 10χρονο παιδί της, τον Jason. Ο Jason είχε ψυχικές και σωματικές αναπηρίες, υδροκεφαλία και καρδιά 3 φορές μεγαλύτερη από του μέσου ανθρώπου. Μη μπορώντας να αφήσει τον Jason κάπου αλλού, η Pamela, αποφάσισε να τον πάρει μαζί της στην κατασκήνωση. Όσο η Pamela μαγείρευε για τους κατασκηνωτές, ο Jason έπαιζε έξω. Σε κάποια φάση τον βρίσκει μια παρέα τύπων που ξεκίνησε να τον «πειράζει» και να τον κυνηγάει. Αυτό είχε ως κατάληξη, ο Jason να πέσει στην λίμνη και να «πνιγεί» επειδή οι ομαδάρχες, που ήταν υπεύθυνοι να προσέχουν μη τυχόν και συμβεί κάτι, κωλοβαρούσαν. Αν και το σώμα του Jason δεν βρέθηκε, η κατασκήνωση έκλεισε για το υπόλοιπο καλοκαίρι. Την επόμενη χρονιά ξανά άνοιξε και οι ομαδάρχες που πήγαν εκεί, σφαγιάστηκαν από κάποιον «άγνωστο»… με αποτέλεσμα η κατασκήνωση να ξανακλείσει για δεύτερη φορά. Κάτι αντίστοιχο συνέβαινε εξίσου για τα επόμενα χρόνια, δηλαδή η κατασκήνωση άνοιγε, κόσμος πέθαινε και μετά ξανά έκλεινε.

Η κατασκήνωση είχε αποκτήσει την τσιριά του «Camp Blood» στις γύρω κοινότητες/περιοχές, μιας και όλοι πίστευαν πως είναι καταραμένη. Και κάπου εδώ ξεκινάει η πρώτη ταινία «Friday the 13th». Μεταφερόμαστε ακριβώς 22 χρόνια μετά τον «πνιγμό» του Jason και εντελώς τυχαία το ημερολόγιο δείχνει πάλι «Παρασκευή και 13». Η κατασκήνωση πρόκειται να ξανά ανοίξει (nope nope nope) και μια ομάδα ομαδαρχών σκάει μύτη για να βοηθήσει τον ιδιοκτήτη, Steven Christy, να ανακαινίσει τον κατασκηνωτικό χώρο. Εντελώς «περίεργα» όλοι πεθαίνουν από κάποιον «άγνωστο» (που δεν είναι ο Jason). Προς το τέλος, μαθαίνουμε πως πίσω από τις δολοφονίες βρίσκεται η μητέρα του Jason, Pamela. Στην τελευταία μάχη της ταινίας, η Pamela κομματιάζεται από την εναπομείναντα ομαδάρχισσα Alice, βάζοντας ένα τέλος (;) στο killing-spree της θυμωμένης μητέρας του Jason Voorhees. Και τσουπ, να σου και ο Jason που βγαίνει από τον πάτο της λίμνης για να πάρει μαζί του την Alice και να την πνίξει. Και κάπως έτσι «γεννιέται» ένας θρυλικός κακός που τα προηγούμενα χρόνια, τελικά, ζούσε σε μία καλύβα στο δάσος. Μάζεψε το πουλόβερ και το κεφάλι της μάνας του, καθώς και την ματσέτα από την οποία πέθανε και ξεκίνησε την δική του σταυροφορία.

Από την δεύτερη ταινία ο Jason Voorhees πλέον αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο. Επίσης αποφασίζει να κρύψει το πρόσωπο του με ένα σακί και εν τέλει στην τρίτη ταινία είναι που αποφασίζει να φορέσει την χαρακτηριστική του «hockey μάσκα». Η τρίτη ταινία ξεκινάει με την δολοφονία της Alice (που για κάποιον λόγο είχε επιβιώσει από τα χέρια του Jason στην πρώτη ταινία). Μετά από λίγο, για χιλιοστή φορά η κατασκήνωση «Camp Crystal Lake» ξανά ανοίξει – ρε παιδιά, δηλαδή έλεος… – και φυσικά όλοι πεθαίνουν. Όλοι όλοι… και στην επόμενη… και στην επόμενη. Τέλος πάντων οι ταινίες έχουν το ίδιο concept με λίγο ψωμί στο ενδιάμεσο, ίσα που για να αναπτυχθεί σεναριακά η περσόνα του Jason. Κυκλοφόρησαν και ορισμένες που είχαν διαφορετικό concept, όπως η spin-off ταινία «Freddy vs Jason», έτσι για την ποικιλία.

Παρακάτω θα δούμε ορισμένα «facts» που συντέλεσαν στο «στήσιμο» της περσόνας του Jason Voorhees.


Πως έζησε ο Jason Voorhees από τον βέβαιο πνιγμό, όταν ήταν 10 χρονών;

Well, μια πιθανή εξήγηση βρίσκετε στο comic Freddy vs Jason vs Ash. Σε αυτό το comic μαθαίνουμε πως η Pamela στρέφετε στο Necronomicon ex-Mortis (από την σειρά Evil Dead) και χρησιμοποιεί μαύρη μαγεία για να αναστήσει τον γιο της. Κάπως έτσι μπορεί να εξηγηθεί και το γεγονός πως ο Jason δεν νιώθει πόνο, δεν μπορεί να πεθάνει, έχει απίστευτη δύναμη και αναπληρώνει τα χαμένα του άκρα.


Γιατί μάσκα hockey;

Εκείνη την περίοδο, είχε κυκλοφορήσει η ταινία The Elephant Man, όπου ο πρωταγωνιστής φορούσε εξίσου ένα σακί για να καλύψει το παραμορφωμένο πρόσωπο του. Έτσι, οι παραγωγοί αποφάσισαν να φορέσουν στον Jason κάποια μάσκα. Η αρχική επιλογή ήταν ένα κράνος του baseball (umpire mask). Το συγκεκριμένο κράνος όμως προκαλούσε αρκετά προβλήματα με το μακιγιάζ. Σε ανύποπτο χρόνο, ο υπεύθυνος για τα 3D effects, Martin J, πρόσφερε την μάσκα τερματοφύλακα που είχε επειδή έπαιζε ο ίδιος hockey. Τα πρώτα δοκιμαστικά πήγαν τόσο καλά, που εν τέλει η μάσκα (με κάποιες μικρο-μετατροπές) παρέμεινε ως αναπόσπαστο στοιχείο της περσόνας του Jason Voorhees.


Λοιπά:

Ο Jason κανονικά ήταν να ονομαστεί Josh. Ο Victor Miller όμως αποφάσισε πως το Josh δεν είναι αρκετά «βαρύγδουπο» ούτε μπορεί να σταθεί ως όνομα ενός τρομακτικού δολοφόνου.

Το χαρακτηριστικό τραγούδι που παίζει όταν ο Jason εμφανίζετε είναι ένας συνδυασμός των συλλαβών ki & ma με ένα εφέ καθυστέρησης στην παιδική φωνή του Jason. Οι συλλαβές προέρχονται από τις λέξεις kill & mama (kill kill kill – mam mam mam).

Έχουν βγει 12 ταινίες και έχουν χρησιμοποιηθεί 13 ηθοποιοί για τον ρόλο του Jason Voorhees. Ο πιο αξιοσημείωτος ηθοποιός ήταν ο Kane Hodder που έπαιξε τον Jason σε 4 ταινίες. Επίσης, ο πρώτος σημαντικός ρόλος του Kevin Bacon ήταν η πρώτη ταινία «Friday the 13th».