Το HUMBA δεν είναι ένα συνηθισμένο περιοδικό. Το καταλαβαίνει κανείς από την πρώτη στιγμή που θα το πιάσει στα χέρια του, πριν ακόμα το ξεφυλλίσει.

Το τι ακριβώς είναι, τι πρεσβεύει και πως μπορεί να σε κάνει να δεις τα σπορ από μια άλλη οπτική, αφήνουμε να μας το εξηγήσει καλύτερα ένας από τους ανθρώπους που συνέβαλαν στη δημιουργία του.

Ο λόγος λοιπόν στον εκ των συντακτών του περιοδικού, Σωτήρη…

Πως γεννήθηκε η ιδέα για τη δημιουργία του HUMBA;

Η ιδέα γεννήθηκε πριν από περίπου δέκα χρόνια. Ουσιαστικά είμαστε «παιδί» των Radical Fans United, οι οποίοι είναι μια συλλογικότητα που αποτελείται από οπαδούς διαφόρων ομάδων. Είχε συσταθεί μετά τη δολοφονία του Φιλόπουλου στην Παιανία. Είναι μια συλλογικότητα ενεργή ακόμα, που ασχολείται με τα οπαδικά πράγματα στην Ελλάδα, προσπαθώντας να έχει μια διαφορετική οπτική στην οπαδική σκηνή της χώρας. Ουσιαστικά οι τρεις πρώτοι άνθρωποι που φτιάξαμε το περιοδικό ήμασταν και μέλη των Radical Fans United. Εκεί συναντηθήκαμε και εκεί γεννήθηκε η ιδέα για να φτιαχτεί το περιοδικό. Θεωρούσαμε ότι υπάρχει έλλειψη στον χώρο των αθλητικών / γηπεδικών εντύπων. Η πρόταση έγινε και μετά από συζήτηση για το πώς θα θέλαμε να είναι ένα τέτοιο περιοδικό, συμφωνήσαμε στη δημιουργία του και έτσι ξεκίνησε η «περιπέτεια» του HUMBA. Δημιουργήσαμε λοιπόν ένα έντυπο που ασχολείται με το πολιτικό και κοινωνικό νόημα των σπορ, με την εμπειρία του γηπέδου και την οπαδική κουλτούρα. Πάνω σε αυτούς τους τρεις άξονες βασιζόμαστε όλα αυτά τα χρόνια.

Ποιο είναι το κοινό στο οποίο απευθύνεται το HUMBA;

Αρχικά ο στόχος ήταν να απευθυνθούμε σε ανθρώπους που σχετίζονται άμεσα με το χώρο του γηπέδου, είτε αυτοί είναι οργανωμένοι οπαδοί, είτε άνθρωποι που πηγαίνουν σταθερά στο γήπεδο και έχουν σχέση με αυτόν τον χώρο. Στην πορεία φάνηκε ότι το HUMBA δεν απευθύνεται μόνο σε αυτό το κοινό, αλλά και σε κόσμο που δεν είχε τόσο στενή σχέση με το γήπεδο. Ανθρώπους δηλαδή συνειδητοποιημένους και πολιτικοποιημένους, που έψαχναν να βρουν μια διαφορετική πτυχή για να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Στο HUMBA βλέπουμε τον αθλητισμό με μια πιο κοινωνικοπολιτική ματιά, άρα πολύς κόσμος διαβάζει το περιοδικό χωρίς να έχει ενεργή σχέση με κάποιο άθλημα, την κερκίδα ή την γενικότερη κοινωνιολογία του γηπέδου.

Από πού αντλείται το περιεχόμενο του περιοδικού;

Στο ξεκίνημα μας, όπου η συντακτική ομάδα αποτελούταν από τρία άτομα (σ.σ. τώρα είναι επτά), είχαμε πολύ σημαντικές, αλλά ελάχιστες βοήθειες, στο να έχουμε μεταφράσεις από ξένα περιοδικά και ιστοσελίδες που είχαν ενδιαφέροντα θέματα. Σιγά σιγά φτιάξαμε έναν κύκλο ανθρώπων  που και εμείς προσεγγίσαμε, αλλά και αυτοί μας προσέγγισαν. Άνθρωποι γραφιάδες, δημοσιογράφοι, καθώς και άλλοι που γράφουν για το γήπεδο και τα σπορ γενικότερα. Όλοι αυτοί μας πρόσφεραν ιδέες και κείμενα και έτσι πλέον έχει φτιαχτεί ένας κύκλος σταθερών συνεργατών, αλλά και κάποιων που γράφουν πιο αραιά. Φυσικά υπάρχουν και οι αναγνώστες που μας στέλνουν κείμενα, ειδικά για την ενότητα του Groundhopping. Μια ενότητα όπου άνθρωποι που έχουν επισκεφθεί γήπεδα και έχουνε δει ματς σε κάθε γωνιά του πλανήτη, μας στέλνουν τις εντυπώσεις και τις φωτογραφίες τους.

Το περιοδικό έχει περάσει σε «νέα εποχή» καθώς πλέον περιέχει και έγχρωμες φωτογραφίες. Ποιος είναι ο λόγος που πάρθηκε η απόφαση για αυτή την αλλαγή;

Εξ’ αρχής είχαμε την επιθυμία πέρα από το περιεχόμενο και το αισθητικό κομμάτι να είναι όσο πιο άρτιο γίνεται. Να αρέσει σε εμάς που το «παράγουμε» και φυσικά στους αναγνώστες. Η αλήθεια είναι ότι είχαμε πολλές φωτογραφίες στο περιοδικό, οι οποίες «χάνανε» λόγω του ότι ήταν ασπρόμαυρες και όχι έγχρωμες. Το βλέπαμε αυτό καθώς στήναμε στον υπολογιστή το περιοδικό. Το λέγαμε δηλαδή ότι θα ήταν πολύ ωραίο να είχαμε έγχρωμες εικόνες, έτσι ώστε να αναδειχθούν περισσότερο τα θέματα που περιέχουν τις φωτογραφίες, καθώς και αισθητικά όλο το περιοδικό. Οι λόγοι που δεν μας το επέτρεπαν ήταν οικονομικοί κατά κύριο λόγο. Αυτή τη στιγμή δεν είναι συνολικά το περιοδικό με έγχρωμες φωτογραφίες, απλά έχουμε ένα οχτασέλιδο έγχρωμο σε κάθε τεύχος, που είναι ουσιαστικά ένα φωτογραφικό θέμα. Το υπόλοιπο περιοδικό, που είναι γύρω στις ενενήντα σελίδες κάθε φορά, είναι απλά δίχρωμο όσον αφορά το στήσιμο και οι φωτογραφίες παραμένουν ασπρόμαυρες. Ελπίζουμε κάποια στιγμή να καταφέρουμε να γίνει όλο έγχρωμο.

Τι άλλες δράσεις πραγματοποιεί το HUMBA κατά καιρούς;

Ένας από τους στόχους μας είναι να κάνουμε και πράγματα πέρα από την έκδοση του περιοδικού, παρόλο που οι χρόνοι όλων είναι περιορισμένοι, καθώς για κανέναν το HUMBA δεν είναι αποκλειστική δραστηριότητα. Πάρτι και bazzar με παλιότερα τεύχη γίνονται δυο φορές το χρόνο σίγουρα. Πολλές φορές έχουμε διοργανώσει ή έχουμε συμμετάσχει σε εκδηλώσεις και συζητήσεις θεμάτων που άπτονται των ενδιαφερόντων μας. Πρόσφατα είχαμε βρεθεί στην Κρήτη σε ένα φεστιβάλ που είχε κάνει η αυτοοργανωμένη ομάδα του Ασπάλαθου. Παλιότερα είχαμε κάνει μια εκδήλωση/συζήτηση με καλεσμένους και από το εξωτερικό, για την περιβόητη Κάρτα Φιλάθλου, που ήταν να μπει στη ζωή μας και στα γήπεδα πριν τρία χρόνια περίπου, αλλά ευτυχώς καταργήθηκε εν τη γένεση της. Γενικώς προσπαθούμε κατά τη διάρκεια της σεζόν να πραγματοποιούμε δράσεις πέρα από την έκδοση του εντύπου.

Τι περιεχόμενο μπορεί κάποιος να δει επισκεπτόμενος το site και τι τα social media του περιοδικού;

Το site (www.humbazine.gr) η αλήθεια είναι πως δεν το δουλεύουμε τόσο πολύ όσο θα θέλαμε, είτε γιατί είναι λίγος ο χρόνος, είτε γιατί δίνουμε βάρος στο περιοδικό. Σε αυτή τη φάση τα δύο ταμπλό που παίζουμε είναι το έντυπο και τα social media. Στο facebook παραδείγματος χάρη, μπορεί να βρει κάποιος πολύ πλούσιο φωτογραφικό υλικό που μας στέλνουν αναγνώστες και μη, από γήπεδα κυρίως στην Ελλάδα. Αυτή τη στιγμή, το κομμάτι των social media δυστυχώς δουλεύεται πιο πολύ από την ιστοσελίδα. Κάποια στιγμή όμως θα αλλάξει αυτή η συνθήκη. Το site άλλωστε μπορεί να σου δώσει την ευκαιρία να σχολιάσεις την επικαιρότητα, καθώς και να βοηθήσει στην περεταίρω εξάπλωση του αναγνωστικού κοινού.

Πες μου λίγα λόγια για την εκπομπή «ΗUMBA on Air» στον Music Society Web Radion;

Πέρα από τις άλλες δραστηριότητες έχουμε και το «μικρόβιο» του μικροφώνου και του ραδιοφώνου. Η συνεργασία με τον ιντερνετικό σταθμό Music Society έχει ξεκινήσει εδώ και πέντε χρόνια. Φέτος μπήκαμε στην έκτη σεζόν παρουσίας. Κάθε Δευτέρα 21:00-23:00 έχουμε μια εκπομπή και κάποιες φορές κάνουμε κάποιες έξτρα δίωρες εκπομπές τα Σάββατα που είναι κυρίως με συνεντεύξεις. Να πούμε πως έχουμε ένα πολύ πλούσιο αρχείο εκπομπών καθώς όλες ανεβαίνουν στο λογαριασμό μας στο Mixcloud.

Σας εκφράζει ο σύγχρονος επαγγελματικός αθλητισμός των χορηγιών, των υψηλών συμβολαίων και των αθλητών που κοιτάζουν μονάχα την καριέρα τους;

Δεν μας εκφράζει αλλά έτσι πλέον είναι η κατάσταση. Μέσω του περιοδικού αλλά και μέσω άλλων πρωτοβουλιών η κριτική σε όλη αυτή τη συνθήκη είναι σε πρώτο πλάνο. Η αλήθεια είναι πως ως περιοδικό, έχουμε ακούσει πολλές φορές το «γιατί ασχολείστε αφού τα πράγματα είναι έτσι και δεν πρόκειται να αλλάξουν». Υπάρχει μια μεγαλειώδης αντίφαση που ισχύει, ότι μπορεί εμείς να βλέπουμε τον αθλητισμό αλλιώς, όμως ο χώρος ο οποίος κινούμαστε έχει τα χαρακτηριστικά που ανέφερες, άρα μας παίρνει και εμάς η μπάλα. Παρόλα αυτά, ακόμα και με αυτές τις συνθήκες, υπάρχουν άνθρωποι που είτε πιο άμεσα και ενεργά, είτε όχι, έχουν προσπαθήσει να αντιταχθούν σε αυτό. Και είναι κάτι που έχουμε προσπαθήσει να το αναδείξουμε σαν περιοδικό. Δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν ξεφύγει από το ρόλο του «εγώ παίζω απλά μέσα στο γήπεδο και δεν ασχολούμαι με κάτι άλλο» και έχουν καταφέρει να μιλήσουν για πράγματα τα οποία ξεφεύγουν του αμιγώς αθλητικού χώρου. Για παράδειγμα πρόσφατα υπήρχε μια κίνηση αθλητών εδώ στην Ελλάδα για την υπόθεση της Ηριάννας, κάτι το οποίο για εμάς ήταν ένας φάρος ελπίδας. Είδαμε  ότι υπάρχουν μυαλά που λειτουργούν και σκέφτονται με έναν διαφορετικό τρόπο. Πάντα θα υπάρχουν εστίες αντίστασης, αλλά και άνθρωποι που θα προσπαθούν να βάζουν φρένο σε αυτή τη μοντερνοποίηση και εμπορευματοποίηση του αθλητισμού.

Πως φαντάζεσαι την ιδανική κερκίδα;

Ιδανική κερκίδα είναι αυτή που βγάζει τα λαρύγγια της και όχι τα μάτια της, τα δικά της και των άλλων. Μια κερκίδα που πριν την Κυριακή καταστρώνει σχέδια για μια όμορφη κερκίδα, με χρώμα και παλμό και όχι για το πώς θα την πέσει στους αντιπάλους. Μια κερκίδα που όταν πρέπει υπερασπίζεται τα δικαιώματά της, με πρώτο από όλα το δικαίωμα να μην αντιμετωπίζονται οι οπαδοί σαν ειδική κατηγορία πολιτών που χρήζουν ειδικής μεταχείρισης. Μια κερκίδα που σέβεται τον αντίπαλο και δεν τον αντιμετωπίζει σαν εχθρό. Που μπορεί να προστατεύσει από οποιονδήποτε κίνδυνο το «σπίτι» της  και για να το κάνει αυτό δε χρησιμοποιεί εξωτερικές βοήθειες, όπως αστυνομία, διοίκηση ή μπράβους. Μια ιδανική κερκίδα θα πρέπει επίσης να μην ασχολείται μόνο με όσα συμβαίνουν στις τέσσερις γραμμές ενός γηπέδου ή στο χώρο της εξέδρας, αλλά να ασχολείται με θέματα που απασχολούν όλο τον κόσμο. Αυτή πρέπει να είναι η βάση με συγκριμένες αξίες και αρχές. Υπάρχουν πολλές ομάδες κυρίως στην Ευρώπη, όπου οι οπαδοί τους έχουν καταφέρει να κρατήσουν σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο την κερκίδα τους, με βασικές αξίες όπως αυτή της αλληλεγγύης και της υγιούς οπαδικής κουλτούρας και νοοτροπίας. Ο προσανατολισμός θα πρέπει να είναι αντιφασιστικός και αντιρατσιστικός, κάτι που θεωρώ ότι θα πρέπει να είναι το μίνιμουμ του αντί σε κάτι. Ειδικά -εν έτη 2018- και με φαινόμενα που βλέπουμε στην Ελλάδα, αλλά και παντού, είναι πιστεύω νούμερο ένα ζήτημα. Και δεν είναι θέμα πολιτικής. Ευτυχώς πολλές κερκίδες έχουν αποδείξει πως τα περί πολιτικοποίησης του αθλητισμού είναι μπούρδες. Δεν πρόκειται για πολιτικοποίηση αλλά για μια βασική ανθρώπινη λειτουργία που είναι να μην επιτρέπει ούτε στην κερκίδα, ούτε πουθενά να υπάρχουν μέσα ναζί, δολοφόνοι και άνθρωποι που κρίνουν με ρατσιστικούς όρους τον διπλανό τους. Τέλος ένα σημαντικό για μένα θέμα είναι η ξεκάθαρη σχέση που θα πρέπει να υπάρχει με τη διοίκηση και τους μεγαλοπαράγοντες. Εάν η κερκίδα καταφέρει να απεμπλακεί από υπαλληλίκια, πενηντάευρα και όλη τη διαδικασία που γνωρίζουμε, μπορεί να καταφέρει να διατηρήσει την αξιοπρέπεια της και να κρατήσει την αυτονομία της.

Πότε αναμένεται να κυκλοφορήσει και τι να περιμένουν οι αναγνώστες από το HUMBA #31;

Το νέο τεύχος αναμένεται να κυκλοφορήσει πολύ σύντομα. Παρόλα που στα προηγούμενα τεύχη είχαμε συγκεκριμένα αφιερώματα, σε αυτό δεν θα ισχύσει κάτι τέτοιο. Έχουμε κλασσικά όλες μας τις στήλες και τα θέματα μας. Και αυτή τη φορά  έχουμε πολύ ωραίο φωτογραφικό στόρι στις οκτώ έγχρωμε σελίδες. Έχουμε επίσης πολύ ωραία κείμενα στην ενότητα Groundhopping. Θα αποκαλύψω μόνο τις περιοχές, είναι Μαρόκο και Ρουμανία. Έχουμε επίσης ενδιαφέροντα μπασκετικά κείμενα, όσον αφορά το NBA και το κολεγιακό. Τέλος, έχουμε ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο ενός φίλου Γερμανού, όπου μας κάνει μια ανάλυση για το θεσμό του «50+1» στο γερμανικό ποδόσφαιρο.

Μπορεί κάποιος νέος αναγνώστης να βρει παλιά τεύχη του HUMBA;

Μπορεί κάποιος να βρει παλιά τεύχη του HUMBA κατά κύριο λόγο στο βιβλιοπωλείο Αλφειός (Χαριλάου Τρικούπη 22, Αθήνα) όπου γίνεται και η κεντρική διανομή του περιοδικού, αλλά και μέσω ηλεκτρονικής παραγγελίας. Μπορεί  κανείς να προμηθευτεί όλα τα τεύχη, εκτός από όσα είναι εξαντλημένα. Στην πρώτη δεκάδα εκτός από δυο-τριά τεύχη, τα υπόλοιπα έχουν εξαντληθεί.

Που μπορεί κάποιος να προμηθευτεί το περιοδικό και πως μπορεί να γίνει συνδρομητής;

Πρώτα απ’ όλα να πούμε πως το περιοδικό δεν έχει διανομή μέσω πρακτορείου τύπου, άρα δεν μπορεί να το βρει κανείς σε περίπτερα όπως τα κλασσικά περιοδικά. Διανέμεται μέσω βιβλιοπωλείων. Αναλυτική λίστα με τα βιβλιοπωλεία, αλλά και κάποια άλλα μαγαζιά στα οποία μπορεί να βρει κάποιος το HUMBA με το που κυκλοφορήσει, υπάρχει στην ιστοσελίδα μας (www.humbazine.gr). Φυσικά βέβαια μπορεί ο καθένας να το παραγγείλει στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς ή της πόλης του. Στην ιστοσελίδα μας επίσης υπάρχει αναλυτικά ο τρόπος που μπορεί κάποιος να γίνει συνδρομητής. Βγάζουμε τέσσερα τεύχη το χρόνο, καθώς το περιοδικό είναι τριμηνιαίο.