Μια αναδρομή στη ζωή και στις ταινίες του νέου μεγάλου πρωταγωνιστή της αμερικάνικης τηλεόρασης.

Ο Jim Carrey είναι ο πρωταγωνιστής του «Kidding», μιας γλυκόπικρης κομεντί που διηγείται την ζωή ενός δημοφιλούς παρουσιαστή παιδικών προγραμμάτων, του οποίου η προσωπική ζωή εξελίσσεται σε ένα Βατερλό. Αυτό το ζεστό χαμόγελο και η τεράστια έφεση σε ξεκαρδιστικές ατάκες λειτουργούν σαν μια πανοπλία, ένα κέλυφος που προστατεύει μια εύθραυστη, «περίεργη» ψυχή, που ξέρει καλά πως δεν ανήκει σε αυτό τον κόσμο. Αυτός είναι ο Jim Carrey, αυτός είναι και ο αρχέτυπος ρόλος που επαναλαμβάνει -με μικρές παραλλαγές- σε κάθε ταινία, σειρά, video, που έχει παίξει/συμμετάσχει.

Με αφορμή την επικείμενη επαναφορά του στον πλανήτη της αμερικάνικης TV, μέσα από τη νέα σειρά του Michel Gondry, ας θυμηθούμε 5 μεγάλες υπογραφές του.

The Mask (1994)

Ο Stanley Ipkiss είναι υπάλληλος τράπεζας, που ανακαλύπτει μια μυστηριώδη μάσκα. Είναι η μάσκα που θα του χαρίσει μια απρόβλεπτη, σχεδόν Καφκική μεταμόρφωση σε ένα οργασμικό, υπερανθρώπινο πλάσμα. «Φανέρωσε μου τη μάσκα που κρύβεις» θα φώναζε ο Γιάννης Αγγελάκας σε αυτή την περίπτωση, αλλά εδώ ο Jim κάθε φορά που φοράει τη μάσκα, γίνεται ένα πλάσμα που σε σηκώνει από τον καναπέ σου για να χορέψεις σάμπα, σε ένα από τα πιο απολαυστικά κωμικά action flicks της περασμένης δεκαετίας, που μας σύστησε και τον κινούμενο πειρασμό ονόματι Cameron Diaz. Αλήθεια, τι κάνει η Cameron Diaz;

Αξίζει να τονίσουμε πως ο Jim εξαργύρωσε υποδειγματικά την επιτυχία της Μάσκας, προσαρμόζοντας -με μικρές παραλλαγές- την συγκεκριμένη περσόνα στην ταινία «Batman Forever», στο ρόλο του Riddler.

The Truman Show (1997)

Ένας καθημερινός, απλός άνθρωπος, ο Truman Burbank, ανακαλύπτει μια μέρα πως όλη του η ζωή είναι ένα καλοστημένο τηλεοπτικό show.  Και γιατί όχι δηλαδή; Η ιστορία του Truman σήμερα θα μπορούσε να είναι το αντίστοιχο ενός ανθρώπου που κατάφερε να τερματίσει την έννοια του «social influencer» με αποτέλεσμα να τον ακολουθεί στα social media όλος ο πλανήτης.

Όμως το «Truman Show» συμβαίνει 21 χρόνια πριν και αναπτύσσεται ως ένα σκληρό, εφιαλτικό ρέκβιεμ της ζωής ενός ανθρώπου που έχει ορίσει την πραγματικότητα μέσα από σκηνικά και κάμερες και παλεύει για να ανακαλύψει ξανά τον πραγματικό του εαυτό, μέσα από το εκτυφλωτικό κουκούλι της διαμορφωμένης αντίληψης που υπάρχει ήδη για τον εαυτό του. Και μετρά ήδη πολλά επεισόδια. Η συγκλονιστική ερμηνεία του Carrey αγνοήθηκε επιδεικτικά από τα Oscars.

Man on the Moon (1999)

Ο Andy Kaufman δεν ήταν ένας συνηθισμένος κωμικός περφόρμερ, από εκείνους που λένε αστεία με πορδές και μετά ακούγονται γέλια-κονσέρβα. Ο Andy δεν δίσταζε να βγει στη σκηνή, να μείνει ακίνητος, να τραγουδήσει το τραγούδι τίτλων του «Mighty Mouse», να πλακωθεί με το alter ego του, τον κρεμανταλά Las Vegas crooner Tony Clifton, να προκαλέσει μια γυναίκα boxer σε μάχη, να προκαλέσει με κάθε τρόπο την πολιτική ορθότητα των media εκείνης της εποχής. Η ζωή αυτού του παράξενου τύπου, που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή -και όλοι πίστεψαν ότι ΚΑΙ ΑΥΤΟ ήταν φάρσα- έγινε ο σημαντικότερος ρόλος της ζωής του Jim Carrey.

O Jim Carrey ΕΓΙΝΕ ο Andy Kaufman, αντιγράφοντας σε τρομακτικό βαθμό την ομιλία και τις κινήσεις του και η ίδια η ταινία παραμένει μέχρι σήμερα (μαζί με το Dark Knight) ένα σημείο αναφοράς για την υποκριτική που ξεπερνάει τα όρια της μυθοπλασίας και γίνεται μίμηση ζωής.

Eternal Sunshine of a Spotless Mind (2004)

O Joel πρέπει να ξεπεράσει την Clementine, πρέπει να τη σβήσει από το μυαλό του, κυριολεκτικά. Εδώ ο Jim Carrey και η Kate Winslet μας χαρίζουν δύο διαχρονικές ερμηνείες, σε ένα αλληγορικό δράμα, για τη φθορά των αναμνήσεων στο χρόνο. Ο Michel Gondry βρίσκει την ανδρική «μούσα» του, εντοπίζοντας τη μελαγχολία μέσα από το ξεκαρδιστικό γέλιο του κλόουν -όπως θέλει να τον αντιμετωπίζει η Ακαδημία των Oscars- Jim Carrey. Η «Λιακάδα» έγινε αμέσως μια κλασσική ταινία, σαν μια φιλμική απεικόνιση του «No Surprises» των Radiohead.

Αυτή η συνέντευξη σε κόκκινο χαλί κάποιων βραβείων (2017)

ΟΚ, στο νούμερο 5 θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε το θρίλερ The Number 23, το Dumb & Dumber, το Bruce Almighty ή μια οποιαδήποτε άλλη μεγάλη επιτυχία του Jim. Αλλά τίποτα δεν ξεπερνά αυτό το υπαρξιακό ξεγύμνωμα, αυτή την ωδή στην ανυδονία και την απάθεια προς τη σύγχρονη κοινωνία, που ξεδιπλώνεται μέσα σε 2 λεπτά. Δεν είναι σαφές αν είναι κάποιος ρόλος ή αν μιλάει ο ίδιος ο Jim. Πότε ήταν άλλωστε;