Μια εξομολόγηση, λίγο πιο προσωπική από τις άλλες…

Αργύρης Ξάφης Αλίλις(κατά την μικρή του αδερφή)

31/12/1991

Αγαπημένε μου Αργύρη,

Έρχεται η καινούρια σου πρώτη μέρα στο σχολείο. Αυτή τη φορά στο μεγάλο σχολείο-το γυμνάσιο. Και θέλω να σου θυμίσω την πρώτη πρώτη μέρα-στο νήπειο, που ανάποδα απ΄ τα πιο πολλά παιδιά ήθελες σαν τρελός να πας να δεις τι είναι εκεί, και γρήγορα να μάθεις ή βασικά να δείξεις αυτά που ήδη ήξερες. Και που αγάπησες εκείνη την πρώτη μέρα την Εύη, που ήταν ξένη και αδύναμη και χρειαζόταν προστασία. Με την ίδια ανυπομονησία και χαρά να μπεις και στους μεγάλους και κανόνισε να ξαναερωτευτείς σύντομα.

Για να απογοητευτείς σύντομα, να σε απορρίψουν σύντομα, να κλάψεις σύντομα, να θυμώσεις και φωνάξεις σύντομα, να πεις μεγάλα λόγια σύντομα, να σπάσεις κάτι σύντομα, να φύγεις απ΄ το σπίτι σύντομα, να πλακωθείς σύντομα. Για να γυρίσεις και να ξαναπροσπαθήσεις συντομότερα. Αυτόν τον υπέροχο κύκλο που σε περιμένει. Για να τελειώσεις συντομότερα με τα φλούδια και να φτάσεις στον καρπό.

Μετά θα μεγαλώσεις κι άλλο και μπορεί να νιώθεις ζαλισμένος απ΄ τους κύκλους και τις επαναλήψεις. Θα πατήσεις το πόδι και μπορεί να νιώσεις ότι το βρήκες και ότι το τώρα “το‘χεις!”. Πρόσεχε! ή μάλλον.. Θα σου πω απ΄ την δική μου εμπειρία- που δεν μεταβιβάζεται, αλλά οι ιστορίες είναι πάντα ωραίες. Όλα πήγαιναν τέλεια. Και δουλειά και λεφτά και σεβασμός. Ωραία; Λεφτά μηδέν-δεν πειράζει-γελάμε. Φουσκωμένος εγωισμός και η αίσθηση ότι δεν υπάρχει περίπτωση να κάνω λάθος.

Μη σου λέω ονόματα, αυτή η αλαζονεία με έκανε να χάσω ανθρώπους που μόνο καλό θα μου έκαναν. Και τους απομάκρυνα γιατί η πολύ μου η ορμή δεν αντεχόταν. Και βεβαίως υπάρχουν και πιο λεπτεπίλεπτοι άνθρωποι που δεν τα αντέχουν αυτά. Θα μου μοιάσεις, άρα έχε το στο νου σου. Όπως επίσης αυτό να μη σε κάνει να σταματήσεις να μιλάς όταν ξέρεις ότι έχεις δίκιο. Μια φορά το έκανα, για να μην τσακωθώ με κάποιον, δεν μίλησα-δεν είπα για να ξεκαθαρίσω την θέση μου και την διαφορά μου. Το αποτέλεσμα ήταν ακόμα χειρότερο. Γλιτώσαμε τον στιγμιαίο τσακωμό και μπήκαμε στην αιώνια απόσταση. Μπαμ-λάθος νο2!

Μωρέ τι σου λέω, θα τα ζήσεις. Όπως θα ζήσεις και φάσεις του τύπου “δεν κάνεις για αυτό” ή “εσένα είχα στο μυαλό μου όταν..” και όλα αυτά με ψυχραιμία και ταυτόχρονα εσωτερική ανατίναξή. Τι λέω. Απλά δεν περίμενα ότι θα σε πετύχαινα να στα πω. Θεώρησα ότι σε έχεις πάρει το δρόμο σου καιρό και δεν θα σε έβρισκα. Ότι απορίες έχεις στείλε στο μέηλ μου, παραπάνω, και θα στα απαντήσω. Μη σου κάνω τον δάσκαλο ή τον μέντορα με το ζόρι.

Αγάπη και υπομονή πάντως Αργύρης Μ.

(Μ. απ’ το Μεγάλος)

 

*Ο Αργύρης Ξάφης είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης. Αυτή την περίοδο πρωταγωνιστεί στην παράσταση ΜΟΛΛΥ ΣΟΥΗΝΗ στο θέατρο του Νέου Κόσμου (πρόλαβε την γιατί πάει για… sold out!), στην ταινία Do It Yourself του Δημήτρη Τσιλιφώνη (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) ενώ βρίσκεται σε πρόβες για την επόμενη παραγωγή της Στέγης, “Πενθεσίλεια” του Κλάιστ σε σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη.

φωτογραφία: Κική Παπαδοπούλου

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr