Κάποιες σκέψεις για τον πολυτάλαντο δημιουργό, λίγο πριν παρακολουθήσω την τελευταία του ταινία! 

Τον Woody Allen τον λατρεύω. Θέλω να ξεκινήσω δηλώνοντας το, για να είμαστε ξεκάθαροι και να ξέρεις κι εσύ τι διαβάζεις. Έχει κάνει ταινίες όπως το Match Point και το Midnight in Paris που με έχουν «σημαδέψει» και είναι μέσα στις αγαπημένες μου. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια όλες μα όλες οι ταινίες του, παρουσιάζουν το ίδιο βαρετό επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Ενώ οι ταινίες ξεκινάνε πάρα πολύ καλά, από την μέση και μετά και ειδικότερα προς το τέλος, υπάρχει μια βιασύνη, μια υπερβολική ταχύτητα και -μοιραία- ένα πολύ πρόχειρο φινάλε, που απλά «μπαλώνει» όπως όπως τις τρύπες στις ιστορίες, κλείνει τα ανοιχτά μέτωπα και «Τα ξαναλέμε με την επόμενη ταινία του χρόνου».

Το πραγματικό πρόβλημα είναι το ότι για κάποιον ανεξήγητο λόγο, ο κύριος Allen, έχει βάλει στοίχημα με τον εαυτό του, ότι θα βγάζει μια ταινία κάθε χρόνο, πράγμα που σίγουρα έχει αποβεί μοιραίο για την ποιότητα της και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι -όπως έχει δηλώσει ο ίδιος- δουλεύει 8 ώρες ημερησίως, τα λάθη και οι προχειρότητες είναι κάτι παραπάνω από δεδομένα.

Το γεγονός ότι στις ταινίες του παίζουν σπουδαίοι ηθοποιοί, που έχουν όλα τα εχέγγυα να τις απογειώσουν, κάνουν το τελικό αποτέλεσμα ακόμα πιο εκνευριστικό. Εάν ο θείος Woody έδινε χρόνο στις δημιουργίες του και σταματούσε να μας «πυροβολεί» κάθε χρόνο, τα πράγματα θα ήταν σαφώς καλύτερα, μιας και ο ίδιος θα είχε τον χρόνο να δουλέψει και να παρουσιάσει καλύτερο αποτέλεσμα κι όχι τις προχειροδουλειές των τελευταίων ετών. Εγώ σαν πιστός φαν, θα περιμένω. Αλλά πόσο ακόμη;