Φανταστικές ιστορίες, με φανταστικούς ταξιτζήδες και φανταστικούς επιβάτες.

Υπογράφει η Κάπα. Κάπα.

Μιλάμε βρέχει ακατάπαυστα. Έχουν ανοίξει οι ουρανοί. Ποτάμι η Μεσογείων. Που το βρίσκει τόσο νερό ήθελα να ‘ξερα… Γυναίκα πράμα αρχίζω και φρικάρω. Πώς θα το φέρω βόλτα το ταξί που έγινε βάρκα; Ούτε στον κατακλυσμό τόσο μούσκεμα όλα!

Η κοπέλα στο βάθος δεξιά, με τα κόκκινα μαλλιά, που είναι παπί, μου κάνει σινιάλο και μάλλον ουρλιάζει κιόλας, αν κρίνω από τις γκριμάτσες. Τώρα τι να κάνω; Να την πάρω ή να την αφήσω να θαλασσοπνιγεί; Αφού σχολάω, μήπως να κάνω πως δεν την είδα; Μπααα…. μάλλον θα την πάρω, την λυπάμαι, αυτή είναι έτοιμη να βουλιάξει στο πέλαγος της Κατεχάκη. Κρίμα είναι.

ΕΓΩ: Μπείτε. Που πάτε;

ΕΚΕΙΝΗ: Σας παρακαλώ μπορείτε να με πάτε, όσο πιο γρήγορα γίνεται στο Redroofs Theatre school; Μου έχουν ετοιμάσει πάρτυ γενεθλίων οι παλιοί συμμαθητές μου κι έχω αργήσει πολύ.

ΕΓΩ: Α  μάλιστα, περί αυτού πρόκειται, χρόνια σας πολλά.

ΕΚΕΙΝΗ: Ευχαριστώ. Να ‘στε καλά. Ξέρετε γεννήθηκα στις 5 Οκτωβρίου το 1975 και παραλίγο να μην προλάβω να το γιορτάσω απόψε. Μισή ώρα θαλασσοπνίγομαι εδώ στη διασταύρωση, μέχρι να φανείτε εσείς, σαν σανίδα σωτηρίας… Πάντα έτσι πλημμυρίζετε εδώ;

ΕΓΩ: Ναι, έτσι είμαστε εμείς εδώ, των extreme sports… Όμως ξέρετε, μου κάνει εντύπωση που μια γυναίκα λέει με το «χαίρετε» την ηλικία της…

ΕΚΕΙΝΗ: Και την ηλικία μου λέω και τα κιλά μου λέω. Τώρα ας πούμε είμαι 65 κιλά. Κι όταν με φωτογραφίζουν, απαγορεύω και το ρετούς.

Την κοιτάζω καλύτερα από το καθρεφτάκι…

ΕΓΩ: Σας έχουν πει φαντάζομαι, ότι μοιάζετε πολύ με την…

ΕΚΕΙΝΗ: Ναι. Και μετά τους λέω κι εγώ ότι αυτή ακριβώς είμαι. Η Kate Elizabeth Winslet από το Ρέντινγκ.

Ανάβω δεξί φλας και διπλοπαρκάρω. Γυρίζω ολόκληρη πίσω, να τη δω καλά με τα μάτια μου κι όχι μέσα από καθρέφτη. Η μουσική του Τιτανικού ξεκινάει ήδη να παίζει -σε τρελή διασκευή- στο μυαλό μου.

ΕΓΩ: Ξέρετε σας θαυμάζω πάρα πολύ!!!

ΚΕΪΤ: Κι εγώ, που τα βγάζετε πέρα σε τέτοιους δρόμους!

ΕΓΩ: Σας έχω ζηλέψει τόσο πολύ για όλα αυτά που έχετε πετύχει. Τόσα βραβεία, διακρίσεις, Όσκαρ, έπαινοι, ύμνοι… τι να πω, όχι μπράβο σας!!!

ΚΕΪΤ: Ελάτε τώρα… (Ντρέπεται;)

ΕΓΩ: Κυρία Γουίνσλετ θα…

ΚΕΪΤ: Στον ενικό παρακαλώ. Και να με λες Κέιτ.

ΕΓΩ: Κέιτ, καίγομαι να σε ρωτήσω, αν τα έφτιαξες ποτέ με τον Ντι Κάπριο;

ΚΕΪΤ: Ποτέ, το ορκίζομαι. Μα καθόλου ο τύπος μου;

ΕΓΩ: Με τον Τζουντ Λο, τον Σων Πεν και τον Τζόνι Ντεπ, πώς την πάλεψες; Δεν έπαιξε καθόλου φλερτ μεταξύ σας; Είναι δυνατόν; Τίποτε;

ΚΕΪΤ: Αν θες το πιστεύεις. Τίποτε απολύτως. Δεν τα μπερδεύω αυτά, δουλειά και έρωτες…

ΕΓΩ: Δεν μπορώ να καταλάβω πώς το καταφέρνει κανείς αυτό. Εγώ πάντως αν βρισκόμουν σε απόσταση αναπνοής, όπως εσύ, με τον Πεν ή τον Καϊτέλ ή τον Χόπκινς και κυρίως με τον Μπράνα, θα παραμιλούσα ή θα είχα λιποθυμήσει… Αυτά δεν είναι αρσενικά. Πρόκειται για έργα τέχνης! Να τους το πεις αυτό, όταν τους δεις. Τι άντρες Χριστούλη μου! Ε… τι λες;

ΚΕΪΤ: Τι να πω; Εσύ ξέρεις. Για μένα είναι απλώς συνάδελφοι.

ΕΓΩ: Μωρέ τι παγόβουνο είσαι εσύ; Είναι δυνατόν; Αυτού του τύπου οι αφ’ υψηλού συμπεριφορές μου δημιουργούν πείνα. Θα φάω τη μπάρα μου με τα δημητριακά. Θες λίγη;

ΚΕΪΤ: Όχι όχι, έχω πήξει στα δημητριακά. Να σκεφτείς ότι τα τρώω συνεχώς από τότε που τα λανσάρισα στο πρώτο μου διαφημιστικό. Από δημητριακά ξεκίνησα.

ΕΓΩ: Κι από τη βρώμη δηλαδή, έφτασες να συμπρωταγωνιστείς με τον Χάρβεϊ Καϊτέλ, τον Τζέφρι Ρας και τον Μάικλ Κέην. Αυτό θα πει εκτόξευση! Να ξέρεις, στο «Λογική κι ευαισθησία», πλάι στην  Έμα Τόμσον και τον Χιού Γκραντ, ήσουν ασύλληπτα καλή, σε λάτρεψα.

ΚΕΪΤ: Μωρέ, ωραία όλα αυτά και σ’ ευχαριστώ που τα λες και μάλιστα τόσο τρυφερά, αλλά δε φαντάζεσαι με τόση δουλειά πόσο μου λείπουν τα παιδιά μου… Δεν τα ‘χω χορτάσει και δε θέλω να μεγαλώνουν μόνα τους, με τη μαμά τους συνεχώς σε στούντιο και μακρινά ταξίδια..

FILE – In this undated promotional file photo released by Focus Features, actors Kate Winslet, left, and Jim Carrey are seen in a scene from the film «Eternal Sunshine of the Spotless Mind.» (AP Photo/Focus Features, David Lee, File)

ΕΓΩ: Αχ βρε Κέιτ σε καταλαβαίνω… Είχα διαβάσει πριν από καιρό, ότι μόλις σου ήρθε η πρόταση για ένα σημαντικό ρόλο στο «Match Point» του Γούντι Άλεν, τον απέρριψες ακριβώς γι’ αυτό, για να περάσεις χρόνο με τα παιδιά σου. Δεν μπορούσα τότε να πιστέψω πως είναι αλήθεια. Τώρα σ’ εκτιμώ ακόμη περισσότερο. Μπράβο σου κορίτσι μου. Να σε ρωτήσω κάτι αδιάκριτο;

ΚΕΪΤ: Ό,τι θέλεις.

ΕΓΩ: Γιατί ως Ρόουζ στο Τιτανικό, δεν πήγαινες λίγο πιο ‘κει στη σχεδία να χωρέσει κι εκείνος ο κακομοίρης ο Τζακ, να σωθεί και να μην πλαντάξουμε τόσα εκατομμύρια θεατών στο κλάμα;

ΚΕΪΤ: Άκου φίλη. Ο Κάμερον είχε πει σ’ όσους ρωτούσαν το ίδιο: «Το σενάριο λέει πως ο Τζακ πεθαίνει, άρα πρέπει να πεθάνει. Ίσως τα κάναμε λίγο θάλασσα με τη σχεδία. Θα έπρεπε να είναι λίγο πιο μικρή. Αλλά ο τύπος θα πέθαινε έτσι κι αλλιώς. Τέλος».

ΕΓΩ: Α μάλιστα. Έτσι τον φάγατε τον Λίο.

ΚΕΪΤ: Την προσπερνώ την κακεντρέχεια. Κι έχε σε παρακαλώ το νου σου μ’ αυτόν τον κατακλυσμό που μας βρήκε. Πρόσεχε τα ποτάμια τριγύρω. Έχω αλλεργία στο πολύ νερό. Θα πνιγούμε και αφώτιστες και κακοσκηνοθετημένες και χωρίς ούτε μία υποψηφιότητα για Όσκαρ! Μούσκεμα τα κάναμε με τα γενέθλιά μου απόψε!