Στιγμές και εντυπώσεις από το διήμερο όπου το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο άνοιξε τις πόρτες του στους νέους όλης της Ευρώπης

Συχνά η τηλεόραση είναι το μέσο που ορίζει αυτό που βρίσκεται μακριά μας, αυτό που δεν εχουνμε τη δυνατότητα να προσεγγίσουμε. Πόλεις όπως η California, σύμφωνα με την τηλεόραση είναι μαγικές, βυθισμένες σε ένα ατέλειωτο καλοκαίρι ευδαιμονίας, έρωτα και χαράς. Χώρες όπως η Γερμανία, αναπτύσσουν μια κουρδισμένη, σχεδόν «ρομποτική» καθημερινότητα αυστηρού και προτεσταντικού τρόπου ζωής. Σύμφωνα με την ελληνική τηλεόραση, «ευρωκοινοβούλιο» είναι συνήθως ένας χώρος όπου περνάνε σκληροί νόμοι και μνημόνια προς ψήφιση, με «αυστηρές» ανθρωπόμορφες φιγούρες να παίρνουν στη συνέχεια το μικρόφωνο για να εξηγήσουν πόσο σημαντικό και ευτυχές γεγονός είναι αυτό που παρακολουθούμε από τους τηλεοπτικούς μας δέκτες.

Βρισκόμουν ήδη στο Στρασβούργο, έχοντας παρακολουθήσει την Ολομέλεια του Μαίου. Οι Ευρωβουλευτές είχαν αποχωρήσει και οι υπάλληλοι του κοινοβουλίου εργάζονταν πυρετωδώς για το EYE 2018, το διήμερο όπου το Στρασβούργο θα γέμιζε από 8000+ νέους που θα επισκέπτονταν την Ευρωβουλή για να ορίσουν ξανά τι σημαίνει Ευρωπαική Ένωση σήμερα, μακριά από κάθε είδους αυταπάτες.

Μέχρι τότε είχα παρευρεθεί σε συζητήσεις της Ολομέλειας για την αλιεία, τη γεωργία, την καταπολέμηση της διαφθοράς στο φορολογικό σύστημα κρατών-μελών και για την εισαγωγή ατσαλιού και αλουμινίου στην Ε.Ε από τις Η.Π.Α. Μέχρι τότε είχα διαπιστώσει πως αυτός ο χώρος της Ε.Ε είναι ένας πνεύμονας διαρκούς προβληματισμού για ζητήματα οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής ισότητας ανάμεσα στα κράτη-μέλη, που του αξίζει περισσότερη εξουσία, περισσότερη ανάδειξη και προβολή σε όσους (δικαίως) πιστεύουν πώς είναι απλώς ένα όργανο που εγκρίνει τις αποφάσεις των Μεγάλων Δυνάμεων της Ε.Ε και του ΔΝΤ. Αυτή η Ευρωπαική Ένωση ίσως τελικά, να έχει ακόμα μια ευκαιρία για να γίνει πιο δυνατή και να μη διαλυθεί, όπως μου έλεγε και ο Ευρωβουλευτής Μιλτιάδης Κύρκος κατά τη συζήτηση μας.

Αυτή η Ε.Ε ίσως κέρδισε αυτή την ευκαιρία της μέσα από το European Youth Event 2018. Για 2 ημέρες, το Κοινοβούλιο γέμισε από νέους όλης της Ευρωπης, επικεφαλείς φοιτητίκών συλλόγων, περιβαλλοντικών οργανώσεων, φεμινιστικών σωματείων, ακτιβιστές lgbtqi, ιδρυτές startups, νέους εργαζόμενους, φοιτητές, άνεργους, καλλιτέχνες, δημιουργούς, άτομα όπως εσύ κι εγώ, που είχαν την περιέργεια και τη θέληση να ορίσουν ξανά την Ευρώπη, χωρίς παρωπίδες. Στα έδρανα της Ευρωβουλής κάθισαν νέοι εφοδιασμένοι με αμέτρητες ερωτήσεις προς τους αξιωματούχους του Ευρωκοινοβουλίου, ενώ μέσα από δρώμενα όπως το Battle4YourVote, οι πολιτικές παρατάξεις επιχείρησαν ένα ευρύτερο άνοιγμα προς τους θαμώνες του European Youth Event. To Υο! Fest μετέτρεψε τον εξωτερικό χώρο της Ευρωβουλής σε ένα μικρό Woodstock, με μουσικά, θεατρικά, κοινωνιολογικά, τεχνολογικά και άλλα δρώμενα και ο ίδιος ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου, Antonio Tajani απεύθυνε χαιρετισμό και μοιράστηκε τους προβληματισμούς χιλιάδων καλεσμένων του EYE 2018.

Είναι θετικό το πρόσημο του ΕΥΕ 2018 για την Ευρωπαική Ένωση; Ήταν μια αφορμή πολιτικού προβληματισμού και ευαισθητοποίησης για όλους εμάς που το ζήσαμε, εν όψει και των Ευρωεκλογών του 2019;  Ήταν μια απόπειρα της Ε.Ε να δώσει #kati_ligo_pop  εκεί έξω, χωρίς τίποτα ουσιαστικό να αλλάξει; Όλες οι παραπάνω σκέψεις βρίσκονταν σε ένα αέναο bras de fer στο μυαλό μου χωρίς να μπορώ να βρώ το νικητή. Διαβάζω σε γνωστή μουσική εφημερίδα πως το battle4yourvote ήταν ένα «cringe» δρώμενο, μια μάλλον αμήχανη απόπειρα ιδεολογκής μάχης με pop τρόπο. Για μένα πάντως αυτό το δρώμενο όπως και πολλά  από όσα συνέβησαν στο EYE 2018, αποτέλεσαν μικρές, ηχηρές κινήσεις ώστε η Ε.Ε να δείξει πως δεν είναι ένα ρυθμιστικό όργανο που ζει απομονωμένο στο – κάτι σαν αυτόνομο κράτος- Στρασβούργο και στις Βρυξέλλες, αλλά μια οντότητα γεμάτη ζωή και προβληματισμούς που μας αφορούν όλους. Περιλαμβάνει στις τάξεις τις πολλά διασπαστικά στοιχεία, αλλά και πολλά ενωτικά, σε μια μάχη που ακόμα δεν έχει βρει νικητή. Τουλάχιστον, αν θέλουμε να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο, πρέπει να ψηφίσουμε. Το απολιτικ δεν βοηθάει πια.