Καλεσμένος ο σκηνοθέτης Darren Arronosfsky. Προορισμός, το Bhutan!

Οι τηλεοπτικές ιστορίες που αποκτούν μια διαχρονική αξία, που μας αφορούν και τις αναζητούμε ξανά και ξανά, όπως ένα εθιστικό βιβλίο, είναι οι ιστορίες που βασίζονται σε αληθινούς ανθρώπους, με αδυναμίες, με ελαττώματα, με απολαύσεις πέρα από θρησκευτικούς, κοινωνικούς και άλλους περιορισμούς. Για παράδειγμα, οι «Απαράδεκτοι», τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη προβολή τους, παραμένουν επίκαιροι και σταθερά «Viral», γιατί αναδείκνυαν τις αδυναμίες, τις πληγές, τα κατώτερα ένστικτα μιας παρέας που μπορεί και να έμοιαζε -πολύ- με τη δικιά σου. Οι ιστορίες του Anthony Bourdain δεν περιέχουν νευρωτικούς, κωμικοτραγικούς χαρακτήρες όπως αυτές της Δήμητρας Παπαδοπούλου, περίπου 26 χρόνια πριν. Ξεκινούν από μια διαφορετική αφετηρία, αυτήν της δοκιμής γεύσεων από κουζίνες ανά τον κόσμο, για να φτάσουν σε μια κοινή συνισταμένη με την προαναφερθείσα σειρά: Τις βαθύτερες αλήθειες που γεννιούνται με αφορμή τις συναντήσεις ανθρώπων γύρω από την εκπλήρωση μιας ανάγκης. Ποτό, φαγητό, μια βόλτα τα ξημερώματα μετά από αϋπνίες, ένα τσιγάρο. Τα μικροπράγματα που μας ενώνουν.

Ανακάλυψα τον εκλιπόντα σεφ/ταξιδιώτη/storyteller πριν από λίγα χρόνια, σε ένα επεισόδιο της σειράς “Parts Unknown”, γυρισμένο σε ένα tapas bar στο Seattle, με καλεσμένους τον Mark Lanegan και τον Duke Garwood: Ένα γύρισμα γεμάτο από το φυσικό θόρυβο ενός diner, όπου άνθρωποι μιλούσαν με άλλους ανθρώπους για τις ζωές, τις ιστορίες, τις μικρές αστείες τραγωδίες τους. Μέσα από μια κουβέντα που δεν συμβαίνει κάτι το ιδιαίτερο, ξετυλίγεται μια μουσική σεκάνς γεμάτη από τα πιο σκοτεινά χρώματα της μοναξιάς, που χορεύει στον καπνό ενός τσιγάρου από Εκείνα. Μεγάλη Τηλεόραση.

Χθες προβλήθηκε το season finale της 11ης σεζόν του “Parts Unknown”. Το επεισόδιο διαδραματίζεται στο Bhutan και καλεσμένος είναι ο σκηνοθέτης Darren Arronofsky.

O Arronsfsky είναι χορτοφάγος και αυτή είναι μια καλή αφορμή για να ξεκινήσουν φλογισμένες συζητήσεις με τον Bourdain για την παρακμή της αγροτικής ζωής στον 21ο αιώνα, για τη σκληρή συμπεριφορά του ανθρώπου απέναντι στη φύση, για την επιβίωση των ζώων που γίνονται γεύμα για κάθε μη χορτοφάγο αυτού του πλανήτη. Οι δυο άντρες συζητούν για τη φιλοσοφική αρχή της Πανεθνικής Ευτυχίας στην οποία στηρίζεται η κοινωνική οργάνωση του κράτους του Bhutan και την παραλληλίζουν με το κυνήγι  της ευτυχίας, όπως αυτό περιγράφει το αμερικάνικο όνειρο. Κάποια στιγμή, o Arronofsky ρωτάει τον Bourdain, αν πιστεύει πώς τα ζώα υποφέρουν. Εκείνος του απαντά: «Ο πόνος είναι πόνος κι αν δεν σε κάνει να υποφέρεις, τότε κάτι πολύ κακό σου συμβαίνει».