Το θεατρικό έργο «BU21» ανεβαίνει σε πανελλήνια πρώτη στο Θέατρο 104.


Τι θα γινόταν αν αυτό που έβλεπες στις ειδήσεις συνέβαινε και σε ’σενα;
Αν αυτές οι εικόνες που μοιάζουν σαν σκηνές από ταινία εκτυλίσσονταν μπροστά στα μάτια σου;
Αν γινόσουν μέρος εαυτών των γεγονότων που συμβαίνουν στον κόσμο και που εσύ βλέπεις απ’ την απόσταση του ψηφιακού μέσου που προβάλλει τα νέα;
Ένας πύραυλος χτυπά απ’ το πουθενά ένα επιβατικό αεροπλάνο. Ακολουθεί μία τεράστια έκρηξη και το BU21 πέφτει σ’ έναν κεντρικό δρόμο του Λονδίνου. Με αφορμή αυτό το αεροπορικό χτύπημα, 6 άνθρωποι που θα μπορούσαν να είναι ένας από εμάς, αφηγούνται τις απώλειες εκείνης της μέρας, το τραύμα και τη διαδικασία επούλωσης του, με κοινό συμπέρασμα πως : «Αν δε μπορείς να το χλευάσεις, θα σε κάνει κομμάτια.»

Μοιάζει μακρινό, νομίζεις πώς ίσως και να μη σε αφορά. Τι θα γινόταν όμως αν ένα τρομοκρατικό χτύπημα συνέβαινε μπροστά σου, αν έβλεπες τον πατέρα ή τον παππού σου διαμελισμένο, αν εκείνη η γκόμενα που ελπίζεις στην ερωτική της ανταπόκριση (αλλά γουστάρει άλλον), ξαφνικά μεταμορφώνεται σε ένα νεκρικό σάβανο; Αν οι δικοί σου άνθρωποι, με τα μάτια ανοικτά οδηγούνταν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα σε έναν (αποτρόπαιο) θάνατο. Το «BU21» είναι οι ιστορίες έξι επιζώντων από την (φανταστική) σύγκρουση του πυραύλου BU21 με επιβατικό αεροπλάνο στην περιοχή του Fulham, είναι μια σειρά από διηγήσεις με ψυχικό/σωματικό πόνο, κατάμαυρο κυνισμό, ειρωνεία και ένα «δέσιμο» ψυχών που περιέχει ενίοτε και ψήγματα ερωτισμού.

Μήπως όμως να βλέπεις τον θρήνο έξι επιζώντων τρομοκρατικής ενέργειας, μοιάζει με ηδονοβλεπτικό «μπανιστήρι» της θλίψης; Μια ακόμα αφορμή για να συντηρήσεις ή και να ενισχύσεις την προσωπική σου κατάθλιψη; Ο συγγραφέας του έργου David Slade, δεχόμενος την παραπάνω ερώτηση από την εφημερίδα Evening Standard, είχε απαντήσει: «Θέλω το κοινό να αναρωτηθεί: «Γιατί το βλέπω αυτό; Τι θετικό μου προσφέρει; Ποια είναι τα κίνητρα μου για να το δω; Είναι συμπόνοια ή μήπως με «γεμίζει» η θλίψη και η μιζέρια των άλλων; Νομίζω ότι αυτή είναι η ερώτηση που αξίζει να δοθεί από το κοινό της παράστασης.»

Έχοντας παρακολουθήσει τη γενική πρόβα της παράστασης,  μια ακόμα ερώτηση τριγυρνούσε στο μυαλό μου. Πόσες τρομοκρατίες βιώνουμε καθημερινά; Είναι μόνο μια έκρηξη, μια βόμβα αυτό που συνιστά τρομοκρατία στη ζωή μας; Είναι το «BU21» ένα έργο για βόμβες και εμπρηστές ή μήπως αυτή η «τρομοκρατία» σημαίνει κάτι πιο βαθύ για τις ζωές μας; Ο Θοδωρής Βουρνάς, ο άνθρωπος που ηγήθηκε μιας ομάδας ανερχόμενων και ταλαντούχων καλλιτεχνών και δημιουργών για το ανέβασμα του «BU21» για πρώτα φορά στα ελληνικά, μου απάντησε: «Η τρομοκρατία συμβαίνει κάθε μέρα στις ζωές μας. Μπορεί να είναι οι δουλείες που μέσα από συγκυρίες καταλήξαμε να κάνουμε, μπορεί να είναι οι φιλικές και ερωτικές μας σχέσεις, ο τόπος που ζούμε, η ίδια μας η ζωή περιέχει στιγμές τρομοκρατίας, από τις οποίες καλούμαστε να επιζήσουμε, να βγούμε ζωντανοί και να χαράξουμε τη δική μας πορεία. Αυτό είναι το «BU21».

Παραστάσεις: Από 17 Ιανουαρίου 2018 και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:15 μμ
Εισιτήρια: 12 κανονικό και 8 μειωμένο
Διάρκεια: 90 λεπτά

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr