Η στήλη «Χαμένη Ιστορία» περιγράφει, με λίγα λόγια, περιστατικά που παραμένουν μυστήριο μέχρι και σήμερα. Γεγονότα όπως αυτό της «9ης Ρωμαϊκής Λεγεώνας» που έχουν αφήσει το στίγμα τους στην ανθρώπινη ιστορία, χωρίς να υπάρχει κάτι απτό που να δικαιολογεί την πλήρη εξαφάνιση τους από προσώπου γης ή αντικείμενα όπως το «Άγιο Δισκοπότηρο».

Επειδή ξέμεινα από εισαγωγές και δεν λέει ιδιαίτερα να ανακυκλώσω για μία ακόμα φορά τις λέξεις «εξερευνητής», «μυστήριο» και ούτω καθεξής, θα περάσουμε επί τόπου στο θέμα μας που αυτήν την εβδομάδα είναι η μυστηριώδης (bazzinga) εξαφάνιση της Amelia Earhart.

*Πέφτει εισαγωγή με εκρήξεις και βεγγαλικά καθώς η κάπνα από τα κοκορέτσα(;!) πυκνώνει*

Η Αμέλια Έρχαρτ ήταν μία Αμερικανίδα πιλότος με τεράστιο ταλέντο στις πτήσεις, συμβάλλοντας στην ιστορία των γυναικών στον χώρο αυτόν. Ήταν η πρώτη γυναίκα που πραγματοποίησε (χωρίς πλήρωμα) υπερατλαντική πτήση και ο πρώτος άνθρωπος που κατάφερε να πετάξει από την Χαβάη έως τις Ηνωμένες Πολιτείες (εξίσου, χωρίς πλήρωμα). Κατά την αποστολή της να πετάξει γύρω από τον πλανήτη Γη,χάθηκε κάπου στον Ειρηνικό, το 1937. Έκτοτε έχει θεωρηθεί «χαμένη» και η ιστορία της, ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του κόσμου. Μέχρι και σήμερα, ερευνητές προσπαθούν να βγάλουν άκρη σχετικά με την υπόθεση ανακαλύπτοντας ολοένα και περισσότερα στοιχεία που ίσως κάποια μέρα βοηθήσουν να αποκαλυφθεί η πραγματική κατάληξη της Αμέλια.

Η Αμέλια, από μικρή, έδειχνε να έχει κλίση προς «ανδροκρατούμενους» τομείς καθώς επίσης διατηρούσε αντίθετες, για τον «ρόλο της γυναίκας» των ’90s, απόψεις. Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, μάλιστα, είχε υπηρετήσει στον Ερυθρό Σταυρό του Καναδά. Εκεί ήταν που έλαβε «αεροπορικά ερεθίσματα», μιας και λάτρευε να παρακολουθεί την εκπαίδευση της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας, που λάμβανε τόπο (μεταξύ άλλων και) στο Τορόντο. Στα 23 της, «πέταξε» με τον βετεράνο του Πρώτου Παγκοσμίου, Φρανκ Χοκς. Λίγο μετά, ξεκίνησε μαθήματα με την Νέτα Σνουκ, προκειμένου να αποκτήσει δίπλωμα ενώ παράλληλα δούλευε υπάλληλος αρχειοθέτησης, για να πληρώσει για αυτά. Μέσα σε έναν χρόνο, κατάφερε να αγοράσει το πρώτο της μεταχειρισμένο «Kinner Airster» αεροπλάνο (και σήμερα με έναν χρόνο δουλειάς δεν μπορείς να πάρεις ούτε ποδήλατο), το οποίο ονόμασε «Καναρίνι» (ήταν κίτρινο βλέπεις…). Τέλος της ίδιας χρονιάς, έβγαλε το δίπλωμα και συμμετείχε στην πρώτη της αποστολή.

Στην «μικρή» καριέρα της, μέτρησε πολλές ώρες στον αέρα. Ήταν η πρώτη γυναίκα πιλότος που πέταξε (μόνη της) πάνω από τα 14,000 πόδια. Ήταν η πρώτη γυναίκα (και δεύτερος άνθρωπος) που κατάφερε να κάνει σόλο υπερατλαντική πτήση, ξεκινώντας από τον Καναδά και καταλήγοντας στην Ιρλανδία. Επίσης, ήταν η πρώτη γυναίκα που έλαβε τιμητικά τον «Διακεκριμένο Ιπτάμενο Σταυρό» από το Κογκρέσο της Αμερικής, για τον ηρωισμό της. Πραγματοποίησε την πρώτη, χωρίς πλήρωμα, πτήση πάνω από ολόκληρη την Αμερική που διήρκεσε 19 ώρες χωρίς παύση. Το τελευταίο κατόρθωμα της (και πρωτιά), ήταν η πτήση από την Χαβάη μέχρι το εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών, εξίσου χωρίς πλήρωμα.

Σε όλη την διάρκεια της «εναέριας ζωής» της, δρούσε υπέρ των ευκαιριών προς τις γυναίκες, στον τομέα της αεροπλοΐας. Το 1929, κερδίζοντας την τρίτη θέση σε έναν αεροπορικό αγώνα γυναικών, δημιούργησε την δική της γυναικεία ομάδα «99» (Ninety-Nines), η οποία υφίσταται μέχρι και σήμερα μετρώντας γυναίκες πιλότους από 44 χώρες.

Το 1937 ξεκίνησε, για δεύτερη φορά, ένα μεγαλεπήβολο εγχείρημα. Απογειώθηκε από την Καλιφόρνια με ανατολική κατεύθυνση προκειμένου να κάνει τον γύρο του κόσμου, στην προσπάθεια να γίνει η πρώτη πιλότος που καταφέρνει κάτι τέτοιο. Σε αυτήν την προσπάθεια την συνόδεψε ο Φρεντ Νούναν, καβάλα πάνω σε ένα Lockheed 10E Electra με δύο κινητήρες. Είχαν καταφέρει να ολοκληρώσουν το μεγαλύτερο κομμάτι του ταξιδιού, 22,000 μίλια δηλαδή, έχοντας ακόμα 7,000 μίλια προτού φτάσουν πίσω στην Καλιφόρνια. Όντας στο Λάε, με επόμενο προορισμό το νησί Χάουλαντ για ανεφοδιασμό, λίγο μετά αφού απογειώθηκαν, εξαφανίστηκαν. Χάθηκε η επικοινωνία του ασύρματου και το στίγμα τους δεν φαινόταν πουθενά.

Ο Ρούσβελτ, εξουσιοδότησε μία μαζική έρευνα δύο εβδομάδων που δεν απέφερε καρπούς. Στις 19 Ιουλίου του 1937 κηρύχθηκαν «χαμένοι στην θάλασσα». Από τότε, διάφοροι έχουν μοιραστεί αρκετές θεωρίες για το γεγονός. Η επίσημη θέση των Ηνωμένων Πολιτειών είναι πως το πλήρωμα, έπεσε στον Ειρηνικό. Υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό ερευνητών που θεωρεί πως βγήκαν εκτός πορείας και επέζησαν ως «ναυαγοί» που δεν τους βρήκε ποτέ κανείς με αποτέλεσμα να ξεψυχήσουν σε κάποιο μικρό νησάκι. Αυτές τις θεωρίες τις υποστηρίζουν διάφορα θραύσματα που έχουν βρεθεί από κάποιο αεροπλάνο και οστά. Καμία θεωρία όμως δεν έχει ουσιαστικές βάσεις. Προφανώς μεταξύ αυτών, υπάρχουν και διάφοροι που πιστεύουν σε θεωρίες συνωμοσίας που θέλουν την Αμέλια και τον Φρεντ να εκτελούνται ως αιχμάλωτοι από τους Ιάπωνες ή να εκτελούν χρέη κατασκοπίας με διαφορετικές ταυτότητες. Long story short, κανείς δεν γνωρίζει έως και σήμερα… ή μήπως γνωρίζει;


Διαβάστε τις προηγούμενες «Χαμένες Ιστορίες»:

Το Κύπελλο του Μουντιάλ (1983) | Η 9η Ρωμαϊκή Λεγεώνα (108 μ.Χ.)

Το Άγιο Δισκοπότηρο | Το Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο (1943)

Τα κοσμήματα του Ιρλανδικού Στέμματος (1907)

Το Κοινοβουλευτικό Σκήπτρο της Βικτώρια (1891)

Το χρυσωρυχείο του χαμένου Ολλανδού (1891)

Το πλοίο Μαχόγκανι (1880) | Πτήση 19 (1945)

Ο Στρατός του Καμβύση Β’ (525 π.Χ.)

Η Κιβωτός της Διαθήκης | Η Χαμένη Αποικία του Νησιού Ροανόκε