Η στήλη «Χαμένη Ιστορία» περιγράφει, με λίγα λόγια, περιστατικά που παραμένουν μυστήριο μέχρι και σήμερα. Γεγονότα όπως αυτό της «9ης Ρωμαϊκής Λεγεώνας» που έχουν αφήσει το στίγμα τους στην ανθρώπινη ιστορία, χωρίς να υπάρχει κάτι απτό που να δικαιολογεί την πλήρη εξαφάνιση τους από προσώπου γης ή αντικείμενα όπως το «Άγιο Δισκοπότηρο».

Εβδομάδα μπαίνει, εβδομάδα βγαίνει, εμείς εδώ… αναζητούμε (στην πραγματικότητα όχι -χαχ) με πυγμή την αλήθεια πίσω από τις χαμένες ιστορίες του παρελθόντος. Αυτήν την Τετάρτη θα δούμε την περίπτωση μίας ομάδας πιλότων που καθώς πραγματοποιούσαν την λεγόμενη «Πτήση 19», χάθηκαν στο πασίγνωστο (και κλισέ) «Τρίγωνο των Βερμούδων» μαζί με ένα ερευνητικό υδροπλάνο που τους αναζητούσε.

Η Πτήση 19 ήταν μία παράταξη από πέντε τορπιλοφόρα Grumman TBM/TBF Avenger που εξαφανίστηκαν στο Τρίγωνο των Βερμούδων (σπουκι) το 1945, αφού χάθηκαν από τα ραντάρ του ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών σε μία εκπαιδευτική πτήση. Τα πληρώματα που στο σύνολο τους ήταν 14 άτομα, καθώς και 13 άτομα που αποτελούσαν το πλήρωμα του υδροπλάνου Martin PBM Mariner που είχε ξεκινήσει να ερευνά τον χαμό της Πτήσης 19, εξαφανίστηκαν. Το PBM κουβαλούσε βενζίνη στους υδροσυλλέκτες και για αυτό οι ερευνητές του ναυτικού θεώρησαν πως καταστράφηκε από έκρηξη, χωρίς όμως να μπορέσουν να μιλήσουν περαιτέρω για την Πτήση 19.

Τα πράγματα συνέβησαν ως εξής: η Πτήση 19 ήταν μια «πορεία» ρουτίνας που περιλάμβανε εκπαίδευση σε συνθήκες πολέμου χρησιμοποιώντας αεροπλάνα τύπου TBM. Η άσκηση, που είχαν ολοκληρώσει εξίσου και άλλα πληρώματα, ονομαζόταν «Πρόβλημα πορείας Νούμερο 1» που ήταν συνδυασμός αναγνώρισης εδάφους και βομβαρδισμού. Αρχηγός της ομάδας ήταν ο Υποπλοίαρχος Charles Carrol Taylor, που είχε στο ιστορικό του περίπου 2,500 ώρες πτήσης κυρίως σε αντίστοιχα αεροπλάνα. Οι εκπαιδευόμενοι είχαν 300 ώρες έκαστος, συν 60 στα αεροπλάνα Avenger. Τα αεροπλάνα είχαν γεμάτα ντεπόζιτα και τα ρολόγια ήταν μη λειτουργήσιμα όπως προαπαιτούσε η άσκηση για την αναγνώριση, για να ακολουθηθεί μία διαφορετική τακτική. Αυτό βέβαια δεν ήταν «ζόρικο» μιας και οι πιλότοι υποτίθεται πως είχαν δικά τους ρολόγια. Ξεκινώντας την άσκηση (και φυσικά παραλείποντας πολλές λεπτομέρειες για να διατηρηθεί μικρό σε έκταση το κείμενο) όλα έβαιναν φυσιολογικά όπως είχαν προγραμματιστεί. Οι συνομιλίες μπορούσαν να ακουστούν στην περίμετρο από όσους συμμετείχαν και έλεγχαν την άσκηση. Η εκπαίδευση συνεχίστηκε κανονικά μέχρι και την στιγμή που έπρεπε να βομβαρδιστούν κάποιοι στόχοι. Ύστερα όμως, συνέβη κάτι αρκετά περίεργο… από το πουθενά μεταδόθηκε ένα σήμα άγνωστης προέλευσης. Κάποιο «άγνωστο» μέλος της ομάδας ζήτησε από έναν εκπαιδευόμενο να του πει τις συντεταγμένες που έγγραφε η πυξίδα του.

«Δεν ξέρω που είμαστε. Πρέπει να χαθήκαμε μετά την τελευταία στροφή»

Οι στιγμές που επακολούθησαν ήταν αρκετά τραγικές μιας και κάποιοι δεν μπορούσαν να καταλάβουν ποιος επικοινωνούσε με ποιον από το πλήρωμα και κάποιοι άλλοι φαίνεται πως έπαθαν σύγχυση επειδή δεν μπορούσαν να βγάλουν άκρη και να βρουν τον προορισμό τους. Σε κατάσταση ασυνεννοησίας, ο Taylor δέχθηκε εντολή να αλλάξει συχνότητα στον ασύρματο και να διατάξει το ίδιο στους υπόλοιπους πιλότους, κάτι που αρνήθηκε διότι δεν μπορούσε να διασταυρώσει την γνησιότητα της εντολής. Πρακτικά, θα μπορούσαν να το έχουν κάνει και να δεχτούν βοήθεια προκειμένου να στρέψουν τα αεροπλάνα τους προς δυτική κατεύθυνση για να επιστρέψουν. Δεν έγινε όμως, κάτι που οφείλετε κυρίως στην στρατιωτική πειθαρχία. Συνεχίζοντας έτσι για αρκετή ώρα, ο καιρός χειροτέρεψε και η επικοινωνία έγινε ακόμα πιο δύσκολη, μέχρι που διακόπηκε. Τα τελευταία μηνύματα που έλαβε «η βάση» περιέγραφαν μια κατάσταση αποπροσανατολισμού. Οι τελευταίες κουβέντες που ακούστηκαν ήταν οι εξής:

«Όλα τα αεροπλάνα να μείνουν κοντά… θα πρέπει να τα προσθαλασσώσουμε εκτός και αν υπάρχει έδαφος… όταν το πρώτο αεροπλάνο πέσει από τα 10 γαλόνια, πέφτουμε όλοι μαζί».

Έπειτα, αναμενόμενο, τα αεροπλάνα θεωρήθηκαν αγνοούμενα και όλες οι αεροπορικές βάσεις και τα πολιτικά πλοία στην περίμετρο ειδοποιήθηκαν. Η περιοχή χτενίστηκε ανελλιπώς. Κατά τις βραδινές ώρες, ένα tanker, το SS Gaines Mills, ανέφερε πως παρατηρεί φλόγες στον ορίζοντα. Ψάχνοντας στις φλόγες για οτιδήποτε σχετικό, η έρευνα μετά από λίγο κρίθηκε ανεπιτυχής. Εκείνη την στιγμή το USS Solomons ανέφερε πως έχασε από τα ραντάρ του ένα ακόμη αεροπλάνο, το PBM, που αναζητούσε τους πιλότους.

Αρκετούς μήνες αργότερα, κυκλοφόρησε από το Ναυτικό μία αναφορά 500 σελίδων σχετικά με την έρευνα. Αυτά που παρατηρήθηκαν είναι πως ο Taylor μπέρδεψε τα φυσικά σημάδια με αποτέλεσμα να αποπροσανατολίσει ολόκληρη την ομάδα, με τις εντολές του. Βέβαια, δεν ήταν εξ ολοκλήρου δικό του το λάθος μιας και οι πυξίδες τέθηκαν εκτός λειτουργίας. Ο χαμός του PBM χρεώθηκε ως αποτέλεσμα μιας απρόσμενης έκρηξης. Εξαιτίας των ελλιπών στοιχείων, η κατάσταση ξέφυγε κατά κάποιον τρόπο όταν η οικογένεια του Taylor δεν μπορούσε να δεχθεί πως ήταν φταίξιμο δικό του, μιας και δεν υπήρχαν πραγματικές αποδείξεις.

Το 1986 βρέθηκε ένα κατεστραμμένο σκαρί στις ακτές της Florida, κατά την αναζήτηση του διαστημόπλοιου Challenger. Ένας αρχαιολόγος της Αεροπορίας έβγαλε το γοργό συμπέρασμα πως πρόκειται για ένα από τα χαμένα αεροπλάνα. Ένα χρόνο μετά, αποδείχθηκε πως δεν ήταν «κομμάτι» της Πτήσης 19. Το Τρίγωνο των Βερμούδων είναι γνωστή περιοχή «μυστήριων» εξαφανίσεων και εν τέλει η κατάληξη ήταν πως «λογικά» τα αεροπλάνα έπεσαν στην θάλασσα και χάθηκαν στον πάτο.


Διαβάστε τις προηγούμενες «Χαμένες Ιστορίες»:

Το Κύπελλο του Μουντιάλ (1983)

Η 9η Ρωμαϊκή Λεγεώνα (108 μ.Χ.)

Το Άγιο Δισκοπότηρο

Το Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο (1943)

Τα κοσμήματα του Ιρλανδικού Στέμματος (1907)

Το Κοινοβουλευτικό Σκήπτρο της Βικτώρια (1891)

Το χρυσωρυχείο του χαμένου Ολλανδού (1891)

Το πλοίο Μαχόγκανι (1880)