Η στήλη «Χαμένη Ιστορία» περιγράφει, με λίγα λόγια, περιστατικά που παραμένουν μυστήριο μέχρι και σήμερα. Γεγονότα όπως αυτό της «9ης Ρωμαϊκής Λεγεώνας» που έχουν αφήσει το στίγμα τους στην ανθρώπινη ιστορία, χωρίς να υπάρχει κάτι απτό που να δικαιολογεί την πλήρη εξαφάνιση τους από προσώπου γης ή αντικείμενα όπως το «Άγιο Δισκοπότηρο».

Στην σημερινή «Χαμένη Ιστορία» πρόκειται να δούμε την περίπτωση ενός μυστηριώδους πλοίου που είναι γνωστό ως «Μαχόγκανι», το οποίο θεωρείται πως κείτεται κάτω από την άμμο στην περιοχή Άρμστρονγκ Μπεϊ, νοτιοδυτικά της Βικτώρια, στην Αυστραλία. Οι επίκαιρες ιστορίες το περιγράφουν ως ένα Ισπανικό (ή Πορτογαλικό) ιστιοφόρο. Μάλιστα, έχουν γίνει τρία συμπόσια στο όνομα του πλοίου Μαχόγκανι, στο κοντινό Γουόρναμπουλ, τις χρονιές 1981, 1987 και 2005.

Ο Ίαν ΜακΚίγκαν που είχε μια πιο απελευθερωμένη ιδεοληψία, ενστερνιζόταν την άποψη του ντόπιου ιστορικού Τζακ Πόουλινκ που έλεγε:

«Όταν οι άνθρωποι το αναγνώριζαν, και μπορούσαν να το δουν, το αποκαλούσαν ‘Το Παλιό Ναυάγιο’! Μετά από λίγο που εξαφανίστηκε… του δόθηκε η ρομαντική ονομασία ‘Πλοίο Μαχόγκανι’. Πολλά γράφτηκαν για αυτό, εκ των οποίων τα περισσότερα ασυναρτησίες… Μπορεί να κατέληξε μύθος, αλλά δεν ήταν…»

Η πιο παλιά καταγεγραμμένη περίπτωση του ναυαγίου υπήρχε στην εφημερίδα του Πόρτλαντ (1847) και περιέγραφε την ύπαρξη του εν λόγω πλοίου, στην μεριά του Μπέλφαστ (στο Γουόρναμπουλ), με βάρος περίπου 3 τόνων, να στέκεται ξεβρασμένο πάνω στην άμμο. Στην συνέχεια, έγινε προσπάθεια σύνδεσης της αναφοράς από την εφημερίδα με ένα πλοίο Γαλλικής παραγωγής που είχε ανακαλυφθεί εξίσου. Νωρίτερα, το 1981, ο Ίαν ΜακΚίγκαν είχε επίσης βρει αρκετές αποδείξεις που επιβεβαίωναν την ύπαρξη ενός Γαλλικού ναυαγίου στην περιοχή, σε ένα ημερολόγιο.

Η ερευνήτρια Τζένη Φόσετ, θεώρησε πως ένα συμβάν που είχε λάβει τόπο το 1836 είναι η θεμελιώδης βάση της ιστορίας του πλοίου Μαχόγκανι. Ουσιαστικά, το συμβάν είχε να κάνει με τον Καπετάνιο Σμιθ, που ήταν επικεφαλής φαλαινοθηρίας στο λιμάνι Φέρι. Ο Σμιθ, μαζί με δύο ακόμα άντρες, κινήθηκε προς τα νησιά κοντά στο Γουόρναμπουλ ψάχνοντας φώκιες. Αντί αυτού, οι τρεις άντρες βρέθηκαν στην αρχή του ποταμού Χόπκινς όπου και παγιδεύτηκαν από τα δυνατά ρεύματα. Κατάφεραν να ακουμπήσουν στεριά και περπάτησαν, γυμνοί, με προορισμό το λιμάνι Φέρι. Κατά το οδοιπορικό τους, ανακάλυψαν ένα ναυάγιο που έμοιαζε Ισπανικής καταγωγής, και που έκτοτε έχει θαφτεί στην άμμο. Λίγο μετά, ο Καπετάνιος Μιλς, που έγινε υπεύθυνος του λιμανιού, προσπάθησε να το αναζητήσει, ελπίζοντας πως πρόκειται για Ισπανική γαλέρα φορτωμένη με χρυσό. Η Τζένη Φόσετ, τονίζει πως αν και ο Μιλς δεν είχε καταγράψει ο ίδιος για το ναυάγιο, υπήρξε σημαντικός παράγοντας σε ιστορίες τρίτων.

Μεταγενέστερα ήρθαν στο φως ορισμένα χειρόγραφα, διαφόρων χρονολογιών, που έμοιαζαν σαν οδηγίες προς κάποιο ναυάγιο. Μία συγκεκριμένη αναφορά μάλιστα, του Καπετάνιου Τζων Μέισον του λιμανιού Φέρι, ήταν ίσως η πρώτη έγγραφη μαρτυρία για την ακριβής δομή του πλοίου. Έγγραφε πως είναι κατασκευασμένο από σκουρόχρωμο ξύλο που έμοιαζε σαν κέδρο ή μαόνι. Αν και κάμποσα χρόνια μετά, όταν ξαναρωτήθηκε ο ίδιος, δήλωνε αβέβαιος για αυτές τις λεπτομέρειες. Όμως, η ρετσινιά είχε κολλήσει και το ναυάγιο απέκτησε το όνομα «Μαχόγκανι» (μαόνι), κυρίως χάρις την δημοσιογραφική δουλειά του Τζων Στάνλεϋ Τζέιμς, γνωστός και ως «The Vagabond».

Σε πρόσφατη έρευνα (2005) ο Μούρεϊ Τζονς κατέγραψε και αυτός όσες μαρτυρίες μπορούσε να βρει σχετικές με το ναυάγιο και κατηγοριοποίησε τους μάρτυρες σε τρεις ομάδες. Αυτούς που τοποθετούσαν το πλοίο στην θάλασσα, αυτούς που το είχαν δει στην παραλία και αυτούς που το έβλεπαν να έχει ξεβραστεί πάνω σε κάποιον αμμόλοφο. Ο Τζονς έβγαλε το συμπέρασμα πως πρόκειται για τρία διαφορετικά πλοία.

Μεταξύ άλλων, ο Τζόζεφ Άρτσιμπαλντ, έφορος του μουσείου του Γουόρναμπουλ, είχε κάνει σφοδρές προσπάθειες να ανακαλύψει κάτι χειροπιαστό. Το 1890 ενέργησε με οργανωμένη αναζήτηση του ναυαγίου, χωρίς κάποιο αποτέλεσμα. Ήταν τόσο έντονη η επιθυμία να βρεθεί το ναυάγιο που μέχρι και Βικτωριανή κυβέρνηση το προσπάθησε. Αρκετά, τυχαία και άσχετα, ευρήματα ήταν οι αιτίες ώστε να μην πεθάνει ο διακαής πόθος να αποδειχτεί πραγματικότητα η ιστορία του πλοίου Μαχόγκανι. Όλα όμως μπορούσαν να δικαιολογηθούν και να αποδειχτούν πως προέρχονται από διαφορετικά πλοία.

Τα δεδομένα που υπάρχουν αυτήν την στιγμή, αν και αρκετά, δεν έχουν δώσει τέλος σε αυτήν την ιστορία. Το Μαχόγκανι, έχει χαρακτηριστεί ως ένα αγνοούμενο Πορτογαλικό ερευνητικό, με καπετάνιο τον Κριστοβάο ντε Μεντόνσα, που ναυάγησε το 1522. Έτσι, δένει με την υπόθεση πως η Πορτογάλοι είχαν ανακαλύψει την Αυστραλία. Βέβαια, δεν έχουν επιβιώσει έγγραφα που να θεμελιώνουν αυτήν την θεωρία, όμως αυτό μπορεί να δικαιολογηθεί από το γεγονός πως υπάρχουν αναφορές σε κρυφούς χάρτες όσον αφορά εκείνες τις περιοχές αλλά η Πορτογαλία το κρατούσε κρυφό για να μην πιεστεί από την Ισπανία. Το 2005 η εφημερίδα «The Age» ανέφερε πως το 1980 υπήρχαν Βρετανικά έγγραφα που δήλωναν την καταστροφή του πλοίου για να αποτρέψει, η Βρετανική κυβέρνηση, την περισυλλογή του ναυαγίου και τον ισχυρισμό της Πορτογαλίας πως ανακάλυψε την Αυστραλία. Η αλήθεια; Το πιο πιθανό πως δεν θα την μάθουμε ποτέ…


Διαβάστε τις προηγούμενες «Χαμένες Ιστορίες»:

Το Κύπελλο του Μουντιάλ (1983)

Η 9η Ρωμαϊκή Λεγεώνα (108 μ.Χ.)

Το Άγιο Δισκοπότηρο

Το Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο (1943)

Τα κοσμήματα του Ιρλανδικού Στέμματος (1907)

Το Κοινοβουλευτικό Σκήπτρο της Βικτώρια (1891)

Το χρυσωρυχείο του χαμένου Ολλανδού (1891)