Από τον @svathis θα ακούσεις πολύ ενδιαφέροντα πράγματα…

Πότε και πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με το Instagram;

Ξεκίνησα την πρώτη ημέρα που το Instagram μου έδωσε αυτή την δυνατότητα δηλαδή όταν κυκλοφόρησε η έκδοση του Instagram για Android. Αυτό συνέβη μόλις τον Απρίλιο του 2012 αν και με την φωτογραφία ασχολούμαι αρκετά χρόνια πριν την έλευση των κοινωνικών μέσων. Πρέπει μάλιστα να πω ότι αρχικά ήμουν εξαιρετικά δύσπιστος απέναντι σε μια τόσο «κλειστή» εφαρμογή, τότε αποκλειστικά διαθέσιμη για iOS πλατφόρμα και μάλιστα στο ιδιόμορφο 1:1 τετράγωνο format. Επίσης η, μέχρι σχετικά πρόσφατα, μη ύπαρξη web interface ήταν εξίσου περιοριστική. Τα πράγματα βέβαια έχουν εξελιχθεί από τότε αλλά εξακολουθώ να εμμένω στην αρχική μου πεποίθηση ότι το Instagram έχει πιο πολύ ενδιαφέρον για την κοινωνική παρά για την αμιγώς φωτογραφική του διάσταση. Προσωπικά δηλώνω αναφανδόν υπέρ των προϊόντων βιολογικής φωτογραφίας (όπως χαρακτηριστικά αναγράφω στο προφίλ μου) φτιαγμένα με αγνά παραδοσιακά υλικά όπως φακοί, διάφραγμα, ταχύτητα, φωτοευαισθησία, βάθος πεδίου, χρώμα, σύνθεση και κάδρο. Και θεωρώ ότι μια φωτογραφία πρέπει να μπορεί να σταθεί αυθύπαρκτη πριν «πάει» στο Instagram, το οποίο φυσικά αποτελεί πλέον ένα πολύ δυνατό κανάλι διανομής.

Έχεις γνωρίσει κόσμο μέσω του Instagram;

Έχω γνωρίσει πολλούς και πολύ ενδιαφέροντες ανθρώπους μέσω Twitter αλλά κανέναν απολύτως μέσω Instagram. Υποθέτω ότι φταίει ο τρόπος που προσεγγίζω το μέσο και που ανέφερα παραπάνω· ως καναλιού διανομής του φωτογραφικού περιεχομένου που παράγω και όχι ως μέσου κοινωνικής δικτύωσης per se.

Τι θεματολογία σου αρέσει περισσότερο να φωτογραφίζεις;

Μια φωτογραφία που μας δείχνει απλώς αυτό που βλέπει ο εκάστοτε φωτογράφος είναι συνήθως μια βαρετή φωτογραφία. Ενδιαφέρουσες είναι οι φωτογραφίες που αφηγούνται μια ιστορία που έζησε, επινόησε ή έστω φαντάστηκε. Τέτοιες φωτογραφίες προσπαθώ να τραβάω.

Δείξε μας την insta-φωτογραφία που έχεις τραβήξει για την οποία είσαι περισσότερο περήφανος.

Μα φυσικά αυτή: Είναι τραβηγμένη γύρω στις 3 το πρωί στην κορυφή του Παναχαϊκού όρους, κατά την «βροχή των Περσείδων», τον Αύγουστο του 2016. Για την φωτογραφία αυτή χρειάστηκαν: 1 ώρα οδήγηση ως την κορυφή του βουνού (συν άλλη μια για την επιστροφή), 2 ώρες αναμονή μέχρι να δύσει η σελήνη και να εξαφανιστεί και το τελευταίο φως της, προκειμένου να αποκαλυφθεί ο MilkyWay και άλλη μια περίπου ώρα συνεχών λήψεων μέχρις ότου πετύχω το επιθυμητό αποτέλεσμα, ήτοι έναν διάττοντα αστέρα εντός κάδρου, ακριβώς στην θέση που τον ήθελα. Υπό αυτήν την έννοια το θέμα αυτής της φωτογραφία δεν είναι ο ουρανός αλλά η βασική αρετή που καλλιεργεί η φωτογραφία ·η υπομονή.

Πες μας δυο-τρεις λογαριασμούς που πρέπει να ακολουθήσουμε.

 @efi_gousi για τον τρόπο που φωτογραφίζει τα παστέλ χρώματα, @craigmod για τον τρόπο που φωτογραφίζει την φύση και την Ιαπωνία, @lastnightatthemet γιατί η απάντηση στο ερώτημα «τι φορέθηκε χθες στην όπερα» έχει πάντα πολύ ενδιαφέρον και την @argy_m για τα μαυρόασπρά και τις φωτογραφίες δρόμου.

one lonely girl #minimal

A post shared by Spiros Vathis (@svathis) on

romancing the stairs

A post shared by Spiros Vathis (@svathis) on

walk the line

A post shared by Spiros Vathis (@svathis) on

πλοπ, όπως θα έλεγε η Μίκα.

A post shared by Spiros Vathis (@svathis) on

Follow @svathis

Follow @risegr

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr