podosfairo2017-risegr

Συντάκτες του RISE διηγούνται εμπειρίες τρόμου που έζησαν το Σάββατο, στο Πανθεσσαλικό Στάδιο.

Το βράδυ του Σαββάτου, στο κεντρικό γήπεδο ποδοσφαίρου του Βόλου, η ΑΕΚ αναμετρήθηκε με τον ΠΑΟΚ για το Κύπελλο Ελλάδος. Αυτός ο τελικός θα έπρεπε να είναι γιορτή. Ήταν όμως, μια μάχη ανάμεσα σε 2 οπαδικούς στρατούς. Ο Θοδωρής Σανιδάς και ο Σίμος Ηλιάδης ήταν εκεί και μας έδωσαν την παρακάτω ανταπόκριση.

Θοδωρής Σανιδάς

Είμαι 29 χρονών, και από τα 14 μου πηγαίνω στο γήπεδο. Η κατάσταση στο ελληνικό ποδόσφαιρο με έχει αηδιάσει εδώ και χρόνια, όμως συνεχίζω να συχνάζω στις εξέδρες. Αν με ρωτήσεις γιατί, η απάντηση είναι επειδή αγαπώ  πρώτα απ’ όλα τον αθλητισμό και έπειτα την ομάδα μου.

Έτσι λοιπόν βρέθηκα στο Βόλο το Σάββατο που μας πέρασε για να παρακολουθήσω τον τελικό Κυπέλλου Ελλάδος ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και την ομάδα που υποστηρίζω, την ΑΕΚ. Μέχρι να φτάσουμε στο γήπεδο, είχαμε απολαύσει με την παρέα μου μια υπέροχη εκδρομή. Η αστυνομία είχε σωστά προβλέψει (προς αποφυγή επεισοδίων) οι οπαδοί του ΠΑΟΚ να παραμείνουν στη Λάρισα και να μην προσεγγίσουν το κέντρο της πόλης, όπου από νωρίς είχε γεμίσει  με οπαδούς της ΑΕΚ.

18222238_10210717054217427_7603360394751542135_n

Εμείς φτάσαμε στο Βόλο νωρίς το μεσημέρι. Βόλτες, μπύρες, γέλιο, τραγούδια στους δρόμους και φωτογραφίες που θα κρατούν τις αναμνήσεις για πάντα ζωντανές. Όλα αυτά συνέθεσαν ένα σκηνικό από μια οπαδική εκδρομή όπως ακριβώς θα έπρεπε να είναι. Μέχρι τη στιγμή όπου φτάσαμε έξω από το γήπεδο.

vol708_2

Τα πρώτα επεισόδια είχαν ξεκινήσει από τους συνήθεις υπόπτους , όπου είχαν έρθει με σκοπό να παίξουν ξύλο με την αστυνομία. Κρατήσαμε την ψυχραιμία μας, παρότι το σκηνικό θύμιζε περισσότερο πόλεμο παρά ποδοσφαιρικό αγώνα. Οι σεκιουριτάδες  έτρεχαν αλλόφρονοι να γλιτώσουν το ξύλο ενώ δεξιά και αριστερά μας έπεφταν δακρυγόνα. Προσεγγίσαμε τις θύρες χωρίς να μας ελέγξει κανείς τα εισιτήρια! Και το χειρότερο, χωρίς κανέναν σωματικό έλεγχο.

podosfairo2017(2)-risegr

Το χρονικό των επεισοδίων συνεχίστηκε σε μια αερογέφυρα(!) που ένωνε τις θύρες που φιλοξενούσαν αντίπαλους οπαδούς, δύο ώρες πριν την έναρξη του ματς. Για μισή ώρα οι μάχες σώμα με σώμα έδιναν και έπαιρναν. Μπουκάλια, φωτοβολίδες, καδρόνια, πέτρες,  ζώνες από παντελόνια και δυστυχώς ακόμα και μαχαίρια επιστρατεύτηκαν σε μια μάχη που απ’ την αρχή γνωρίζαμε πως θα είχε μόνο χαμένους. Μέχρι η αστυνομία να επιβάλει καθυστερημένα την τάξη (αν και χωρίς καμία σύλληψη) ζήσαμε όλοι ένα σκηνικό παράνοιας και ανελέητης βίας που δεν δικαιολογείται από κανένα κίνητρο.

Ο τελικός ξεκίνησε με ένα κομμάτι φίλων της ΑΕΚ να έχει αποχωρήσει αηδιασμένο και απηυδισμένο από όσα συνέβησαν. Εγώ μουδιασμένος έμεινα μέχρι το τέλος του αγώνα στη θέση μου προσπαθώντας να επικεντρώσω τη σκέψη μου σε όσα γινόντουσαν στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Μάταια όμως. Όσα είχαν συμβεί (και όσα χειρότερα θα μπορούσαν να είχαν συμβεί), στριφογύριζαν συνεχώς στο μυαλό μου. Μετά από τόσα χρόνια έφτασα πλέον στο σημείο να έχω ξενερώσει τόσο πολύ μέσα μου,  που μου είναι δύσκολο να φανταστώ τον εαυτό μου να παρακολουθεί  ξανά έναν ποδοσφαιρικό αγώνα.  Το κακό είναι πως δεν είμαι ο μόνος…

 

Σίμος Ηλιάδης

Γεννηθείς το 1994, θυμάμαι χαρακτηριστικά το πρώτο ματς που είδα από κοντά, ΑΕΚ – Καλλιθέα! Με τον πατέρα μου το 2004, την πρώτη χρονιά που έπαιξε η ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ… Πραγματικά ήταν ένα ματς γιορτή, διότι παρόλο που ο αντίπαλος ήταν χαμηλού επιπέδου, στο στάδιο υπήρχαν 45 χιλιάδες κόσμος, οικογένειες, παιδιά, τραγούδι και χαμόγελα… Εικόνες που 13 χρόνια αργότερα έχουν εξαφανιστεί από τα Ελληνικά γήπεδα!

Εικόνες που δεν υπήρχαν το Σάββατο στο Πανθεσσαλικό στάδιο. Μπάχαλα, ντου και πεσίματα έχουν αντικαταστήσει την έννοια του αθλητισμού. Άτομα που δεν έχουν καμία σχέση με το ποδόσφαιρο έχουν εισβάλει βίαια στις Κυριακές μας, καταστρέφοντας ότι πλέον έχει απομείνει! 13 χρόνια πριν όλος ο κόσμος κράταγε κομμένα χαρτάκια που πέταγε την ώρα της επίσημης εισόδου των ομάδων… Πλέον οι γνωστοί άγνωστοι κρατάνε μαχαίρια, και ενσωματώνουν λεπίδες στα παπούτσια. Κλωτσάνε κόβοντας πόδια! Εγώ στο ποδόσφαιρο ήξερα ότι κλοτσάς την μπάλα για να βάλεις γκολ…

pegasus_LARGE_t_1301_107627951

Ξεφτίζουν τα συναισθήματα που απέκτησα μικρός. Επικρατεί η ξενέρα, ο θυμός, η οργή και ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ;

[themify_button ]των Θοδωρή Σανιδά και Σίμου Ηλιάδη[/themify_button]
Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr