Υπάρχουν κάποιοι που ποστάρουν ότι έχουν μέσα στο κεφάλι τους, σαν μικροί ψυχοπαθείς.

Παρατηρούσα κατά καιρούς την Κ. στα social media: Εντυπωσιακές φωτογραφίες με όμορφα ρούχα, πιασάρικοι τίτλοι στο blog της με εκατοντάδες likes και shares και ξαφνικά, αναδημοσιεύει ένα κείμενο μου. Όταν γνώρισα για πρώτη φορά αυτό το κορίτσι, η εικόνα που είδα μπροστά μου, μου θύμισε κάτι από τον Patrick Bateman από την ταινία “American Psycho”. Ο Patrick είναι ένας γυμνασμένος, σπουδασμένος, όμορφος -σαν θεός της αρχαίας Ελλάδας- γυμναστής που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να φροντίζει εξονυχιστικά την τέλεια περσόνα που έχει δημιουργήσει, καλύπτοντας το απόλυτο κενό και την απουσία κάθε συναισθήματος που κρύβει μέσα του. Κάτι παρόμοιο είναι και η Κ.

Μιλάει διαρκώς για το blog της. «Εγώ κράζω τους πρώην μου, αυτό ξέρω να κάνω» λέει, αν και η ερώτηση μου είναι διαφορετική: «Τι σου άρεσε στο κείμενό μου και αποφάσισες να το αναδημοσιεύσεις;» . Αγνοεί επιδεικτικά την ερώτηση και συνεχίζει να μου μιλάει για το blog της. Το ίδιο κάνω και εγώ και ρωτάω: «Δηλαδή, αν κάποια στιγμή είσαι ευτυχισμένη, σε μια σχέση, θα σταματήσεις να γράφεις για πρώην;»

«Όχι, θα επινοήσω» της ξεφεύγει και μου λέει. Μέσα σε 1 ώρα η Κ. δεν έχει πει ούτε μια αληθινή λέξη για τον εαυτό της. Αντίθετα, έχει αφηγηθεί κάθε παραλειπόμενο του blog της, αλλά και κάθε άλλη μεγάλη επιτυχία της καριέρας της ως blogger. «Η αγορά με θέλει για να κράζω πρώην. Είμαι η νέα Κάρι Μπράντσο» μού λέει καθώς κουνάει νευρικά τα χέρια της και μου αναφέρει σε ανύποπτο χρόνο στοιχεία επισκεψιμότητας του blog της,  σε ένα παραλήρημα δίχως τέλος. Καθώς προσπαθώ να φανταστώ την Κ να απειλεί άντρες φωνάζοντας «μην με χωρίσεις γιατί ΘΑ ΓΡΑΨΩ για σένα.» αναρωτιέμαι: Είμαστε αυτό που γράφουμε στα social media; Πόσο relevant είναι η ανθρώπινη ταυτότητα ενός ατόμου, όταν η social περσόνα του είναι τόσο γαμάτη και περιζήτητη στην αγορά;

RISETV_SOCIAL01

Όσο κι αν διαφωνούμε στο Facebook επί πάντως επιστητού μέσα από τα social profiles μας, μπορούμε να συμφωνήσουμε σε μια αρχή: Ανέκαθεν υπήρχαν γύρω μας άνθρωποι ενδιαφέροντες, γοητευτικοί, βαρετοί, πανέξυπνοι αλλά και ενοχλητικοί.  Το Facebook δίνει την ευκαιρία στον καθένα από εμάς να κατασκευάσει μια κοινωνική ταυτότητα, με πλήρη ελευθερία στη δημοσιοποίηση στιγμών, εικόνων και σκέψεων μέσα από την καθημερινότητα του. Πριν το Facebook, οι σκέψεις σου αφορούσαν εσένα, ίσως και την παρέα των 4-5 φίλων σου. Σήμερα, κάθε σκέψη αποτελεί εν δυνάμει social post.

 

Σύμφωνα με τον καθηγητή ψυχολογίας Allan James, ο άνθρωπος εμφανίζει διαφορετικές εκδοχές της προσωπικότητας του, ανάλογα με την κάθε κατάσταση που καλείται να διαχειριστεί. Άρα μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι τα social posts που ανεβάζουμε καθημερινά, αποτελούν «ίχνη» της προσωπικότητας μας.  Μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι η ταχύτητα με την οποία  εμφανίζεται η social ταυτότητά μας  καθημερινά είναι ανάλογη της ταχύτητας με την οποία αποφασίζουμε να δημοσιοποιήσουμε προσωπικές μας σκέψεις, φωτογραφίες, σχέσεις, απόψεις, διαφωνίες, προτιμήσεις, ευτυχισμένες, δυστυχισμένες, χαλαρές ή ΑΔΙΑΦΟΡΕΣ στιγμές, στα social media και σε κάθε άλλη online πλατφόρμα.

«Πρέπει να ειπωθεί; Πρέπει να ειπωθεί από εμένα; Πρέπει να ειπωθεί από εμένα τώρα;» Σύμφωνα με τον Craig Ferguson αυτές είναι οι 3 ερωτήσεις  που πρέπει να κάνει ο καθένας στον εαυτό του πριν ξεκινήσει μια οποιαδήποτε συνομιλία, σε πραγματικό ή online χώρο. Όμως κάθε social μέσο που υπάρχει εκεί έξω έχει κατορθώσει να αμβλύνει την κριτική σκέψή του ατόμου, χαρίζοντας του εκατοντάδες «φίλους» και followers.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr