Ειλικρινής εξομολόγηση συντάκτη χωρίς φιλό-Ολυμπιακά αισθήματα.

Αν και δεν είμαι φίλαθλος του Ολυμπιακού, ούτε είμαι από εκείνους που πιστεύουν πως πρέπει να υποστηρίζουμε ντε και καλά τις ελληνικές ομάδες όταν αγωνίζονται στην Ευρώπη, οφείλω να ομολογήσω πως θέλω πολύ οι ερυθρόλευκοι να κερδίσουν το τρόπαιο της φετινής Euroleague. Θα μπορούσα να αναφέρω αρκετούς λόγους  που με κάνουν να το θέλω, όμως ο πιο βασικός ακούει στο όνομα Βασίλης Σπανούλης.

Ο φύσει και θέσει ηγέτης αυτής της ομάδας, ο άνθρωπος που άλλαξε τη σύγχρονη μπασκετική ιστορία του Ολυμπιακού, είναι έτοιμος να βγει μπροστά και να κάνει ακόμα μια μεγάλη υπέρβαση. Με τη βοήθεια φυσικά του ελληνικού κορμού που έχουν χτίσει όλα αυτά τα χρόνια οι Πειραιώτες, συν την πληθώρα λύσεων που προσφέρουν οι ξένοι  της ομάδας. Άλλωστε πάνω απ’ όλα ο Ολυμπιακός είναι ομάδα, με όλη τη σημασία της λέξης.

Σε αυτό το κείμενο όμως θα επικεντρωθώ στον Σπανούλη γιατί αυτό έχει τη σημασία του. Στα 35 του χρόνια και ήδη χορτασμένος από εγχώριους και ευρωπαϊκούς τίτλους , θα μπορούσε κάλλιστα να αρκεστεί στη μικρή συμμετοχή και συνεισφορά στην ομάδα, που θα μπορούσε να προσφέρει αποκλειστικά με την εμπειρία του. Άλλωστε πολλοί μεγάλοι παίκτες στην ηλικία του έχουν φύγει απ’ το προσκήνιο και περιορίζονται στο ρόλο αυτό. Όμως όχι εκείνος. Ο Βασίλης έμαθε από πολύ μικρός να παλεύει, να δουλεύει σκληρά και καλλιέργησε με τα χρόνια έναν μπασκετικό εγωισμό που δε θα του επέτρεπε ποτέ, όσο βρίσκεται στο γήπεδο, να φύγει απ’ την πρώτη γραμμή.

span001

Το πόσο σπουδαίος ηγέτης είναι το απέδειξε και φέτος στα δύσκολα και αχαρτογράφητα νερά της φετινής Euroleague. Αν και ταλαιπωρήθηκε από κάποιους τραυματισμούς στο δεύτερο γύρο, ήταν ο κινητήριος μοχλός των Πειραιωτών στη Regular Season, μένοντας περίπου 26 λεπτά στο παρκέ και προσφέροντας 11.8 πόντους και 6 ασσίστ(2ος στη σχετική λίστα).

Απογείωση

Η πραγματική ‘’απογείωση’’ ήρθε όμως στα Playoffs ενάντια στην Εφές. Αφού διαχειρίστηκε άψογα το κορμί του και της δυνάμεις του στο μαραθώνιο παιχνιδιών που προηγήθηκαν, στα Playoffs ήταν καταιγιστικός. Στο δημιουργικό κομμάτι (σε μια σειρά 5 παιχνιδιών) διατήρησε τον μέσο όρο του στις  6 ασίστ ενώ εκτόξευσε το εκτελεστικό κομμάτι προσφέροντας 17 πόντους . Μάλιστα, έκανε ρεκόρ στα Playoffs πετυχαίνοντας 17 τρίποντα συνολικά, σουτάροντας με 44.7%. Όλα αυτά μένοντας στο παρκέ 29 περίπου λεπτά. Τέλος, βγήκε εύλογα MVP στο 5ο παιχνίδι της σειράς που χάρισε στον Ολυμπιακό την πρόκριση στο Final Four της Κωνσταντινούπολης.

Η Απόλυτη Πρόκληση

Σήμερα στις 6:30μ.μ. ο Ολυμπιακός αντιμετωπίζει, στην πόλη που δοξάστηκε το 2012, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στα πλαίσια του πρώτου ημιτελικού της διοργάνωσης. Είναι σίγουρο πως για ακόμα μια φορά, ο Σπανούλης θα έχει να πει δυο λόγια στους συμπαίκτες του, πριν το ματς, για το πόσο σημαντικό είναι να παλέψουν για το τρόπαιο, δίχως να υπάρχει αύριο. Ακόμα πιο σίγουρο  είναι πως τη δύσκολη στιγμή, όταν η μπάλα θα ζυγίζει 100 κιλά, θα φτάσει πάλι στα δικά του χέρια. Ένα νεύμα του αρκεί για να ξεκινήσει η αντεπίθεση στα δύσκολα, σε μια ομάδα που παλεύει μέχρι το τελευταίο λεπτό. Μια ομάδα που είναι σπουδαία, γιατί έχει έναν σπουδαίο ηγέτη.

[themify_box ]Tου Θοδωρή Σανιδά[/themify_box]
Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr