«Γιατί του τρέχουν σάλια; Πηγαίνετέ το πιο κει, σας παρακαλώ, γιατί έχει σάλια το σκυλί;»

Όσοι έχουν σκύλο ξέρουν πως η καθημερινή βόλτα είναι κάτι ιερό. Μπορεί στην αρχή να σου φαίνεται αγγαρεία, ειδικά αν είναι ο πρώτος σου σκύλος, στην πορεία όμως γίνεται κάτι που λατρεύεις. Τόσο γιατί βλέπεις πόσο ευτυχισμένο κάνει το σκύλο σου όσο και γιατί εσύ ο ίδιος την έχεις ανάγκη για να ηρεμήσεις, να χαλαρώσεις από μια εξαντλητική μέρα και να κάνεις και το cardio σου. Όλα αυτά όμως πάνε περίπατο όταν αρχίζουν να εμπλέκονται τρίτοι. Βλέπεις, όταν έχεις σκύλο, αποκτάς ξαφνικά και πλούσια κοινωνική ζωή στη γειτονιά – με το ζόρι. Μερικές φορές είναι απλά περαστικοί με καλές προθέσεις που θα σου χαμογελάσουν και θα κάνουν ένα πατ-πατ στο σκυλάκι σου. Τις περισσότερες, όμως, καταλήγεις να γυρίζεις σπίτι περισσότερο τσίτα από όσο ήσουν όταν βγήκες. Τουλάχιστον το ζωντανό δεν καταλαβαίνει τίποτα, κάτι είναι κι αυτό.

1. «ΑΑΑΑ, τι γλυκό σκυλάκι! Πώς σε λένε, αγάπη μου; Ε; Πώς σε λένε; Πώς σε λένε, βρε;»

Κύριος ή κυρία που θα συνεχίσει να επαναλαμβάνει την ίδια ερώτηση προς το σκυλί χωρίς να γυρίσει ποτέ να σε κοιτάξει, σε έχει γραμμένο, για την ακρίβεια, περιμένοντας λογικά πότε θα του απαντήσει το τετράποδο.

2. «Γιατί του τρέχουν σάλια; Πηγαίνετέ το πιο κει, σας παρακαλώ, γιατί έχει σάλια το σκυλί;»

Κύριος ή κυρία με σκυλί που φοβάται μήπως έβγαλες το λυσσασμένο βόλτα με σκοπό να κολλήσει το δικό του για εκδίκηση, επειδή μάλλον βλέπει πολύ Criminal Minds ή Ευαγγελάτο. Το ότι μπορεί να το έτρεχες μια ώρα για να γυμναστεί και του έφυγαν σαλάκια από την κούραση, ούτε καν.

3. «Έλα εδώ, σκυλάκι, έλα εδώ, σκυλάκι, έλα εδώ, σκυλάκι, έλα εδώ, σκυλάκι, ΈΛΑΑΑΑ ΕΔΩΩΩΩ ΑΑΑΑΑΑΑΑ!»

Πεντάχρονα.

4. «Αυτό είναι από αυτά τα πώς τα λένε τα καβαλιέρι; Καβαλάρι; Αυτά τα ξένα, ε; Κοίτα το, κοίτα το, χαχα, βρε το άτιμο!»

Συμπαθείς παππούδες που σταματούν να είναι συμπαθείς όταν περπατούν στην ίδια κατεύθυνση με εσένα και η παραπάνω πρόταση μπαίνει σε λούπα.

5. «Μπράβο, συγχαρητήρια! Να φέρετε τώρα νερό να το πλύνετε! Δεν ντρέπεστε, λέω εγώ, δε ντρέπεστε, βγάζουν όλοι τα ζώα τους και βρομίζουν τον τόπο και δεν τους νοιάζει, ΝΑ ΚΑΤΣΕΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΛΥΝΕΤΕ, ΚΥΡΙΑ, Ε ΚΥΡΙΑ, ΑΚΟΥΤΕ, ΝΑ ΤΑ ΠΛΥΝΕΤΕ, ΕΣΕΙΣ ΝΑ ΤΑ…»

Κυρία ή κύριος, συνήθως 50 και πάνω που, ακόμα κι αν έχεις πάντα σακούλα μαζί σου και μαζεύεις τις ακαθαρσίες του σκύλου σου, πιστεύει πως εσύ είσαι ο μόνος λόγος που οι δρόμοι είναι βρόμικοι και πρέπει να κουβαλάς χλωρίνη για να πλύνεις όλη την Ιπποκράτους. Το παραλήρημα δεν σταματά ποτέ, απλά εσύ απομακρύνεσαι και δεν ακούς τη συνέχεια.

6. «Αααα, η αγάπη μου, τι φάτσα είσαι εσύ, βρε; Τα ‘χει τα κιλάκια του όμως, ε; Ε, χοντρούλι;»

Ρατσιστές, ξεκάθαρα.

7. «Αχ, η ψυχούλα μου! Ξέρετε, είχα κι εγώ τέτοιο, δύο μάλιστα, είναι τα καλύτερα σκυλιά! Κάνει κι εσάς αυτό; Είναι κι εσάς έτσι; Κάθε απόγευμα στις 6 το πιάνει και το δικό σας εκείνο;»

Ρομαντικοί, πραγματικά καλοκάγαθοι άνθρωποι που ταυτίζονται εύκολα. Ακούγονται κουραστικοί, δεν είναι όμως τόσο.

8. *βίαιο άρπαγμα του σκυλιού για άγαρμπα χάδια, το σκυλί φρικάρει, εσύ φρικάρεις, ο τύπος το κατσιάζει για δευτερόλεπτα που μοιάζουν ώρες και εξαφανίζεται πριν προλάβεις να αντιδράσεις*

Σας παρακαλώ, μην το κάνετε. Για καλό το κάνετε, το ξέρω, αλλά πραγματικά, μη.

9. «Όχι, Μαρία, Μαρία, έλα εδώ, φύγε μακριά από το σκυλί, δαγκώνει, Μαρία, έλα εδώ, εδώ, Μαρία, εδώ!»

Κάπως υστερική μανούλα που νομίζει πως το σκυλί σου είναι ψυχοπαθής δολοφόνος παιδιών. Η Μαρία όταν μεγαλώσει θα γίνει, δυστυχώς, η μανούλα της.

10. «Να το χαϊδέψω; Φοβάμαι. Δαγκώνει; Φοβάμαι. Ναι, θα το χαϊδέψω! Φοβάμαι. Έλα, σκυλάκι, έλα εδώ. Μη, ΜΗ, ΜΗ. Φοβάμαι. Όχι, μη φύγουμε, να κάτσουμε με το σκυλάκι!»

Πεντάχρονα.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr