Τι απαντάς στο βουνό ή θάλασσα, άμα στο βουνό έχει κάθε βράδυ πάρτυ στο ποτάμι;

Μάλλον πρέπει να ξεκινήσω με την παραδοχή πως, για έναν Αθηναίο, η προοπτική του να φτάσει κατακαλόκαιρο μέχρι τη Καστοριά για να κάνει διακοπές, θυμίζει κάτι σε ποντιακό ανέκδοτο. Αυτό σκεφτόμουν κάθε φορά που η συζήτηση πήγαινε στο River Party. Μιλάω σε παρελθοντικό χρόνο, γιατί έκανα λάθος.

Φέτος, θα ανηφορήσω στο Νεστόριο για να ζήσω από κοντά τη φεστιβαλική παράδοση (γιατί πέρι αυτού πρόκειται όταν μετρά πλέον 38 χρόνια ζωής) από την οποία χιλιάδες Έλληνες, όλων των ηλικιών, έχουν να μοιραστούν θρύλους, ιστορίες και αναμνήσεις. Να γιατί:

Γιατί μετρά πλέον 38 χρόνια ζωής

Από την εμπειρία μου οτιδήποτε έχει φτάσει να διανύει την τέταρτη δεκαετία ύπαρξής του, δεν γίνεται να στερείτε ουσίας (εκτός από τους ανθρώπους). Στην ειδικότερη περίπτωση των μουσικών φεστιβάλ, όταν ένα γίνεται κάθε χρόνο επί 38 χρόνια δεν υπάρχει περίπτωση να είναι fail σαν εμπειρία. Το να γίνεσαι κομμάτι μιας τέτοιας παράδοσης από μόνο του μετρά σαν λόγος για να συμμετέχεις. Για να γουστάρεις, περισσότερο πάρε και τα παρακάτω ιστορικά facts: τα πρώτα πάρτυ από τα οποία προέκυψε το φεστιβάλ ξεκίνησαν το 1978, με πικάπ και καλή διάθεση. Η πρώτη φεστιβαλική απόπειρα έγινε το 1984 με τους Blues Gun, λαϊκά συγκροτήματα και Τρύπες. Οι καλλιτέχνες θα πληρώνονταν μόνο εαν η διοργάνωση έβγαζε χρήματα.

Το lineup είναι από τα πιο ετερόκλητα που θα συναντήσεις στην Ελλάδα

Κι εγώ αυτό το προσμετρώ αδιαμφισβήτητα στα συν. Εκτός και αν είσαι δογματικά κολλημένος σε ένα είδος μουσικής (στην οποία περίπτωση, μάλλον εξ ορισμού, δεν σου αρέσουν τα φεστιβάλ) το να έχεις τη δυνατότητα να δεις σε ένα μέρος από Kadebostany, Villagers of Ioannina City και GAD, μέχρι Ταραξία, Onirama και Αγγελάκα μόνο καλό είναι. Έτσι κάνουν και στα μεγαλύτερα μουσικά φεστιβάλ του πλανήτη κι αν δεν θέλεις να δεις κάτι, δεν πας. Κάτι που με φέρνει στο επόμενο point…

Γιατί στα μεγαλύτερα μουσικά φεστιβάλ κάνουν camping!

 

Δεν είναι μόνο το πιο ιστορικό κατασκηνωτικό φεστιβάλ στη χώρα. Στην πραγματικότητα είναι και το μοναδικό. Δεν αποτελεί πλέον είδηση πως η Ελλάδα μας (με όλη την μπουζουκοπόπ κουλτούρα που την μαστίζει καλλιτεχνικά) έχει να επιδείξει διεθνώς αναγνωρισμένα μουσικά φεστιβάλ. Όμως λίγο οι χώροι, λίγο η συνήθεια και (πολύ) τα budgets δεν έχουν επιτρέψει να πραγματοποιηθούν τα μεγαλεπίβολα όνειρα πολλών διοργανωτών να εντάχθει, πραγματικά και υπό ανθρώπινες συνθήκες, η κατασκήνωση κοντά στο χώρο διεξαγωγής των συναυλιών. Αυτό δεν ισχύει για την περίπτωση του River Party. Με 4 ζώνες (για όλα τα γούστα) στην Ελλάδα θα βρεις περισσότερες μόνο σε επαγγελματία αθλητή tae kwon do.

Γιατί στην τριγύρω περιοχή μπορείς να δεις αυτά:

Αυτό το video.

Δες εδώ για να είσαι ενημερωμένος. Μην τρελαίνεσαι όμως, αν δεν μπορέσεις να βρεθείς εκεί, παρακολούθησε όλα όσα θα συμβούν εκεί μέσα από τα δικά μου social media με τα #RiverPartyFestival #38thRiverParty #poiaAmstel #nopartylikeriverparty

[themify_button ]Του Σπύρου Μαργαρίτη[/themify_button]