Μαρθίλια Σβάρνα: Ζει Ανάμεσα Μας

Αν υπάρχει ένα παράλληλο σύμπαν, όπως αυτό των «Stranger Things» στην ελληνική μουσική, τότε η Μαρθίλια είναι σίγουρα η Eleven. Γνωρίσαμε την Μαρθίλια σε μια συνέντευξη που (δεν) ήταν προϊόν επιστημονικής φαντασίας.

Περίγραψε μας τι συνέβη κατά τη συναυλία σου στο Μπαγκείον (25/3) μαζί με τις Emi Path και Colorgraphs

17362525_1304335529654650_3564250438553457658_n

 

-Τι να σου πω, από πού να ξεκινήσω, για μένα ήταν κάτι μαγικό! Όλοι οι συντελεστές, από τα μέλη της μπάντας, ο ηχολήπτης μας, τα παιδιά από την Biennale που βοήθησαν στη διοργάνωση της συναυλίας, μέχρι το τόσο ενθουσιώδες, κοινό, όλοι τους συνέθεσαν μια μαγική εμπειρία για μένα, ένα όνειρο!

Aς αποκαλύψουμε λίγο την μουσική σου στους αμύητους. Στο κομμάτι «My Vein» τραγουδάς:

«my eyes are burning
heavy, my heart is heavy
and I will keep on playing
with my so damaged mind»

μπορεί όντως η ερωτική απόρριψη να γίνει ναρκωτικό που καταναλώνεται ενδοφλέβια, ή όλο αυτό είναι ένα παραμύθι που συμβαίνει μόνο σε pop τραγούδια;

Μαρθίλια: Διαφωνώ μαζί σου! Έγραψα το «My Vein» για εκείνες τις φορές που ο έρωτας εξελίσσεται σε εθισμό, όταν θέλεις με κάθε τρόπο να δεις τον άνθρωπο που έχεις ερωτευτεί, να τον «καταναλώσεις» μέσα στις φλέβες σου πάση θυσία. Νομίζω πως ο καθένας από εμάς έχει ζήσει έστω μια τέτοια περίπτωση. 

Σ`ενοχλεί ο ήλιος; Εξήγησέ μας τι είναι το «Sunoine», αυτή η ουσία που έχει δώσει το όνομα και σε ένα από τα τραγούδια σου;

 

-Λατρεύω τον ήλιο! Μου αρέσει που μου κάνεις αυτήν την ερώτηση, γιατί όλοι όταν με γνωρίζουν για πρώτη φορά, νομίζουν πως είμαι ένας «μαύρος», σκοτεινός άνθρωπος, όπως πολλά από τα τραγούδια μου, αλλά στην πραγματικότητα αγαπάω την «sunoine», μια ουσία εθιστική σαν την «caffeine» που την δεχόμαστε σε τεράστιες δόσεις μια μέρα όπως η σημερινή.

Ένα κομμάτι σου που προσωπικά έχω λατρέψει, είναι το «Hotel The New Dream», εκεί μεταξύ άλλων τραγουδάς:

Being ignored in a warm bed
is that all I really deserve?

Είναι η μουσική μια αφορμή για να ξορκίσεις την μοναξιά;

Η μουσική και κάθε τέχνη είναι ένας κόσμος που σου προσφέρει μια διέξοδο, μια δίοδο φυγής σε ένα κόσμο που μπορείς να παίξεις ρόλους και να αντιμετωπίσεις χαρακτήρες που θα σε φέρουν μερικά βήματα πιο κοντά στη λύτρωση. Ναι, για μένα η μουσική και η υποκριτική λειτουργούν σαν δρόμοι λύτρωσης από τις εμπειρίες μου στην πραγματική ζωή.

Βλέπεις εφιάλτες; Πόσο συνδεδεμένοι είναι οι εφιάλτες σου με τα τραγούδια που γράφεις;

-Ναι, βλέπω συχνά εφιάλτες, αλλά ποτέ δεν θυμάμαι κανέναν ώστε να μου δώσουν ιδέες να γράψω κάτι. Κρίμα ρε γαμώτο!

 

«Once Upon A Time In Paris» – Τι συνέβη σε αυτό το κομμάτι; Βρισκόσουν στο Παρίσι ενώ γινόταν το τρομοκρατικό χτύπημα;

-Όχι, δεν βρισκόμουν στο Παρίσι, αλλά κάποια στιγμή συνειδητοποίησα πως οι επιθέσεις και τα τρομοκρατικά χτυπήματα δεν γίνονται μόνο στον δικό μας κόσμο, στον «πολιτισμένο (air quotes) κόσμο των Δυτικών, αλλά σε όλο τον κόσμο. Παιδάκια και άνθρωποι σαν εμάς υποφέρουν και πεθαίνουν παντού, ενώ εμείς γράφουμε συναισθηματικά status στο Facebook για το Παρίσι, την Αγγλία και άλλες μεγαλουπόλεις.

Εξήγησε μου κάτι, γιατί «750ml» και όχι «1 λίτρο»;

(ξεκαρδίζεται στα γέλια ενώ την έχω ρωτήσει για ένα κομμάτι πόνου, μελαγχολίας και μπόλικου αλκοολ, τι άνθρωπος!)

– Το συγκεκριμένο κομμάτι το έγραψα περνώντας από την αυλή μιας γειτόνισσας μου, όταν το μάτι μου έπεσε σε ένα μπουκάλι καθαριστικών που έγραφε πάνω με μεγάλα, έντονα γράμματα «750 ML». Οπότε στη συνέχεια σκέφτηκα ότι «750 γραμμάρια» από ένα καλής ποιότητας ουίσκι μπορούν να γίνουν ένας τέλειος στίχος τραγουδιού.»

Κάπου εδώ ακούω επιρροές από Tom Waits, ναι;

– Λατρεύω τον Tom Waits! Τον αγαπάω, όπως και την P.J Harvey, τον Nick Cave και πολλούς ακόμα καλλιτέχνες από το ατέλειωτο σύμπαν των ανθρώπων και των ειδών μουσικής που με έχουν επηρεάσει.

Φοβάσαι την σύγκριση, το να σε περιγράψουν ως «η νέα Monika», η «νέα Lana Del Rey» , κλπ;

-Κοίτα, στη τέχνη δεν υπάρχει παρθενογένεση. Δεν έχω αυταπάτες ότι η μουσική μου δεν έχει κάποια κοινά στοιχειά και αναφορές με το έργο καλλιτεχνών που είναι πιο έμπειροι από εμένα. Επίσης ζούμε σε ένα κόσμο όπου σχεδόν όλοι βρίσκονται στα social media και διατυπώνουν προσωπικές απόψεις και γνώμες διαρκώς. Δεν θέλω να εμποδίσω αυτήν την ελευθερία, από εμένα κάθε γνώμη και άποψη για το έργο μου, σεβαστή.» 

mart

photos: Dimitris Stamatiou | Nothing But Heart

Φήμες λένε ότι είσαι μια μάγισσα, ένας σκοτεινός άνθρωπος χωρίς ηλικία που κυκλοφορεί ανάμεσα μας διαβάζοντας ξόρκια, ισχύει;

– Με έχουν ξαναπεί «μικρή μάγισσα», ότι μοιάζω για 20 ή ακόμα και 30 ετών. Όχι, είμαι 21 ετών και όσο για το «μάγισσα» αυτό θα το αφήσω στη κρίση του κοινού.

Αν υποθέσουμε ότι αύριο έρχεται η Πάολα και σε παρακαλάει για ένα ντουέτο. Στη συνέχεια, την τελευταία στιγμή, εμφανίζεται η PJ Harvey και σου ζητάει να αλλάξεις τα σχέδια σου και να τραγουδήσεις μαζί της. Ποια επιλέγεις;

«Θέλει κι ερώτημα; Μου μιλάς σοβαρά τώρα; (γελάει λίγο παρανοϊκά) Εννοείται πως θα πήγαινα με την Polly! Αν εννοείς από επιχειρηματικής άποψης…(το σκέφτεται λίγο). ΌΧΙ! Και πάλι όχι με την Πάολα! Εντάξει, καλό το 1 τραγούδι της που έχω ακούσει, αλλά δεν θα απέρριπτα και την παιδική μου ηρωίδα για να βγάλω χρήματα με την Πάολα! Αποκλείεται!»

Επόμενα σχέδια;

17499519_1304335572987979_8493066115833413061_n

Στις 20 Απριλίου θα παίξω με την μπάντα μου στο Boiler, ενώ συνεχίζουμε να περνάμε πρωί και βράδυ στο studio και να δοκιμάζουμε νέα πράγματα.  Επίσης για το Μάιο ετοιμάζουμε ένα μεγάλο live στο κέντρο της Αθήνας, το οποίο προς το παρόν είναι top secret… Το φθινόπωρο θα δοκιμάσω τις δυνάμεις μου σπουδάζοντας υποκριτική στη σχολή του Lee Strasberg στο Los Angeles. Εύχομαι να πάει καλά!

του Γιάννη Δημητρέλλου
Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr