Έργο του αρχιτέκτονα Ιωάννη Δεσποτόπουλου

Σήμερα στο Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων, τα μέλη του έθεσαν στο επίκεντρο της συζήτησής τους το Ωδείο Αθηνών – το εμβληματικό έργο του αρχιτέκτονα Ιωάννη Δεσποτόπουλου, που βρίσκεται επί των οδών Βασιλέως Γεωργίου, Ρηγίλλης και λεωφόρου Βασιλέως Κωνσταντίνου.

Βασικός στόχος και θέμα της συζήτησης ήταν το πως μπορεί να προστατευτεί ένα κορυφαίο, αλλά ημιτελές κτίριο, δείγμα του αθηναϊκού μοντερνισμού.

Το κτίριο δημιουργήθηκε έπειτα από πανελλήνιο διαγωνισμό του 1959 και μελετήθηκε από τον σπουδαίο αρχιτέκτονα Ιωάννη Δεσποτόπουλο για 27 χρόνια, από το 1959 ως το 1986, με την κατασκευή του να ξεκινάει ωστόσο το 1972.

Το κτιριολογικό πρόγραμμά του σχεδιάστηκε για να επιτελέσει τη λειτουργία μιας Μουσικής Ακαδημίας και περιλάμβανε μια πληρότητα επιμέρους λειτουργιών, όπως αίθουσα συναυλιών, μουσείο και βιβλιοθήκη, αίθουσες μαθημάτων, ναό.

Κυρίαρχο στοιχείο της σύνθεσης του Δεσποτόπουλου, είναι οι στοές, οι οποίες συμβάλλουν στην ομαλή μετάβαση από τον εσωτερικό χώρο στο ύπαιθρο. Ωστόσο, ο κήπος και το κατώτερο επίπεδο του κτιρίου δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ, με τις εξωτερικές κλίμακες να παραμένουν απλώς σκυροδετημένες.   Έτσι οι αίθουσες του ισογείου είναι κλειστές.

Σήμερα, η διοίκηση του Ωδείου έχει εντάξει στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Αττική 2014-2020», έργο αποπεράτωσης και εκσυγχρονισμού μέρους του κτιρίου, με σκοπό την ένταξη νέων, σύγχρονων λειτουργιών και τη μετατροπή του σε πολυδύναμο πολιτιστικό κέντρο. Η δρομολόγηση των παραπάνω εργασιών προκάλεσε την αντίδραση της κοσμητείας της Σχολής Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, η οποία υπέβαλε στην Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Αττικής, Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας και Κυκλάδων αίτημα για το χαρακτηρισμό του κτιρίου ως νεώτερου μνημείου.

Τα μέλη του ΚΣΝΜ, έκριναν ομόφωνα ότι το κτίριο πρέπει να χαρακτηριστεί ως μνημείο. Ωστόσο, τέθηκαν στη μεταξύ τους συζήτηση αρκετοί προβληματισμοί: σε ποια μορφή πρέπει να αποκατασταθεί, την ώρα που ήταν άλλα τα πρώτα σχέδια του Δεσποτόπουλου, διαφοροποιημένη η οικοδομική άδεια, άλλο το υλοποιημένο κτίριο και διαφορετική η σημερινή εικόνα του μετά τις πρόσφατες χρήσεις του (από το ΕΜΣΤ, το ΝΕΟΝ και τη documenta); Θα πρέπει το κτίριο να ολοκληρωθεί με βάση τα 2.000 και πλέον αρχιτεκτονικά σχέδια του Ιωάννη Δεσποτόπουλου, ή οι παρεμβάσεις να μην σχετίζονται με αυτά;

Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών, Γιάννης Αίσωπος, παρατήρησε από την πλευρά του πως «φοβάμαι πολύ την έννοια της προσαρμοστικότητας, γιατί αποτελεί δούρειο ίππο». «Νομίζω ότι πρέπει να κηρυχθεί μνημείο, όπως είναι σήμερα και πρέπει να δούμε ποιες είναι οι τελευταίες σχεδιαστικές προσεγγίσεις του Δεσποτόπουλου και πάνω σε αυτές να γίνει η νέα μελέτη. Θα πρέπει να προστατέψουμε το κτίριο από παρεμβάσεις που δεν σέβονται το σχεδιαστικό πνεύμα του Δεσποτόπουλου», τόνισε ο καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, Ανδρέας Γιακουμακάτος.

Τελικά, τα μέλη του Συμβουλίου γνωμοδότησαν κατά πλειοψηφία (με τη θετική ψήφο έξι μελών) υπέρ του χαρακτηρισμού του Ωδείου Αθηνών ως μνημείου «λόγω της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής, πολεοδομικής, τεχνικής και καλλιτεχνικής σημασίας του» με την επισήμανση ότι «ο χαρακτηρισμός έχει ως σκοπό την προστασία των στοιχείων εκείνων που αναδεικνύουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του», όπως το χαρακτηριστικό δώμα με τις γλυπτικές απολήξεις, ο όροφος με τη γενική εσωτερική οργάνωσή του με τα μεγάλα υαλοστάσια, τα αίθρια, το περιστύλιο με τα υποστηλώματά του, τα κλιμακοστάσια εντός του περιγράμματος του κτιρίου, το μεγάλο αμφιθέατρο ως προς τη γεωμετρία και τη δομή του, το κεντρικό φουαγιέ με τα διπλά κλιμακοστάσια, το ισόγειο κεντρικό τμήμα του κτιρίου Α’ μεταξύ των δύο αιθρίων, το υπόγειο του ίδιου κτιρίου με την αμφιθεατρική διάταξη των κερκίδων και οι εξωτερικές κλίμακες.

Πηγή: www.lifo.gr

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr