Μια αναδρομή σε μια κλασσική ελληνική ταινία, που γίνεται 20 ετών. 

-«Θα έρθει μια μέρα που η ζωή θα έχει αλλάξει

Εμείς δεν θα είμαστε εκεί

Φτάνει που θα μας σκεφτούν,

Θα πουν ότι ζήσαμε κι εμείς κάποτε»

– «Κέρασε τον να σκάσει!»

Είναι ένας από τους πολλούς διαλόγους ανάμεσα στον Πάνο και τον Μιχάλη, τους 2 από τους πρωταγωνιστές της ταινίας «Ας Περιμένουν Οι Γυναίκες». Πρόκειται για μια ταινία που ακροβατεί ανάμεσα στην κωμωδία και την τραγωδία, ενώ παράλληλα καταγράφει μια ολόκληρη γενιά, της ευμάρειας, της παντοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ, του Χρηματιστηρίου, της γενιά μιας κάποιας αθωότητας, που στο πέρασμα των ετών και ύστερα από τον ερχομό της Κρίσης, εξιδανικεύτηκε και έγινε κάτι σαν θρησκεία. Μέχρι την επόμενη φορά που η ζωή αποφασίζει να αλλάξει ξανά, ας ταξιδέψουμε άλλη μια φορά ως τη Βόλβη, εκεί που κατοικούν οι έρωτες και οι παρορμήσεις δεν ελέγχονται με τίποτα ρε γαμώτο…