Το μισό άλλαξε μόνο στις διεθνείς πτήσεις.

Ίσως έχεις ακούσει για τις «χρυσές εποχές των πτήσεων», όταν οι επιβάτες φορούσαν σμόκιν και βραδινές τουαλέτες και έτρωγαν φιλέτα και αστακούς μέσα στο αεροπλάνο. Ίσως μάλιστα προσπάθησε να στα πει ο υπερήλικας, υπερβολικά φιλικός και ομιλητικός συνεπιβάτης σου. Και κάπου εκεί εσύ έβαλες τα ακουστικά σου. Αν δεν τα είχες βάλει, ιδού τα 11,5 πράγματα που ενδεχομένως να είχες μάθει από τον «παλιό» στο αεροπλάνο για τις πτήσεις στα ’80s.

Μπορούσες να καπνίσεις

Ναι, υπήρχε «τμήμα μη καπνιστών», αλλά όποιος το σχεδίασε ξέχασε τους νόμους της φυσικής. Παραδόξως, ο καπνός κυκλοφορούσε μέσα στην καμπίνα λες και ο πιλότος είχε σβήσει το φωτάκι που λέει «δέστε τις ζώνες σας», και συνήθως έβγαινες από μια δίωρη πτήση μυρίζοντας σαν να πέρασες μια νύχτα σε κακόφημο μπαρ.

 

Δεν υπήρχε internet για να αγοράσεις εισιτήρια

Αν ήθελες να κλείσεις θέση σε μια πτήση, έπρεπε είτε να τηλεφωνήσεις στην αεροπορική εταιρεία και να περάσεις από τα γραφεία της είτε να τηλεφωνήσεις σε έναν ταξιδιωτικό πράκτορα. Αν προσπαθούσες να συγκρίνεις τιμές στο γραφείο της αεροπορικής εταιρείας, ήσουν βασικά το αντίστοιχο του τύπου που φτάνει στην κεφαλή της ουράς στο φαστφουντάδικο και αρχίζει να κάνει ερωτήσεις για κάθε ένα συστατικό ενός μπέργκερ ξεχωριστά.

 

Έπρεπε να αγοράσεις ακουστικά για να ακούσεις την ταινία που προβαλλόταν

Η τιμή τους ήταν σχετικά υψηλή και κατέληγες να περάσεις την πτήση προσπαθώντας να διαβάσεις τα χείλη των ηθοποιών. Τώρα ο καθένας έχει laptop με τη δική του προσωπική «αίθουσα προβολής».

 

Πήγαινες στο αεροδρόμιο 20 λεπτά πριν την ώρα αναχώρησης και έμπαινες κανονικά στο αεροπλάνο

board-risegr

Τα μέτρα ασφαλείας στα αεροδρόμια τη δεκαετία του ’80 ήταν σαν τα μέτρα ασφαλείας στα γήπεδα σήμερα, αλλά πιο γρήγορα! Επίσης τα αεροδρόμια μύριζαν καλύτερα, μιας και όλοι φορούσαν τα παπούτσια τους.

 

Έπρεπε να κανονίσεις από πριν πού και πότε θα συναντήσεις τους δικούς σου

Γιατί δεν υπήρχαν κινητά. Κι αν δεν ήσουν εντελώς σίγουρος πού είναι το «έξω από την παραλαβή αποσκευών, δίπλα στην τεράστια διαφήμιση», γινόσουν διάσημος για ένα λεπτό καθώς φώναζαν το όνομά σου από τα μεγάφωνα.

 

Απεριόριστες αποσκευές, δωρεάν

bags-risegr

Τα αεροπλάνα είχαν συνήθως χώρο για αποσκευές πάνω από τα καθίσματα και χώρο για τα πόδια σου. Πολλές αεροπορικές εταιρείες δεν περιόριζαν τον αριθμό των αποσκευών που μπορούσες να πάρεις μαζί σου και, ακόμα και όσες το έκαναν, επέτρεπαν συνήθως τουλάχιστον 2.

 

Δεν υπήρχε αυτοματοποιημένο check-in

Είναι φοβερό ότι τώρα πατάμε 7 κουμπιά και κάνουμε check-in στην πτήση μας. Παίρνουμε ακόμα και κάρτα επιβίβασης και ετικέτα για τις αποσκευές μας. Στα ‘80s ο υπάλληλος της αεροπορικής έπρεπε να πατήσει ΠΟΛΥ δυνατά 14,000 πλήκτρα σε έναν υπολογιστή IBM σε μέγεθος αμονιού μόνο και μόνο για να βρει την κράτησή σου.

 

Χρειαζόσουν κανονικά εισιτήρια για να μπεις στο αεροπλάνο

ticket-risegr

Και δεν υπάρχει χειρότερη αίσθηση από αυτή που ένιωθες όταν έφτανες στο αεροδρόμιο και συνειδητοποιούσες ότι τα είχες αφήσει σπίτι.

 

Μπορούσες να πάρεις μαζί σου ό,τι ήθελες μέσα στο αεροπλάνο

Μερικά μπουκάλια κρασί από τη Γαλλία; Φυσικά. Ένα γαλόνι βότκα από τη Ρωσία; Μα και βέβαια! Τα κουζινομάχαιρα που αγόρασες για τα πεθερικά; Κανένα πρόβλημα! Συνέβαινε ποτέ αυτή η τακτική να έχει ως αποτέλεσμα 2 μεθυσμένοι να τσακωθούν και τραβήξουνε μαχαίρια; Πιθανότατα. Όμως δεν υπήρχε Twitter τότε, οπότε οι εταιρείες κατάφερναν να το κρατήσουν κρυφό.

 

Τα αεροδρόμια είχαν ντουλαπάκια με κλειδαριές

Παρόλο που η χειραποσκευή σου δεν ήταν και τόσο βαριά, ήταν και πάλι ωραίο να μπορείς να την αποθηκεύσεις κάπου αν αποφάσιζες να εξερευνήσεις μια πόλη κατά τη διάρκεια του τράνζιτ. Και αφού το να ξαναπεράσεις από τον έλεγχο δεν ήταν μαρτύριο, το να πας και να έρθεις από το τέρμιναλ δεν έπαιρνε πολύ χρόνο.

 

Οι πτήσεις ήταν ακριβότερες. Πολύ ακριβότερες  

Τα εισιτήρια για να ταξιδέψεις στην οικονομική θέση στα τέλη του ‘80 κόστιζαν όσο 4 μισθοί – και δεν μιλάμε για μισθούς Ελλάδας. Ηθικό δίδαγμα: ό,τι πληρώσεις παίρνεις.

 

Η επίσκεψη στο πιλοτήριο ήταν συνηθισμένο πράγμα

Πριν τις τρομοκρατικές επιθέσεις και τα αυστηρά μέτρα ασφαλείας, και ειδικά αν είχες χαριτωμένο παιδάκι, το πιλοτήριο ήταν σιωπηρά «ανοιχτό για το κοινό» και ο πιλότος πρόθυμος να σου εξηγήσει πώς λειτουργεί η κονσόλα πλοήγησης. Τώρα, βέβαια, αυτά έχουν κοπεί στις διεθνείς πτήσεις. Ωστόσο, στις περιφερειακές πτήσεις εσωτερικού, οι Έλληνες ακόμα έχουμε τέτοια προνόμια, ειδικά αυτοί με χαριτωμένο παιδάκι.

Δες εδώ 7 τρομακτικά για τα αεροπλάνα που θα σε σκαλώσουν.

[themify_button ]Της Αναστασίας Λαντζούνη[/themify_button]
Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr