Πόσο διαφορετική ήταν η ζωή στην Αθήνα, τις μέρες του έπους του 1987;

Με αφορμή τα 30 χρόνια από τη νύχτα που η Ελλάδα κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, θυμόμαστε στιγμές, αναμνήσεις και μικροπράγματα κατευθείαν από τον Ιούνιο του 1987.

Ο καιρός

lavra-346x400

Ιούνιος του 1987 και χιλιάδες κόσμου συνωστίζονται στα εκδοτήρια του ΣΕΦ ώστε να καταφέρουν να αποκτήσουν ένα μαγικό χαρτάκι για τους αγώνες της Εθνικής. Η θερμοκρασία σκαρφαλώνει στους 36-37-38 βαθμούς Κελσίου, τα πρώτα περιστατικά λιποθυμιών κάνουν την εμφάνιση τους και η διοίκηση του σταδίου αποφασίζει να καταβρέχει με μάνικα τον κόσμο που «πάλευε» για ένα εισιτήριο στα εκδοτήρια.

Το εισιτήριο

87kentriki

«Δραχμές 2000»

Ο μισθός

PC130014

Ένας μέσος καλός μισθός της εποχής, ανερχόταν στις 25.000 δραχμές, Οπότε, μάλλον φτηνό ήταν το εισιτήριο των αγώνων…

To (γουρλίδικο) ραδιόφωνο)

prodromoi_1

Τρεις μέρες πριν από το πρώτο τζάμπολ του Ευρωμπάσκετ και δύο εβδομάδες πριν από το μεγάλο τελικό της 14ης Ιουνίου, η Αθήνα γινόταν μάρτυρας της εκπομπής του πρώτου δημοτικού ραδιοφωνικού σταθμού της χώρας, του «Αθήνα 9,84» και μαζί του ξεκινούσε η εποχή της ελεύθερης ραδιοφωνίας για να ακολουθήσει, δυόμισι χρόνια μετά, εκείνη της ιδιωτικής τηλεόρασης.

Οι διαφημίσεις της τηλεόρασης

Με τα σημερινά δεδομένα, μπορούμε να πούμε με ασφάλεια πως το Ευρωμπάσκετ του 1987, ήταν ένα τηλεοπτικό φαινόμενο, εφάμιλλης (εμπορικής) αξίας με το Survivor. Καθημερινά η ΕΡΤ  είχε 15 με 20 λεπτά διαφημίσεις – σε μια εποχή που η ιδιωτική τηλεόραση υπήρχε μόνο ως ιδέα- ενώ και η ΕΡΤ-2 έπαιρνε πεντάλεπτα διαφημιστικού χρόνο. Ο απολογισμός των εσόδων έγραψε το αστρονομικό ποσό των 140 εκατ. δραχμών.

Η τηλεόραση

H εικόνα του τηλεκοντρόλ με αριθμούς από 1 ως 9 και αντίστοιχα κανάλια, έμοιαζε εκείνη την εποχή, βγαλμένη από μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας. Η Ερτ-1 και η Ερτ-2 καταλάμβαναν την -αναλογική- τότε  τηλεόραση, παίζοντας συνήθως σειρές βασισμένες σε αστυνομικά μυθιστόρηματα, τηλεπαιχνίδια, δελτία ειδήσεων και την ΑΘλητική Κυριακή.

Η πρωτόγνωρη επιτυχία της Εθνικής είχε προκαλέσει μια τεράστια αναστάτωση στο πρόγραμμα της ΕΡΤ:

Διαβάζουμε στον Ελεύθερο Τύπο:

Εκείνο το επεισόδιο (της σειράς «Ο Θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα»), όπου δολοφονείται ο Δημήτρης Απέργης (το ρόλο υποδυόταν ο Νίκος Γαλανός), για όσους έχουν δει τη σειρά, κορυφώνοντας τη σασπένς, είχε προγραμματιστεί για την Κυριακή 14/6 του 1987, στις 22.30.
Την ίδια μέρα, λίγο νωρίτερα, στις 20.00, ξεκινούσε στο ΣΕΦ ο τελικός του Ευρωμπάσκετ, αλλά σιγά τώρα να μην άλλαζαν το πρόγραμμα στη… βραδυκίνητη ΕΡΤ-2.

Ναι μεν ο τελικός είχε τελειώσει, όταν άρχιζε η προβολή του επεισοδίου, αλλά ο θρίαμβος της εθνικής ομάδας είχε αναγκάσει την ΕΡΤ-1 να προβάλλει για πολλές ώρες τους πανηγυρισμούς στο ΣΕΦ και σε όλη την Ελλάδα.

Το επεισόδιο πήγε άκλαυτο και κανείς δεν είχε τη στοιχειώδη λογική να προγραμματίσει την επαναπροβολή του. Την επόμενη Κυριακή μεταδόθηκε απλά το δέκατο (το επόμενο).

Καλάθι-Καλάθι

telikos\

Ο τελικός λήγει 103-101 με νικήτρια την Εθνική Ελλάδος και μαζί με τα χιλιάδες μικρά παιδιά που εκείνο το βράδυ αποφασίζουν να ακολουθήσουν με αγάπη και αφοσίωση το μπάσκετ, υπάρχει και αυτός ο νεαρός αθλητικός συντάκτης της Βραδυνής που «αναμεταδίδει» γραπτώς καλάθι-καλάθι τον αγώνα, που αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο τη νέα πανεθνική λατρεία για την πορτοκαλί μπάλα.

Οι πανηγυρισμοί και τα πρίμ

αρχείο λήψης

Αρχικά η ΕΟΚ (η ελληνική ομοσπονδία) είχε πει στους διεθνείς ότι το πριμ θα έφθανε τα 30 εκατομμύρια δραχμές, Από εκεί και πέρα, το βράδυ της κατάκτησης του τροπαίου, ο εφοπλιστής Γιάννης Λάτσης πρόσφερε 28.000.000 δραχμές και 25.000.000 η Εθνική Τράπεζα.

Πέραν αυτών, στα μέλη της Εθνικής ομάδας αποφασίστηκε να δοθεί από ένα αυτοκίνητο και από… μία τηλεόραση (!), ενώ ο εκστασιασμός του κόσμου ήταν τόσο έντονος, που από την επόμενη ημέρα, οι παίκτες δέχονταν διαρκώς προτάσεις για κρουαζιέρες και άλλες πανάκριβες εμπορικές και όχι μόνο ενέργειες.

Μάλιστα, υπήρξε η σκέψη να ανοιχτεί κι ένας λογαριασμός στην Εθνική Τράπεζα προκειμένου οι απλοί πολίτες να ανταμείψουν τους παίκτες καταθέτοντας ένα ποσό, αλλά η πρόταση απορρίφθηκε χωρίς δεύτερη σκέψη από τους Έλληνες διεθνείς.

Υπήρχαν αρκετές ακόμη προσφορές επωνύμων και ανωνύμων «χορηγών», που πλησίασαν τα 20.000.000 δραχμές. Ανάμεσά τους και ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού Γιώργος Βαρδινογιάννης (φωτό κάτω) που πρόσφερε 4.000.000 δραχμές.

Το βίντεο του αγώνα

30 χρόνια πριν, σαν σήμερα, 16.000 Έλληνες φωνάζουν ασταμάτητα για 2 ώρες «ΕΛΛΑΣ-ΕΛΛΑΣ», αρχηγοί κομμάτων της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης κάθονται δίπλα-δίπλα και πανηγυρίζουν αγκαλιασμένοι σε κάθε καλάθι, ο Γκάλης πηδάει και σκοράρει ανάμεσα σε δίμετρα θηρία της Σοβιετικής Ένωσης, ο Καμπούρης από αναπληρωματικό μέλος της ομάδας, γίνεται ξαφνικά ο από μηχανής Θεός, ο άνθρωπος που με σοκαριστική ψυχραιμία στέκεται στο σημείο των βολών και δεν χάνει καμία από τις 2.  Στα επόμενα 2.1 δευτερόλεπτα, το τρίποντο του Γιοβάισα θα βρεί το «δοκάρι» της μπασκέτας και ξαφνικά «ΤΥΡΙΝΙΝΙ-ΤΥΡΙΝΙΝΙΝΙ». Είναι αλήθεια παιδιά, είμαστε πια πρωταθλητές. Πανηγυρίζουμε ξανά, λες και το ζήσαμε.

[themify_button ]του Γιάννη Δημητρέλλου[/themify_button]
Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr