Πώς μια τυχαία ανακάλυψη στο YouTube με έκανε να γελάω υστερικά για (ατελείωτες) ώρες. 

Δεν είναι πολλοί οι κωμικοί performers που περιγράφουν αληθινές ανθρώπινες συμπεριφορές και χαρακτήρες που είναι λίγο χαζοχαρούμενοι, λίγο αδέξιοι και γκαφατζήδες, λίγο μεγαλομανείς λίγο Αληθινοί Άνθρωποι επιτέλους. Δοξάζω τον Louis C.K που με τα δικά του comedy specials συνετέλεσε στην πλήρη απενοχοποίηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Επίσης χειροκροτάω μόνος μου αυτή τη στιγμή τον Μιχάλη Μαθιουδάκη, ανακαλύπτοντας – με καθυστέρηση- τα clips της παράστασης «Κακή Πίστη» γιατί είναι η η πιο αστεία ελληνική κωμωδία που θα βρεις στο ελληνικό Ίντερνετ αυτή τη στιγμή. Ακολουθούν τέσσερα επικά videos από αυτήν:

«Ribenna & Σιδεράκια από το ΙΚΑ»

Άτιμε Μιχάλη, που μέσα σε 9 1/2 λεπτά έχεις διηγηθεί την τραγικά αμήχανη προεφηβεία που κάθε άτομο 25-30 ετών εκεί έξω έχει ζήσει, φορώντας το ίδιο παντελόνι αθλητικής φόρμας με κουμπιά για 3 βδομάδες, προσπαθώντας να συγκινήσει εκείνο το κορίτσι που τα είχε με άλλον (σε μεγαλύτερη ηλικία, πάντα) και έχοντας πάντα για εφεδρεία εκείνον τον ξάδελφο που έχει φιλήσει/κάνει σεξ με 18χρονη, έχει γράψει τραγούδάρες, έχει δει τις καλύτερες ταινίες, είναι το Καλύτερο Ανθρώπινο Ον. Και ύστερα μεγαλώνεις και διαπιστώνεις ότι κάτι έχει πάει στραβά στη ζωή σου. Τι όμως;

«Ρε φιλαράκι, έχεις ένα κατοστάρικο να πάρω μια τυρόπιτα;»

«Πρεζάκια: Αν για κάθε κατοστάρικο που δίναμε αγόραζαν μια τυρόπιτα, στη φυλακή δεν θα ήταν ο Καπόνε, αλλά ο Κανάκης.»

 

«Πόσοι άντρες κάνουν γενική καθαριότητα κάθε βδομάδα;»

Κανόνας: Για να διαπιστώσουμε την ύπαρξη ενός λεκέ, πρέπει πρώτα απ`όλα ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ. Επιτέλους κάποιος ομολογεί ότι η γενική καθαριότητα Κρατάει Πολύ και είναι το ίδιο δύσκολη με το να μένεις 3 βράδια μόνος στο σπίτι χωρίς Ιντερνετ (λέω εγώ).

 

Όταν ήσουν τεσσάρων, άνοιγες μια πόρτα και (κυριολεκτικά) γαμιόταν ο κόσμος

«Σκληρό βούτυρο ρε: Χτυπούσες 2 βιταμ και έβγαιναν σπίθες» : Αν χρειάζεσαι ένα αποδεικτικό στοιχείο για να το τρίψεις στη μούρα εκείνων που νοσταλγούνε το 1991 (όταν ήταν 4 ετών) μπορείς απλά να πατήσεις το play στο παραπάνω video, ή να ανοίξεις εκείνη την μαρμελάδα από το ΙΖΟΛΑ ψυγείο της γιαγιάς σου (δεν θα λήξει ποτέ) και να βγεις στην πλατεία για να συναντήσεις ξανά εκείνον τον νταή που σου έλεγε  «θέλεις να παίξουμε;» και τον ρωτούσες «αυτό (φέτα) που να το βάλω» και σου απαντούσε «στο κώλο σου» και τον τάπωνες μ` ένα «στο δικό μου κάνει μπλουμ, στο δικό σου τσοκομπλούμ». Και σε κόντρα-τάπωνε εκείνος μ`ένα «στο δικό μου κάνει κρος, στο δικό σου μοτοκρος» και μπορούσε να περάσει ένα 3μηνο μέχρι να βγει ένας χαμένος από μια τέτοια κουβέντα.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr