Είναι φυσιολογικό να κάθεσαι και μετά να πονάς; Η επιστήμη εξηγεί.

Θα έχεις προσέξει πως όταν έχεις καθίσει για πάρα πολλή ώρα στην καρέκλα του γραφείου σου και μετά στο σπίτι και μετά σε κάποιο μπάρ έξω και μετά στο κρεββάτι, μετά από λίγη ώρα νιώθεις αφόρητο πόνο, συνήθως χαμηλά στη μέση. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;

«Κάθε στάση του σώματος που διατηρούμε για παρατεταμένο χρονικό διάστημα μπορεί να εξελιχθεί σε κατάσταση πόνου, γιατί το σώμα μας δεν είναι σχεδιασμένο ώστε να μένει αδρανές.» δήλωσε η Joan Vernikos, πρώην μέλος της επιστημονικής ομάδας της NASA και συγγραφέας του βιβλίου «Designed to Move: The Science-Backed Program to Fight Sitting Disease and Enjoy Lifelong Health».

Η συγγραφέας αναφέρει επίσης: «Οι περισσότεροι άνθρωποι κάθονται από 6 ως 13 ώρες τη μέρα. Αυτή η αδράνεια προκαλεί ασθένειες που έχουμε αναγνωρίσει σήμερα ως διαταραχές του σύγχρονου ανθρώπου, όπως διαβήτης, παχυσαρκία, είδη καρκίνων, παθήσεις της καρδίας και μείωση ερυθρών αιμοσφαιρίων.» Αν και οι ασθένειες αυτές μπορεί να χρειαστούν χρόνια ώστε να αναπτυχθούν, ο πόνος από το ολοήμερο καθισιό γίνεται αμέσως αντιληπτός όταν το άτομο σηκωθεί. Και αυτός ο πόνος εξηγείται από τις παρακάτω παραμέτρους:

Οι μύες των ποδιών μένουν αδρανείς

Είναι απλό. Κάθεσαι, άρα οι μύες των ποδιών δεν κάνουν απολύτως τίποτα. Αυτό σημαίνει πως όταν θα σηκωθείς ξανά, ύστερα από πολλές ώρες σερί καθισιού, μέχρι οι μύες των ποδιών να πάρουν εντολή από τον εγκέφαλο ότι πρέπει να σε κρατήσουν ξανά όρθιο, θα νιώσεις μια «αστάθεια» μαζί με πόνο.

«Όταν κάθεσαι σε μια στάση για πολλή ώρα και δεν κινείσαι, οι μύες συστέλλονται. Καθώς συστέλλονται, τραβούν τα νεύρα με τα οποία έρχονται σε επαφή, προκαλώντας ένα είδος σπασμών.» λέει η Vernikos. και συμπληρώνει: «Όμως είναι διαφορετικό το να αφήνεις τους μύες σου χαλαρούς εν μέσω μιας έντονης δραστηριότητας, αλλά αν παραμένεις ακίνητος για μεγάλο χρονικό διάστημα, τα νεύρα ερεθίζονται και προκαλείται πόνος χαμηλά στη μέση και στους ώμους.»

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr