Όσα πρέπει και όσα δεν πρέπει να κάνεις, στο πιο μαζικό από τα social media.

Στην περίπτωση του Facebook, ακριβώς επειδή είναι το πιο δημοφιλές και μαζικό μέσο κοινωνικής δικτύωσης στο internet αυτήν τη στιγμή (και μάλλον για αρκετό καιρό ακόμα), η λίστα με τους τρόπους καλής συμπεριφοράς εμπλουτίζεται συνέχεια. Όλο και κάποιο νέο παιχνίδι θα εμφανιστεί, όλο και κάποια λειτουργία θα αλλάξει ή προστεθεί, όλο και κάποιο νέο είδος trolling θα κάνει την εμφάνισή του.

Γι’ αυτό θα πιάσουμε τα απολύτως βασικά, άρα και πιο σημαντικά κομμάτια του savoir vivre για το Facebook, και με βάση αυτά λογικά θα μπορέσεις να καταλάβεις πώς να συμπεριφέρεσαι σωστά και σε ό,τι νέο προκύπτει. Λογικά.

  • Κεφάλαιο «like»: Αν κάτσουμε να αναλύσουμε ολόκληρη τη φιλοσοφία πίσω από τα like στο fb και τι νόημα κρύβει το καθένα, ίσως να χρειαστούμε ένα microsite μέσα στο site, το οποίο θα ανανεώνεται καθημερινά. Οπότε, ας πιάσουμε τα βασικά.

Like στα πάντα: Η βασική λειτουργία του like είναι να δείχνεις την εκτίμησή σου στο post του άλλου. Αν κάνεις like σε όλους και στα πάντα, κανείς δεν θα παίρνει σοβαρά τη γνώμη σου σε λίγο καιρό.

– Αυτοlike: Το να κάνεις δηλαδή like σε κάτι που μόλις πόσταρες, ό,τι κι αν είναι αυτό. Κατ’ αρχάς, για να το μοιράστηκες με τους χιλιάδες φίλους σου, σημαίνει πως α) το σκέφτηκες πριν το κάνεις και β) για να το μοιραστείς με τόσο κόσμο σημαίνει πως σου αρέσει. Το καταλάβαμε. Το να κάνεις like όμως σε δικό σου post είναι το αντίστοιχο του να εκφράζεις την άποψή σου σε μια κουβέντα πρόσωπο με πρόσωπο και πριν προλάβει να σου απαντήσει ο άλλος να λες «εντάξει, τι φανταστικό ήταν αυτό που μόλις είπα;!». Θα το έκανες; Όχι. Άρα μην κάνεις και αυτοlike.

– Κανένα like: Καλό είναι να προσέχεις πού κάνεις like και τι θα καταλάβει ο άλλος από αυτό, μην το πας όμως στο άλλο άκρο και πατάς το εν λόγω κουμπάκι μια φορά το δίμηνο. Αφενός οι φίλοι σου θα το πάρουν προσωπικά (ακόμα και οι πιο χαλαροί και cool, ναι), αφετέρου οι σχετικά νέοι σου διαδικτυακοί φίλοι δεν θα καταλάβουν γιατί γίνατε εξαρχής facebook friends αν δεν ανταλλάσσεις μαζί τους ούτε μισό like.

  • Group chat: Εκτός κι αν είναι κάτι που κάνεις μόνο με την παρέα σου, οπότε είστε όλοι OK με αυτό και το διασκεδάζετε, συνέχισε, κανένα πρόβλημα. Σου μιλάω ειλικρινά όμως όταν σου λέω πως κανένας δεν περνά καλά όταν τον προσθέτεις σε ένα group chat (για τον όποιο λόγο) μαζί με άλλους 50 που δεν γνωρίζει και αρχίζουν να μιλάνε όλοι μαζί, όλη μέρα, συχνά (πάντα) ξεφεύγοντας πολύ από το αρχικό θέμα. Οπότε, μην το κάνεις. Σε παρακαλώ.
  • Προσκλήσεις σε event: Ο μόνος λόγος για να κάνεις, πλέον, event, είναι αν πρόκειται για κάτι πολύ μεγάλο και οργανωμένο που θα γίνει μία φορά ή το πολύ μια φορά το μήνα. Αν παίζεις μουσική κάθε Τρίτη στο μπαρ της γειτονιάς, είναι κάπως υπερβολικό και εσύ, σιγά σιγά, θα γίνεις ο γραφικός του Facebook.
  • Προσκλήσεις σε παιχνίδια: Έλα, παιδιά, αυτό το αστείο πρέπει να σταματήσει. Αφενός γιατί δεν έχουμε 2007 και αφετέρου γιατί δεν γελάει πια κανείς.
  • Τι ποστάρεις στον τοίχο του άλλου: Ακόμα κι αν μιλάμε για τον κολλητό σου που μπορεί να κάνετε φεστιβάλ καφρίλας όταν είστε μόνοι σας στο σπίτι, δεν ποστάρεις ποτέ σε έναν ξένο τοίχο κάτι που θα φέρει τον άλλο σε δύσκολη θέση. Από την άλλη, ακόμα και αν τα link που μοιράζεσαι είναι τρομερά ενδιαφέροντα, αν του στέλνεις μισή ντουζίνα την ημέρα θα συμβεί ακριβώς ό,τι και στην προηγούμενη περίπτωση. Delete.
  • Tag: Θέλω να πιστεύω πως, μετά από τόσα χρόνια κοινωνικής δικτύωσης, έχουμε όλοι εμπεδώσει πόσο ΚΑΚΟ ΠΡΑΓΜΑ είναι να κάνεις tag έναν φίλο σου σε μια φωτογραφία που φαίνεται σαν να παθαίνει απανωτά εγκεφαλικά. Όχι; Αλήθεια;
  • Invite σε προσωπικές σελίδες: Καταλαβαίνω ότι, αν πιστεύεις πως είσαι καλός σε αυτό που κάνεις και θες να το μάθει ο κόσμος, μπορεί να μπεις στο τριπάκι να φτιάξεις προσωπική fanpage στο Facebook για να το προωθήσεις. Αν είσαι πραγματικά καλός και με ενδιαφέρει αυτό που κάνεις, μην ανησυχείς, θα σε μάθω και θα κάνω και like στη σελίδα σου. Το να μου στέλνεις τρία invitation την ημέρα για να ακολουθήσω το «Χειροποίητα κοσμήματα από πευκοβελόνες και ανακυκλωμένη σαμπρέλα by Ifigeneia», το πιο πιθανό είναι να με τσαντίσεις τόσο πολύ που να φροντίσω προσωπικά ώστε να μη κάνεις ποτέ καριέρα.
  • Πανικός από comments: Θα μπορούσε να είναι συνέχεια του group chat. Πάω εγώ και κάνω like σε ένα status και αφήνω και ένα-δύο σχόλια. Ωραία μέχρι εδώ. Το ίδιο κάνουν και κάμποσοι άλλοι. Ωραία μέχρι εδώ. Το «ωραία» σταματά όταν η κατάσταση ξεφεύγει και τα σχόλια κάτω από το status έχουν φτάσει τα 80 (τα περισσότερα συνήθως είναι για χαβαλέ και όχι σχετικά με το θέμα) και η ένδειξη «notifications» πάνω δεξιά στην οθόνη μου αναβοσβήνει ανά νανοσέκοντ. Ναι, μπορώ, πλέον, να απενεργοποιήσω τις ενημερώσεις και να τελειώνω. Γιατί θες να με ταλαιπωρείς όμως;
  • Friend Request: Κάνε όπου θες, κανένα πρόβλημα, ακόμα και το να στείλεις σε κάποιον που δεν ξέρεις έχει απενοχοποιηθεί εδώ και καιρό. Όταν όμως στέλνεις αίτημα φιλίας σε κάποιον και το απορρίψει, πιάσε το μήνυμα. Το οποίο είναι απλό, λιτό και ξεκάθαρο: Δεν σε θέλω. Το να του στείλεις ξανά δεν είναι τόσο ενοχλητικό (που είναι) όσο, λυπάμαι που θα στο πω, κάπως θλιβερό.
  • Profile Picture: Αν πιάσεις και αναλύσεις τη λέξη «Facebook», θα έρθεις μπροστά σε μια συγκλονιστική αποκάλυψη: σημαίνει «βιβλίο προσώπων». Φατσοβιβλίο, όπως γράφουν πολλοί (μεταξύ μας, καλό είναι να μη το γράφεις). Γι’ αυτό θα πρέπει να έχεις μια-δυο φωτογραφίες του εαυτού σου στο φάκελο με τις φωτογραφίες προφίλ. Δεν χρειάζεται να είναι πορτρέτα, δεν χρειάζεται να είναι πολλές, ας έχει όμως ο άλλος μια ιδέα του πώς είσαι. Κανείς, αλήθεια στο λέω, κανείς, δεν παίρνει σοβαρά έναν χρήστη που έχει μόνο άσχετες φωτογραφίες στο προφίλ του και καμία δικιά του. Κανείς.
  • Poke: Ας πω απλά πως δεν θα έπρεπε να έχει υπάρξει ποτέ. Κάπως σαν το ξεχωριστό app που έβγαλε το Facebook για τη συγκεκριμένη λειτουργία, το οποίο και «σκότωσε» λίγους μήνες αργότερα.
[themify_button ]Της Ν.Κ.[/themify_button]
Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr