«Ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα γιγάντιο άλμα για την ανθρωπότητα»

Ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά του ανθρώπου διαχρονικά, είναι η περιέργεια. Οι περισσότερες από τις ανακαλύψεις που έχουμε κάνει από την αρχή της ιστορίας μας , είχαν ως βάση την καθαρή, απλή, ανόθευτη περιέργεια. “Tι θα συμβεί αν ενώσω αυτά τα δύο στοιχεία;  Τι να είναι άραγε αυτό που προκαλεί τους σεισμούς;” Ήταν φυσικό λοιπόν κάποια στιγμή στην εξέλιξη των ετών, να αρχίσουμε  να  αναρωτιόμαστε για πράγματα έξω από τον πλανήτη στον οποίο κατοικούμε. Πράγματα τόσο κοντά αλλά ταυτόχρονα και τόσο μακριά μας, όπως το φεγγάρι ας πούμε.  «Θα μπορούσαμε ποτέ  να καταφέρουμε να φτάσουμε σε αυτή την φωτεινή σφαίρα που βλέπαμε τις νύχτες στον ουρανό; Κι αν φτάσουμε,  τι θα βρούμε εκεί πάνω;»

Χθες

 Το ημερολόγιο, έδειχνε 21 Ιουλίου του 1969, και μια από τις σημαντικότερες στιγμές στην ιστορία ολόκληρης  της ανθρωπότητας ετοιμαζόταν να ξεκινήσει. Ο άνθρωπος ετοιμαζόταν να πατήσει στην επιφάνεια της Σελήνης. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η σημαντικότητα της συγκεκριμένης αποστολής ήταν δεδομένη. Το Appolo 11 ξεκίνησε το ταξίδι του για την σελήνη έχοντας στο εσωτερικό του 3 εκπαιδευμένους αστροναύτες  κι έπρεπε να τα καταφέρει να φτάσει στον προορισμό του.  Η NASA, η οποία ήταν υπεύθυνη για το συγκεκριμένο πρόγραμμα, είχε στείλει δυο διαφορετικά  διαστημόπλοια πριν το Apollo 11, τα Apollo 8 και 10, τα οποία επέστρεψαν με φωτογραφίες από την επιφάνεια της Σελήνης, ώστε να καταλάβουμε με τι έχουμε να κάνουμε. Και κάπως έτσι, στις 16 Ιουλίου του 1969, ο πύραυλος Saturn V με την ονομασία Apollo 11 και πλήρωμα τον Αμερικανό πιλότο Νηλ Αρμστρογκ,  τον μηχανικό  Μπαζ Όλντριν και τον πιλότο Μάικλ Κόλινς ξεκινά για το ιστορικό του ταξίδι στη Σελήνη. Δυο μέρες αργότερα, ξεκινά η διαδικασία της προσελήνωσης και ύστερα από πολύωρη έρευνα, ώστε να βρεθεί το κατάλληλο σημείο, οι Αρμστρονκ και Όλντριν  μπαίνουν στην σεληνάκατο  Eagle, διαχωρίζονται από το υπόλοιπο όχημα διακυβέρνησης, στο οποίο παρέμεινε ο τρίτος αστροναύτης  και μετά από 12 λεπτά στην διάρκεια  των οποίων υπήρξε μηχανική βλάβη που ανάγκασε τον Άρμστρονγκ να προσγειωθεί χειροκίνητα σε άλλο σημείο, η σεληνάκατος έφτασε στη σελήνη. Ακολούθησαν προετοιμασίες για την έξοδο από το σκάφος και τελικά στις 4:56 τα ξημρτώματα ώρα Ελλάδος της 21ης Ιουλίου (για την Αμερική λόγω της διαφοράς ώρας ήταν 21:56 της 20ης Ιουλίου), κι ενώ όλο το εγχείρημα μεταδιδόταν ζωντανά μέσω μιας κάμερας που υπήρχε στο εξωτερικό της σεληνακάτου, ο κόσμος παρακολούθησε με κομμένη την ανάσα τον Νιλ Άρμστρονγκ να γίνεται ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε στη Σελήνη με την ατάκα That’s one small step for a man, one giant leap for mankind (Ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα γιγαντιαίο άλμα για την ανθρωπότητα)

 

Αξίζει να σημειώσουμε πως η NASA, ανακοίνωσε λίγο καιρό μετά την επιτυχία της συγκεκριμένης επιχείρησης, μια δεύτερη επανδρωμένη αποστολή στη σελήνη με την ονομασία Apollo 13. Τελικά το Apollo 13, δεν προσγειώθηκε στην Σελήνη ποτέ λόγω βλάβης (εξερράγη μια φιάλη οξυγόνου) και γύρισε πίσω στη Γη.

Σήμερα

Μπορεί τα εξερευνητικά ταξίδια στο διάστημα να είναι πλέον κάτι τόσο απλό και συνηθισμένο όσο ένα τηλεφώνημα και το ενδεχόμενο αποικιών από την Γη σε άλλους πλανήτες να έχει αρχίσει να συζητιέται πλέον ως λύση μετά την διαφαινόμενη εξάντληση των φυσικών πόρων της Γης, ωστόσο μια αρκετά μεγάλη μερίδα του κόσμου μέσα από βιβλία και βιντεοαναλύσεις,  απορρίπτει το ενδεχόμενο να έχει καταφέρει τελικά ο άνθρωπος να πατήσει στο φεγγάρι, υποστηρίζοντας πως όλο αυτό που ο κόσμος είδε το 1969 ήταν γυρισμένο σε studio. Κάποιοι μάλιστα επιμένουν πως την σκηνοθεσία όλης της «παράστασης», που σκοπό είχε να δώσει στην Αμερική προβάδισμα έναντι των σοβιετικών στην «κόντρα» της εξερεύνησης του διαστήματος, είχε αναλάβει ο σκηνοθέτης Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Τα επιχειρήματα για αυτό τον ισχυρισμό, είναι πολλά και ποικίλα: από το ότι η σημαία που έστησαν οι αστροναύτες στη Σελήνη φαίνεται να κυματίζει (πράγμα αδύνατο από τη στιγμή που δεν υπάρχει αέρας), μέχρι κάποιες μικρές λεπτομέρειες στην εικόνα και την κίνηση του βίντεο, καθώς και το ότι δε φαίνονται πουθενά αστέρια κατά την διάρκεια της προσελήνωσης και φυσικά από το ότι ο άνθρωπος δεν κατάφερε να ξαναπάει στο φεγγάρι από τότε.

Apollo_11-risegr

Η NASA προσπάθησε να απαντήσει σε όλα αυτά δημοσιεύοντας μια σειρά φωτογραφιών από την προσσελήνωση αλλά και το εξωτερικό της σεληνακάτου, ενώ και η ίδια η κόρη του Κιούμπρικ δήλωσε πως ο πατέρας της αποκλείεται να συμφωνούσε σε κάτι που θα είχε σκοπό την εξαπάτηση την ανθρωπότητας. Όσο για το αν όλα αυτά κατάφεραν να καλμάρουν τους αμφισβητίες και να τους αλλάξουν άποψη; Φυσικά και όχι, αλλά μεταξύ μας τώρα περίμενε κανείς να γίνει κάτι τέτοιο;

Αύριο

Το ότι ο άνθρωπος θα (ξανά) επισκεφθεί τη Σελήνη στο μέλλον, είναι σίγουρο. Και μάλιστα με την ραγδαία βελτίωση των τεχνολογικών μέσων που θα έχουμε στα χέρια μας, ίσως να μπορούμε να πάμε όχι μόνο 1 φορά αλλά να την επισκεπτόμαστε συνέχεια. Φαντάσου  εκεί που κάθεσαι σπίτι σου και βαριέσαι, να έχεις την ευκαιρία να πεταχτής μέχρι την σελήνη με το διαστημικό λεωφορείο, να αλλάξεις λίγο παραστάσεις ή να παρακολουθήσεις κάποιο event βρε αδερφέ κι ύστερα να επιστρέψεις πίσω για το μεσημεριανό φαγητό και στο μεταξύ να κάνεις και 2,3 στάσεις σε άλλους πλανήτες για ψώνια.

arisgr

Κι όσο απίθανο κι αν σου ακούγεται αυτό τώρα, σκέψου απλά πόσα από τα πράγματα που οι άνθρωποι κάποτε διάβαζαν στα βιβλία και τους φαίνονταν αδύνατα, έγιναν τελικά πραγματικότητα (Αν ζούσε ο Ιούλιος Βερν, θα είχε πολλά να πει για το συγκεκριμένο θέμα) Το σημαντικό είναι πως με την τόσο ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας, τα ταξίδια του ανθρώπου σε άλλους πλανήτες, θα φτάσουν κάποια στιγμή στο σημείο να γίνονται τόσο οργανωμένα και συγκεκριμένα που δεν θα τα ξανά αμφισβητήσει ποτέ κανείς και κάπως έτσι η ζωή μας θα αλλάξει για πάντα.   

Με στοιχεία από: opinionpostgr, Μηχανή του χρόνου, Newsbomb , wikipedia  

[themify_box ]Του Μίλτου Τσιμπούκη[/themify_box]
Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on Tumblr